Γωνία quai Voltaire 27 και rue de Beaune 1, Paris…

Ανακριβές φέρεται να είναι το πόθεν έσχες που κατέθεσε ο Κυριάκος Μητσοτάκης σε σχέση με τα περιουσιακά στοιχεία της συζύγου του. Σύμφωνα με την εφημερίδα Documento, η Μαρέβα Γκραμπόφσκι εμφανίζεται ως μέτοχος κατά 95% της γαλλικής εταιρείας Personal Ventures η οποία αγόρασε το σπίτι του Βολταίρου στο Παρίσι. Όπως άλλωστε αναγράφεται στο πόθεν έσχες πρόκειται για «διαμέρισμα 92 τ.μ. με αποθήκη και γκαράζ» και στον τρόπο απόκτησης αναγράφεται «δάνειο».

Με βάση έγγραφα που κατέθεσε η ίδια η Μαρέβα Γκραμπόφσκι στην αγωγή εναντίον της εφημρίδας, την οποία και έχασε, το σπίτι αξίας 1.470.000 ευρώ αγοράστηκε με δάνειο 900.000 ευρώ που πήρε η εταιρεία και με μετρητά 570.000 ευρώ από «ίδια κεφάλαια». Στα μετρητά οφείλει να προσθέσει κανείς και 154.000 ευρώ ακόμη που δόθηκαν για φόρους και μεσιτικά έξοδα. Συνεπώς, όπως αναφέρει το ρεπορτάζ της εφημερίδας, το σπίτι δεν αγοράστηκε με δάνειο μόνο, αλλά υπολείπονται 724.000 ευρώ που η εταιρεία έδωσε μετρητά. │ Συνέχεια…

Επίθεση κατά της κυβέρνησης της Νέας Δημοκρατίας εξαπέλυσε ο πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ Αλέξης Τσίπρας το βράδυ του Σαββάτου από το Βελλίδειο Συνεδριακό Κέντρο στο πλαίσιο της 84ης Διεθνούς Έκθεσης Θεσσαλονίκης.

Ο πρώην πρωθυπουργός επιδίωξε να αποδομήσει τις κυβερνητικές εξαγγελίες, αλλά και το έργο που έχει να επιδείξει μέχρι σήμερα η κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας. Αναφερόμενος ειδικότερα στο σύνθημα της Ν.Δ. «ανάπτυξη για όλους», υπογράμμισε ότι η ανάπτυξη που ευαγγελίζεται η σημερινή κυβέρνηση, προωθεί την ανάπτυξη για τους λίγους και για την ελίτ.

Παράλληλα, παρουσίασε συνοπτικά την πρόταση του ΣΥΡΙΖΑ για ένα εναλλακτικό σχέδιο διακυβέρνησης της χώρας, προς όφελος της μεγάλης κοινωνικής πλειοψηφίας.

Καταρχάς, ο πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ αναφέρθηκε στο έργο της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ, τονίζοντας ότι η χώρα κατάφερε να πατήσει ξανά στα δικά της πόδια έπειτα από δέκα χρόνια. «Έγιναν πράξη» όλες οι εξαγγελίες μας, μία προς μία, είπε χαρακτηριστικά. │ Συνέχεια…

Η πρώτη «πράξη» της διαπλοκής φαίνεται ότι παίχθηκε από τη νέα κυβέρνηση στο περιθώριο της Διεθνούς Έκθεσης Θεσσαλονίκης, με πρωταγωνιστή τον ίδιο τον πρωθυπουργό και συμπρωταγωνιστές τον περιφερειάρχη και όλη την κουστωδία του Βελιδείου, και «έργο» το μετρό της Θεσσαλονίκης.

