Ο πιο σίγουρος τρόπος να λήξει
ο πόλεμος είναι να ηττηθείς
 
 

Αποφράς επέτειος η σημερινή. Στον πρωθυπουργό Κυριάκο Μητσοτάκη πάντως που γιορτάζει ευχόμαστε χρόνια πολλά! Στην κυβέρνηση να μη δευτεροχρονιάσει…

Στη δημοσιότητα έδωσε επί τέλους η κυβέρνηση τη «μαυρή λίστα» με τα λεφτά στα ΜΜΕ.

Και να μην είναι «μαγειρεμένη», σε άλλη χώρα η κυβέρνηση θα είχε παραιτηθεί. Για να καλύψουν το σκάνδαλο παίζουν Καλογρίτσα!

«Το ΚΚΕ ζητά αναδρομικό έλεγχο για τα εκατομμύρια τής λίστας Πέτσα»… │ Συνέχεια…

Θα περιμένατε ασφαλώς να μιλήσουμε για τον έναν χρόνο τής δεξιάς στην κυβέρνηση. Ίσως το κάνουμε παρεμπιπτόντως…

Αν μάς επιτρέπετε, θα μιλήσουμε μια φορά για την «ιστιοσανίδα» μας τον Τριπολίτη, που έκλεισε έναν χρόνο στα κύματα του διαδικτύου. Δίκην σανίδας σωτηρίας, για ’μας και ελπίζουμε για τους φίλους και συντρόφους επισκέπτες, στην τρικυμία που πέσαμε από την αποφράδα ημέρα τής 7ης Ιουλίου 2019.

Εκείνο το βράδυ, πεντ’ έξι σύντροφοι και φίλοι, όχι κατ’ ανάγκην συριζαίοι, δυο - τρεις μάλιστα ορκισμένοι αντισυριζαίοι, προς λαέδες, βρεθήκαμε όλοι στριμωγμένοι ένθεν και ένθεν. Όχι τόσο γιατί έχασε ο ΣΥΡΙΖΑ τις εκλογές. Το περιμέναμε άλλωστε, με τα ιδεολογικά και πολιτικά ολισθήματα στα οποία είχε περιπέσει. Αλλά γιατί φαινόταν πλέον πως τον πόλεμο τον κέρδισε η δεξιά τής Νέας Δημοκρατίας (όχι μόνο τη μάχη των εκλογών).

Κάποιος θυμήθηκε ένα σπάραγμα (τσιτάτο) τού Τζωρτζ Όργουελ. «Ο πιο σίγουρος τρόπος να λήξει ο πόλεμος είναι να ηττηθείς». Ο ΣΥΡΙΖΑ ηττήθηκε, εμείς θα τον ακολουθήσουμε; │ Συνέχεια…

Δεκάδες χιλιάδες ευρώ! Καθήσαμε με υπομονή και ταξινομήσαμε κατά ποσόν τη «μαύρη λίστα» με τα λεφτά που δόθηκαν στα ΜΜΕ, την οποία επί τέλους έδωσε σήμερα ο κύριος Πέτσας στη δημοσιότητα (αν δεν είναι «πειραγμένη»…).

Σταματήσαμε προς τα κάτω στα 10.000 ευρώ, περισσότερα από τη μέση ετήσια σύνταξη του έλληνα συνταξιούχου. Ακολουθούν χιλιάδες ευρώ σε υπαρκτά και ανύπαρκτα «μέσα». Η τύχη το ’φερε, το τελευταίο ποσό τών 10.000 ευρώ να έχει δοθεί σε μια ελληνοαμερικάνικη ιστοσελίδα στις ΗΠΑ, για να μάς πείσουν και από ’κει να «μένουμε σπίτι». Και να μη βγαίνουμε στους δρόμους και στις πλατείες, να ζητήσουμε πίσω τα λεφτά μας! Θαυμάστε τούς «πρωταθλητές» τής άθλιας κυβερνητικής προπαγάνδας…

