Ο πλέον σίγουρος τρόπος να λήξει
ο πόλεμος είναι να ηττηθείς
 
 

Άβολες αλήθειες για αριστερούς…

9 Οκτωβρίου 2019

Δεν είμαστε αριστεροί αν δεν αναγνωρίζουμε τα πεπραγμένα μας.
Και εν προκειμένω, τη «γεωπολιτική» αφέλειά μας. Δεν εννοούμε τη συνήθη «αριστερή αυτοκριτική». Η ελληνική αριστερά, κομμουνιστική, ριζοσπαστική και ό,τι άλλο, ιστορικά την έχει εξαντλήσει. Μιλάμε για ευθεία και δημόσια παραδοχή.

Αν δεν έχουμε το θάρρος να το κάνουμε, τουλάχιστον ας έχουμε τη γενναία υπομονή να ακούμε όταν μας το υπενθυμίζουν (ΤΡ.):

Κυβέρνηση και αξιωματική αντιπολίτευση συναγωνίζονται για το ποια από τις δύο έκανε τα περισσότερα προκειμένου να έρθουν πιο κοντά η Ελλάδα με τις ΗΠΑ… Εμείς φέραμε τον Πομπέο στην Ελλάδα και υπογράψαμε τη νέα συμφωνία αμυντικής συνεργασίας, καμαρώνει η Δεξιά. Εμείς είχαμε καταστρώσει το σχέδιο, οργανώσαμε τα πάντα, βάλαμε τα θεμέλια γι’ αυτή την ιστορική συμφωνία. Ο δικός μας αρχηγός έγινε δεκτός στον Λευκό Οίκο, ενώ ο δικός σας δεν κατάφερε να δει τον πλανητάρχη ούτε για ένα δεκάλεπτο στο περιθώριο της συνέλευσης του ΟΗΕ, αντιτείνει το κόμμα της ριζοσπαστικής Αριστεράς.

Ρε παιδιά, της ριζοσπαστικής Αριστεράς, πού είναι εκείνα τα αντιαμερικανικά και τα αντιιμπεριαλιστικά που λέγατε στα νιάτα σας, τα συνθήματα που φωνάζατε στις πορείες για τους φονιάδες των λαών;

Άβολη η θέση τους, καθώς η παράταξή τους προσγειώνεται ανώμαλα στο έδαφος του ρεαλισμού…

Πηγή Efsyn.gr
ΣΧΟΛΙA 5
  1. Επειδή ο καθένας μας μπορεί να αυτοαποκαλείται όπως θέλει π.χ. αριστερός, δεξιός, προοδευτικός, πατριώτης, ποιητής, προφήτης, θεός επί γης κτλ., μόνο οι πράξεις μας μάς προσδίδουν στο τέλος τί πραγματικά είμαστε. Και η διακυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ μόνο αριστερή δεν ήταν. Μπορεί να πάρει μεγάλη συζήτηση το θέμα βάζοντας χίλιες δυο δικαιολογίες για τι ακριβώς ήταν ή γιατί δεν μπόρεσε δήθεν να ήταν αριστερός ο ΣΥΡΙΖΑ, όμως η ουσία είναι μία! Τέσσερα χρονιά κυβερνούσε αυτοαποκαλούμενο αριστερό κόμμα με καραδεξιές πολιτικές.

    1. Σύντροφε, όπως βλέπεις, αυτή είναι μια ιστοσελίδα που δεν διστάζει να δημοσιεύει οτιδήποτε αφορά την αριστερά. Θα βοηθούσε, ξέρεις, αν καταφέρναμε να βρούμε όλοι οι αριστεροί έναν τρόπο να συνομιλούμε.
      Και το ποιός είναι ή δεν είναι αριστερός δεν το αποφασίζουν άλλοι…

      1. Πρέπει Τριπολίτη να βρούμε τον τρόπο να συνομιλούμε γιατί εκτός των άλλων των εσωτερικών προβλημάτων σαν κοινωνία και σαν οικονομία πιθανότατα θα μας έρθουν και γιγαντιαία προβλήματα που σχετίζονται με τις παγκόσμιες ανακατατάξεις αλλά και τις θηριωδίες που για δεκαετίες συντελούνται στο βωμό του καπιταλιστικού κέρδους στην Μέση Ανατολή. Ιστορικά έχουμε δει πως ο καπιταλισμός γεννάει κρίσεις και όταν είναι σε σοβαρές κρίσεις ξεκινάει μεγάλης κλίμακας πολέμους. Μακάρι να μην επαναληφθεί και αυτή τη φορά αυτό το μοντέλο για να ξεπεράσουν τις κρίσεις του καπιταλισμού, αλλά δυστυχώς χλωμό το βλέπω. Και εμείς τον χαβά μας! Η μικρασιατική καταστροφή π.χ. τίποτα δεν μας δίδαξε. Πάλι θα μπλέξουμε σε περιπέτειες με τους γείτονες, αυτή τη φορά για τα πετρέλαια. Και εμείς τον χαβά μας! Και σαν λαός και σαν αριστερά. ΟΚ η δεξιά ασχολείται μόνο στο πώς θα είναι στην εξουσία. Σοβαρά, οργανωμένα, μεθοδικά, με ουσιαστική βοήθεια από τους Καναλάρχες, Τραπεζίτες και Σύσσωμη την Ελληνική Οικονομική Ελίτ, παίρνει αυτό που θέλει, κάνει την δουλειά και λογαριασμό δεν δίνει σε κανέναν. Η Αριστερά όμως τί κάνει; Τρεις λαλούν και δυο χορεύουν. Και ο ΣΥΡΙΖΑ με τον τρόπο που διακυβέρνησε πήγε άλλα 50 χρόνια πίσω την πραγματική αριστερά και τον ελληνικό λαό.