Η προηγούμενη κυβέρνηση, πέρα από τις αχρείαστες φιέστες, μέσα σε τέσσερα χρόνια πήγε το μετρό της συμπρωτεύουσας 50% παραπέρα. Το υπόλοιπο 25% θα ολοκληρώνονταν τα επόμενα δύο χρόνια (το παρέλαβε στο 25%). Η κυβέρνηση Μητσοτάκη του δίνει παράτα τέσσερα χρόνια. Σε ποιόν όμως ακριβώς δίνει παράτα, με πρόσχημα τα αρχαία που αποκαλύφθηκαν σ’ έναν σταθμό;

Τί ακριβώς συνέβη, το ξέρει ο «συγγραφέας του έργου». Πάντως η «κριτική» επιτρέπει δύο εκδοχές. Ή ο κ. Μητσοτάκης αποφάσισε να ανακοινώσει μονομερώς μέτρα ανακούφισης του εργολάβου, χωρίς ο εργολάβος να το ξέρει, αλλά ο πρωθυπουργός της «Ανάπτυξης» μοιράζει απλόχερα «διευκολύνσεις», ή τα ανακοίνωσε έχοντας προσυνεννοηθεί με τον εργολάβο.

Η απάντηση μπορεί να βρίσκεται εδώ. Ποιός είναι ο εργολάβος. Ειν’ αυτός που ανακοίνωσε προεκλογικά στα καλά καθούμενα αύξηση διοδίων, στην οποία δεν συμφώνησε η απελθούσα κυβέρνηση. Μετά τις εκλογές, λίγες μέρες πριν το ως άνω «ντηλ», ο εργολάβος ανακοίνωσε ότι τελικά δεν θα επιμείνει στην αύξηση των διοδίων…

ΤΡ.

Με αφορμή την έναρξη της σχολικής χρονιάς θυμήθηκα κάτι που λέει ο Κλοντ Λεβί-Στρος: «Τα παιδιά μας γεννιούνται και μεγαλώνουν σε έναν κόσμο που τον φτιάξαμε εμείς, ο οποίος προπορεύεται των αναγκών τους, προλαβαίνει τις ερωτήσεις τους και τα πνίγει στις λύσεις».

Η πρακτική αυτή σημαίνει ότι στερούμε από τα παιδιά μας ίσως το βασικότερο μάθημα που μπορεί κάποιος να αποκομίσει από το σχολείο: ότι δηλαδή η γνώση (όπως και η ίδια η ζωή) απαιτεί προσπάθεια, είναι μια αναγκαία δοκιμασία για να κατακτήσουμε την ωριμότητα, νοητική και συναισθηματική. Το σχολείο είναι ένας πειραματικός χώρος, όπου τα παιδιά πρέπει να μαθαίνουν μέσω της εμπειρίας τι σημαίνει συμβίωση, συνεργασία, χαρά, απογοήτευση, ικανοποίηση και κυρίως τι σημαίνει δυσκολία και υπέρβασή της.

Σήμερα αυτό που κάνει το σχολείο, αντιγράφοντας την κοινωνία, είναι να προσφέρει μια πλημμυρίδα ξερών και ασύνδετων γνώσεων, χωρίς αυτό να υποστηρίζεται από την καλλιέργεια μιας μεθοδολογίας σκέψης που θα καθιστά ικανά τα παιδιά να τις εντάξουν σ’ ένα ευρύτερο μαθησιακό και κοινωνικό πλαίσιο. │ Συνέχεια…

Γράφει η  Άννα Παναγιωταρέα. Ο Τριπολίτης εξασφάλισε κατ’ αποκλειστικότητα ένα μικρό αλλά περιεκτικό άρθρο της εγκρίτου δημοσιογράφου του Ελεύθερου Τύπου, πρώην εκπροσώπου του Τάφου της Αμφιπόλεως και νυν συμβούλου της Υπουργού Πολιτισμού:

Είναι τώρα δυο μήνες που η αλλαγή του κλίματος άρχισε να κυκλοφορεί στο δρόμο. Πρώτη φορά παρατηρώ τους συμπολίτες μας πιο χαλαρούς, λιγότερο επιθετικούς, πιο φροντισμένους, σε πλήρη απόρριψη των αμπέχονων και του αφάνα style μαλλί των γυναικών, δηλαδή όσα αποτελούσαν ενός είδους σήμα κατατεθέν συριζαϊκό. Ακόμη και στη Βουλή αν πάτε σήμερα, εκεί που βλέπαμε ενδυματολογικές επιλογές ανάλογες με εκείνες όταν πάμε το Σάββατο στη λαϊκή αγορά της οδού Καλλιδρομίου, υπερισχύουν οι γραβάτες και τα σακάκια.