Πρώτος ο ΣΚΑΙ φυσικά! Αλλά προχωρείστε παρακάτω, να δείτε πόσα ακόμα έχουν πάρει και άλλα μέσα τού «συγκροτήματος» Αλαφούζου. Ακολουθεί σε απόσταση αναπνοής το «συγκρότημα» Μαρινάκη. Με διάφορα ποσά σε διάφορα μέσα τους, στην Αττική και στην περιφέρεια… │ Συνέχεια…

Το σκληρό της πρόσωπο έδειξε για ακόμη ένα Σαββατοκύριακο η ΕΛΑΣ απέναντι σε οικογένειες προσφύγων και μεταναστών που έχουν βρει προσωρινό καταφύγιο στην πλατεία Βικτωρίας, εξαιτίας κυρίως τής απόφασης τής κυβέρνησης για μαζικές εξώσεις λόγω τής λήξης τών προγραμμάτων στέγασης.

Περίπου τα μεσάνυχτα του Σαββάτου δυνάμεις ΜΑΤ βρέθηκαν αιφνι­διαστικά στην πλατεία Βικτωρίας απειλώντας να μεταφέρουν τους συ­γκεντρωμένους στην Αμυγδαλέζα με πρόσχημα, φυσικά, τη δική τους ασφάλεια και τη δημόσια υγεία.

Όταν οι πρόσφυγες και μετανάστες αρνήθηκαν, οι αστυνομικές δυνάμεις επιτέθηκαν προς τους συγκεντρω­μένους και άρχισαν να τραβάνε κόσμο με τη βία προς τις κλούβες. Αρχικά πήραν τα παιδιά, ώστε να αναγκαστούν οι μητέρες τους να ακολουθήσουν…

Πηγή Efsun.gr - Όργιο αστυνομικής βίας στην πλατεία Βικτωρίας

Σαν σήμερα πριν από πέντε χρόνια ο Αλέξης Τσίπρας κόντεψε να μάς βγάλει (κινδυνεύσαμε ή μπορούσαμε να βγούμε) από την Ευρώπη! Το λένε μερικοί και ακόμα το πιστεύουν! Ένθεν και ένθεν… 

Το δημοψήφισμα δεν το έκανε ο Αλέξης Τσίπρας. Αντιευρωπαίος για τους μεν, προδότης τού λαού και τής αριστεράς για τους δε. Το δημο­ψήφισμα τό έκανε ο αγανακτισμένος κόσμος. Αγανακτισμένος γενικώς (τα μνημόνια ήταν αφορμή και ευκαιρία).

Ο κόσμος που συκοφαντήθηκε στην τραγωδία τής Μαρφίν. Που μαζευόταν στις πλατείες για τρία - τέσσερα χρόνια πριν. Με αποκορύφωμα τη συγκέντρωση τής προπαραμονής τού δημοψηφίσματος στην πλατεία Συντάγ­ματος. Αυτή τη «χυδαία» αγανάκτηση θέλησε να την εκφράσει και θεσμικά. Να μείνει στην ιστορία. Ο Αλέξης Τσίπρας απλώς έπιασε το νόημα. Αυτό και μόνο (το νόημα). Και ίσαμε ’κει.

Κατά συνέπεια το 63,1% ήταν ένα ηχηρό Όχι γενικώς και αορίστως. Και γι’ αυτό πολύ συγκεκριμένο. Ποιός ήταν (από το παρελθόν) και είναι εν δυνάμει ο κόσμος τής ελληνικής αριστεράς │ Συνέχεια…

Κωστής Παπαγιώργης, ΤΑ ΒΙΒΛΙΑ ΤΩΝ ΑΛΛΩΝ 1 - ΕΛΛΗΝΕΣ ΣΥΓΓΡΑΦΕΙΣ, Εισαγωγή Δημήτρης Καράμπελας, Επιλογή κειμένων Γιάννης Αστερής - Δημ. Καράμπελας, Εκδόσεις Καστανιώτη, Αθήνα, Μάιος 2020, Σελίδες 456, Τιμή 16,00 ευρώ.