        1. Σωστά όσα λες, ιδιαίτερα για τα διεθνή,, αλλά μην υπερβάλλουμε κιόλας. Μπορεί ο ΣΥΡΙΖΑ να είναι ό,τι είναι, αλλά όχι και ότι πήγε την αριστερά πενήντα χρόνια πίσω. Δεν χρειαζόταν να το κάνει ο ΣΥΡΙΖΑ… Επειδή είμαι και κάποιας ηλικίας, πενήντα χρόνια πίσω σημαίνει ότι βρισκόμαστε ακόμα στη διάσπαση του ’68! Και σωστά το έθεσες, τρεις λαλούν και δυο χορεύουν, στην ελληνική αριστερά από τότε και νωρίτερα! Και επειδή υποτίθεται ότι έχουμε και αριστερά εργαλεία ανάλυσης, θα πρέπει να ψάξουμε και άλλες συνθήκες, τις αντικειμενικές, που λέγαμε κάποτε. Γιατί στο καλό βρίσκεται σ’ αυτή την κατάσταση η ελληνική αριστερά, τρελοί είμαστε όλοι, ο ΣΥΡΙΖΑ, το ΚΚΕ, εγώ, εσύ; Το σημαντικότερο που βγαίνει απ’ όσα γράφεις είναι ποιά είναι η πραγματική αριστερά σήμερα; Ποιός ή τί θα το αποφασίσει; Τώρα, αν ο ΣΥΡΙΖΑ πήγε και το ελληνικό λαό πενήντα χρόνια πίσω, έκανες μια καλή περιγραφή αυτωνών που κυβερνάνε τώρα και μπορεί κανείς να βγάλει ένα συμπέρασμα.

        2. Χωρίς να ξέρω να γράφω και να διαβάζω (ιταλική έκφραση) αναρωτιέμαι στην άγνοιά μου ποια ή τι είναι η πραγματική αριστερά και κατά πόσον μπορεί να υπάρξει αριστερή διακυβέρνηση σε ένα σύμπαν υπαρκτού καπιταλισμού. Πολλές φορές, ρίχνοντας μια ματιά στην ιστορία, σκέφτομαι ότι η αριστερά δεν πρέπει να αναλαμβάνει κυβερνητικά καθήκοντα για να αποφεύγονται κρίσεις όπως αυτή της Χιλής (μοναδικό παράδειγμα ανάληψης της κυβέρνησης με εκλογές, ξέρει κανείς άλλο;). Είναι αυτό που λένε να είμαστε πραγματιστές, η δεξιά στην εξουσία, η αριστερά στη θεωρία, άκρως απογοητευτική σκέψη. Ακόμα πιο απογοητευτική είναι η σκέψη ότι η παρουσία της ανθρώπινης κοινωνίας στον γνωστό κόσμο γρήγορα θα κλείσει τον κύκλο, είμαστε ένα κοσμικό ατύχημα, ένα λάθος της φύσης από το οποίο θα απαλλαγεί οσονούπω. Στο κάτω-κάτω, συγκρίνοντας τα 4,5 δισεκατομμύρια περιστροφών της γης γύρω από τον ήλιο με τις τελευταίες 10 χιλιάδες, δεν είμαστε παρά μια αναλαμπή. Λιγότερο από τίποτα. Συνιστώ υπομονή…
          Τέλος πάντων, μιλάει η τεράστια απογοήτευση που νιώθω. Όχι τόσο για τα 4,5 χρόνια κυβέρνησης Σύριζα, αυτή τη νιώθουν εκείνοι που είχαν παίξει «όλα τα λεφτά», αλλά γιατί πείθομαι όλο και περισσότερο ότι είναι ανέφικτη μια αριστερή κυβέρνηση (για εξουσία ούτε λόγος, η εξουσία είναι ο πραγματικός εχθρός) σε έναν καπιταλιστικό κόσμο. Και σε κάθε περίπτωση, δεν ξέρω αν ο Σύριζα ήταν πραγματικά αριστερό κόμμα, τι σημαίνει εξάλλου πραγματικά αριστερό κόμμα, είναι όμως χίλιες φορές προτιμότερο από τον Κούλη. Για το λαό ας μην πούμε λέξη. Φτάνει μόνο να σκεφτούμε τα ποσοστά τηλεθέασης. Αυτά δείχνουν τον «πραγματικό» λαό.

Το σχόλιό σας...

Η ηλεκτρονική σας διεύθυνση δεν δημοσιεύεται.