Εκτός από την περιουσία της επικουρικής ασφάλισης, ύψους 6 δισ. ευρώ, τώρα και ο αποκαλούμενος μεγάλος ΑΚΑΓΕ, δηλαδή ο «ομολογιακός κουμπαράς» των 8,8 δισ., που γεμίζει από την ειδική εισφορά για την κύρια σύνταξη, θα κληθεί να συμβάλει, έτσι ώστε να βρεθούν τα κεφάλαια για να επιτευχθεί η μεταμόρφωση του επικουρικού συστήματος από αναδιανεμητικό σε ιδιωτικό. Την έντονη ανησυχία της σε ένα τέτοιο ενδεχόμενο εξέφρασε χθες η πανελλήνια ομοσπονδία των εργαζομένων στα ασφαλιστικά Ταμεία (ΠΟΚΟΠΚ) με ανακοίνωση που εξέδωσε την επομένη της συνάντησης με τον αρμόδιο υφυπουργό Κοινωνικών Υποθέσεων, κ. Μηταράκη, στον οποίο απέδωσε τη σχετική αναφορά για την απομύζηση του ΑΚΑΓΕ.

Οι συνδικαλιστές εξέφρασαν την αγωνία τους για «την τραγική υποστελέχωση των Ταμείων και την απόλυτη αντίθεσή τους τόσο όσον αφορά στον υφιστάμενο νόμο-πλαίσιο 4387/16 όσο και στις πρόσφατες κυβερνητικές εξαγγελίες και πρωτοβουλίες του ίδιου του Υφυπουργού σχετικά με τη μετεξέλιξη-κατάργηση του θεσμού της δημόσιας επικουρικής ασφάλισης και την παράδοσή της σε ιδιωτικά συμφέροντα». │ Συνέχεια…

Αυτά στην Ευρώπη, όπου μείναμε! Αλλά μάλλον ευρωλιγούρηδες είμαστε κι εμείς εδώ στο σάιτ… Όταν ακούς για «χαρτοφυλάκιο» της Κομισιόν με αντικείμενο την «Προστασία του Ευρωπαϊκού Τρόπου Ζωής» μαζί με τη μετανάστευση και την απασχόληση, σύγκρυο πρέπει να σε πιάνει, παρά ευρωψωροπερηφάνεια. Εν πάση περιπτώσει:

Τετρακόσιοι ογδόντα δημοσιογράφοι συνυπέγραψαν χθες ολοσέλιδο κείμενο στη «Λε Μοντ», δίνοντας περιθώριο έως τις 17 Σεπτεμβρίου στους δύο βασικούς μετόχους της να υπογράψουν τις υπεσχημένες εγγυήσεις ανεξαρτησίας. Αφορμή οι τελευταίες αλλαγές, χωρίς την ενημέρωση του «Πόλου Ανεξαρτησίας», που συγκεντρώνει δημοσιογράφους, εργαζόμενους και αναγνώστες της εφημερίδας, έχουν ανεβάσει πολύ τους φόβους για χειραγώγηση και λογοκρισία των κειμένων τους.

Στην Ελλάδα της «κανονικότητας» όσοι δημοσιογράφοι, πλην μετρημένων στα δάχτυλα εξαιρέσεων, των μεγάλων εκδοτικών ομίλων δεν κατάφεραν να τρυπώσουν στη ζεστή αγκαλιά της κυβέρνησης συνωστίζονται διεκδικώντας να ακουστεί πρώτο το δικό τους δυνατό χειροκρότημα. │ Συνέχεια…

Για έναν άνθρωπο που έφυγε από τη ζωή. Είπανε και τί δεν γράψανε για τον Λαυρέντη Μαχαιρίτσα! Πήγανε και ποιοί δεν κάνανε το κομμάτι τους στην κηδεία του! Να μην ’πούμε σεβόμενοι τη μνήνη του και ποιός και ποιά πήγανε επιπλέον στο νεκροταφείο του Ζωγράφου. Και την άλλη μέρα στο γήπεδο του τένις…

Για τον Λαυρέντη. Να βγαίνει στη συναυλία την αφιερωμένη στον Μίκη Θεοδωράκη τον Ιούνη στο Παναθηναϊκό Στάδιο, να ξεφεύγει από το κλίμα και τη «γραμμή» και να λέει μισό λόγο, τιμητικό όμως και επί λέξει, για έναν δικό μας που έφυγε από τη ζωή, τον Δημήτρη Χριστόφια του ΑΚΕΛ, που είχε πεθάνει εκείνες τις μέρες.

