Ο πλέον σίγουρος τρόπος να λήξει
ο πόλεμος είναι να ηττηθείς
 
 

Οι παρθενογενέσεις της δεξιάς…

4 Οκτωβρίου 2019
Ο πυρσός του Παπάγου…

Το κόμμα της Νέας Δημοκρατίας γιορτάζει σήμερα τα 45α γενέθλιά του. Θα έλεγε κανείς ότι εισέρχεται στη μέση ηλικία και ώριμο πλέον και για πολλοστή φορά στην εξουσία ότι αποτελεί ευτύχημα για τη χώρα. Αλλά πάσχει από δύο εκ γενετής σύνδρομα. Το σύνδρομο της παρθενογένεσης και το σύνδρομο της ολιγαρχίας.

Γεννήθηκε πράγματι το 1974 η Νέα Δημοκρατία; Άναψε για πρώτη φορά τότε ο πυρσός της, που θα έκαιγε «τις παραπλανητικές ετικέτες της Δεξιάς, του Κέντρου και της Αριστεράς»; Δεν είναι τυχαία η επιλογή του πυρσού. Είναι ένα αταβιστικό (επανεμφανιζόμενο) έμβλημα της διαχρονικής ελληνικής δεξιάς (όπως και ο αναγεννώμενος φοίνικας του άτυχου Καποδίστρια, που τον αποπτέρωσε η δεξιά δικτατορία…). Αλλά δεν άναψε για πρώτη φορά το 1974.

Το Βήμα της 16ης Νοεμβρίου 1952, υπό τον τίτλο «Θερμοί παραστάται της ιστορικής προσπαθείας του στρατηγού…» (οι διαχρονικοί συνειρμοί επιτρέπονται…), φιλοξενεί στην πρώτη σελίδα του τον εικονιζόμενο
εδώ πυρσό! Ο πυρσός του Παπάγου και του Ελληνικού Συναγερμού δεν διαφέρει και πολύ από τον πρώτο πυρσό της Νέας Δημοκρατίας, όταν ο ιδρυτής της στο «δρόμο του προς την Ευρώπη» επέτρεψε γύρω στο 1980 να χρησιμοποιηθεί ως έμβλημα του κόμματος αντικαθιστώντας τη φωτογραφία του. Έκτοτε τον «στιβαρό» πυρσό του ιδρυτή, διαδέχθηκε η «λάιτ» έκδοση του Σαμαρά το 2011 κι αυτήν η έκδοση του 2018 «σε μία πιο αφαιρετική εκδοχή» κατά τον Κυριάκο Μητσοτάκη…

Ωστόσο …ο λύκος κι αν εγέρασε κι άλλαξε την προβιά του, ούτε τη γνώμη άλλαξε ούτε την κεφαλή του! Το κόμμα της ελληνικής δεξιάς όχι απλώς εγέρασε, αλλά είναι απόκοσμα υπέργηρο. Τουλάχιστον διακοσίων χρόνων! Και μέσα στην άνοιά του θέλει μετά μανίας να γιορτάσουμε μαζί τα 200στά γενέθλιά του…

Κρατάει από τους κοτσαμπάσηδες, πέρασε από τον τζουμπέ Δημήτριο Βούλγαρη και πήρε το χαρακτηριστικό πρώτο όνομά του, «Εθνικό Κόμμα», από τον Θεόδωρο Δηλιγιάννη στα τέλη του προπερασμένου αιώνα (επονομαζόμενο και «δηλιγιαννικό» και μετά από ένα αιώνα «καραμανλικό»…). Μεταξύ 1910 και 1920 ξαναγεννήθηκε ως «Λαϊκό Κόμμα» από τον Δημήτριο Γούναρη με «μαμή» τον τότε βασιλέα Κωνσταντίνο. Επιβίωσε της κατοχής και της απελευθέρωσης και ξαναγεννήθηκε το 1951 ως «Λαϊκός Συναγερμός» από τον στρατηγό Παπάγο. Το 1956 ως «Εθνική Ριζοσπαστική Ένωσις ‐ ΕΡΕ» από τον Κωνσταντίνο Καραμανλή, ο οποίος το 1974 ευτύχησε να …ξαναγεννήσει, τη Νουδού! Και τις πεντ’ έξι φορές με παρθενογένεση, σύνδρομο που μετά τις εκλογές της 7ης Ιουλίου 2019 μετατρέπεται σε βαρύτατη ασθένεια. Πού να βρει καιρό με τις αλλεπάλληλες μεταμορφώσεις του να εκπροσωπήσει παραγωγικά την τάξη που υποτίθεται ότι εκπροσωπεί; Αν υποθέσουμε ότι μπορεί να υπάρχει στην Ελλάδα κάτι τέτοιο, αστική τάξη…

Μια και αναφερθήκαμε σε κομβικές στιγμές της νεοελληνικής ιστορίας, μόνο στον τόπο μας συμβαίνει συστηματικά και κατ’ επανάληψη το εξής κοινωνικοπολιτικό παράδοξο. Μετά από κάθε επαναστατική, απελευθερωτική, μεταρρυθμιστική, μεταπολιτευτική εξέλιξη, να μην ασκούν την εξουσία οι πρωταγωνιστές τους! Τους αστούς καραβοκυραίους και τους κλεφτοκαπεταναίους του ’21 υποκατέστησε μια ξένη μοναρχία με αυλή τους κοτσαμπάσηδες, τον Κουμουνδούρο και τον Τρικούπη οι Γουλιμήδες, τον Βενιζέλο που πήρε την Ελλάδα από τη Μελούνα και τη διπλασίασε το «Λαϊκό Κόμμα», την εαμική αντίσταση το απέθαντο «Λαϊκό Κόμμα», την αντίσταση στη δικτατορία ο απών «εθνάρχης»…

Η ιδρυτική διακήρυξη της 4ης Οκτωβρίου 1974, υπογεγραμμένη μόνο από τον Κωνσταντίνο Καραμανλή, δεν διστάζει καθόλου να το διακηρύξει. «Νέα Δημοκρατία είναι το σύστημα με το οποίο οι ολιγώτεροι και οι επώνυμοι καθοδηγούν (το τί λέει ενδιάμεσα, πριν ή μετά δεν έχει σημασία…) τους περισσοτέρους και ανωνύμους». Οι ολιγώτεροι και επώνυμοι! Τους περισσότερους και ανώνυμους…

Αλλά δεν το προσέξατε. Όχι το κόμμα, η παράταξη. Το σύστημα!

ΤΡ.
ΣΧΟΛΙΑ
Το σχόλιό σας...

Η ηλεκτρονική σας διεύθυνση δεν δημοσιεύεται.