Και ο φίλος και κουμπάρος του και για χρόνια συνοδοιπόρος να μη ’βρει έναν «καλό λόγο» να ’πει! Ήταν ο ορισμός του χύμα και με θύμωνε πάρα πολύ, μόνιμος λόγος για καβγάδες. Δεν πρέπει να τα ωραιοποιούμε όλα. Τί λέει τώρα αυτός που δε λέμε όλοι οι άλλοι… │ Συνέχεια…

Για όποιους δεν κατάλαβαν το περασμένο Σαββατοκύριακο στη ΔΕΘ τί ακριβώς εννοούσε ο Κυριάκος Μητσοτάκης με την προειδοποίηση περί ανάγκης «ευελιξίας» στην αγορά εργασίας, φρόντισαν να το κάνουν απολύτως ξεκάθαρο ο Γιάννης Βρούτσης και ο ´Αδωνις Γεωργιάδης.

Με μια σειρά διάσπαρτων διατάξεων, για την ακρίβεια είκοσι στον αριθμό, στον λεγόμενο «αναπτυξιακό νόμο» που ανέβηκε στη δημόσια διαβούλευση τα μεσάνυχτα, οι υπουργοί Εργασίας και Ανάπτυξης εξαπολύουν γενική έφοδο στα εργασιακά δικαιώματα, φέρνοντας στην πράξη ένα νέο, άτυπο αλλά «ιδιόκτητο» πλέον Μνημόνιο. Με τις διατάξεις αυτές, και πάντοτε στο όνομα της «ανάπτυξης» που θα φέρει …περισσότερες και καλύτερα αμειβόμενες δουλειές, ξηλώνονται οι κλαδικές συμβάσεις, ανοίγει ο δρόμος για μαζικές απολύσεις – με αμφίβολη την αποζημίωση – με πρόσχημα την μη καταβολή δεδουλευμένων, και τροποποιείται επί τα χείρω ο συνδικαλιστικός νόμος κυρίως ως προς την δυνατότητα κήρυξης απεργιών.

Σε ό,τι αφορά τις κλαδικές συμβάσεις, το νομοσχέδιο ανοίγει την πόρτα για «εξαιρέσεις κατά την εφαρμογή των όρων των συλλογικών συμβάσεων» και υπερίσχυση των τοπικών ή επιχειρησιακών συμβάσεων σε περιπτώσεις επιχειρήσεων που επικαλούνται οικονομικά προβλήματα. │ Συνέχεια…

Γράφαμε σε προηγούμενη ανάρτησή μας πως όταν κάποιος είναι σε απόγνωση, δεν ξέρεις τί μπορεί να κάνει, βλ. εδώ… Σε απανωτό άρθρο του το «επίσημο όργανο» του Αντώνη Σαμαρά, επικαλούμενο μάλιστα «συμμαχία» με τον Κώστα Καραμανλή, οδηγεί σε ανοιχτό πόλεμο Σαμαρά­ ‐ Μητσοτάκη.

Η αντιπροεδρία Σχοινά στην Ευρωπαϊκή Επιτροπή, η απόρριψη της υποψηφιότητας Σαμαρά για την Προεδρία της Δημοκρατίας, κάποια πραγματάκια που είπε ο Κυριάκος Μητσοτάκης στη συνέντευξή του στα πλαίσια ΔΕΘ, που εμείς δεν τα προσέξαμε στο πρώτο άκουσμα, η «ιστορική» αντιπαλότητα με την οικογένεια Μητσοτάκη, κάνουν τον μεταξύ τους πόλεμο αναπόφευκτο.

Ξαναρωτάμε, λέτε ο κακός δαίμονας της αγίας οικογένειας να ρίξει για δεύτερη φορά κυβέρνηση Μητσοτάκη; Δύσκολο, γιατί ο τωρινός και κατά το «σαμαρικό όργανο» …πανούργος Μητσοτάκης φαίνεται πως παίρνει τα μέτρα του, αν και στην πολιτική λένε τίποτα δεν είν’ απίθανο.

Διαβάστε παρακάτω και θα καταλάβετε… │ Συνέχεια…