Παράλληλα με τα καθαυτό δοκίμιά του και με το στοχαστικό, βιωματικό και παι­γνιώδες ύφος του, ο Κωστής Παπαγιώργης (1947 - 2014) επισκόπησε για τέσσερις σχεδόν δεκαετίες (1975 - 2014), την εγχώρια πνευματική ζωή με κριτικά άρθρα και σημειώματα στον περιοδικό και ηλεκτρονικό τύπο. Ο εικονιζόμενος τόμος παρου­σιάζει για πρώτη φορά μια εκτεταμένη επιλογή κειμένων του για την παλιότερη και σύγχρονη ελληνική λογοτεχνία. 

ΟΙ ΒΙΒΛΙΟΚΡΙΣΙΕΣ τού σημαντικότερου σύγχρονου δοκιμιογράφου μας είναι μια περιδιάβαση στο εργαστήριό του. Αντίθετα όμως με την τσιγκουνιά τών μαστόρων, που κρύβουν τα μυστικά τους, ο Παπαγιώργης αντιμετωπίζει το αντικείμενό του με γενναιοδωρία. Τα μικρά κριτικά σημειώματα του τόμου διαβάζονται με την απόλαυση και χαρά που προκαλεί πάντοτε η ανάγνωση του Παπαγιώργη. │ Συνέχεια…

Η σιωπηλή «Κραυγή» τού Έντβαρτ Μουνκ…

«Σήμερα είναι μια καλή ημέρα για την ανάπτυξη», είπε χθες στην Βουλή ο πρωθυπουργός, κάνοντας μνεία στην «έναρξη του έργου στο Ελληνικό που αλλάζει την εικόνα της χώρας». Γνωρίζει πως δεν είναι αλήθεια.

Το πραγματικό έργο στο Ελληνικό θα ξεκινήσει τουλάχιστον σε τρία χρόνια. Όπως γνωρίζει ο κύριος Μητσοτάκης και ότι η σημερινή εικόνα τής χώρας απέχει μακράν ακόμη και από υποψία ανάπτυξης. Η πραγ­ματική εικόνα τής χώρας είναι εκείνη μιας ύφεσης που τρέχει ήδη με διψήφιο ποσοστό, ενός ελλείμματος που έχει ξεπεράσει το 3% και εκατοντάδων χιλιάδων εργαζομένων που ζουν επί τρεις μήνες σαν «ζόμπι» με επι­δόματα και υπό την απειλή τής οριστικής απόλυσης.

Ο Κυριάκος Μητσοτάκης είναι πλέον αναγκασμένος να αγοράζει πολιτικό χρόνο και να κάνει διαχείριση προσδοκιών. Και να περιμένει το τέλος τού καλοκαιριού, για να αποφασίσει οριστικά. Αν θα πάει σε εκλογές έως τον Οκτώβριο ή αν θα παίξει άμυνα, με πολιτική πόλωση │ Συνέχεια…

Εγώ που ώς τώρα υπήρξα για να θαυμάζω, να σέβομαι και ν’ αγαπώ, εγώ πια δεν τού ανήκω και πρέπει μονάχη να είμαι. Εγώ, η άνθρωπος…

ΖΩΗ ΚΑΡΕΛΛΗ, Από τη συλλογή Αντιθέσεις (1957)

Δεν έχω ούτε χρόνο ούτε χρήμα να σπαταλήσω σε ταπεινές ανθρώπινες ανάγκες, φαγητό, θέρμανση και ρούχα. Μόνο τα απολύτως απαραίτητα χρειάζομαι. Ένα σπίτι με τα απολύτως απαραίτητα, ένα εργαστήριο με τα απολύτως απαραίτητα, μια ζωή με μόνο τα απολύτως απαραίτητα…

Δεν ξέρουμε αν τα προηγούμενα είναι λόγια τής ίδιας ή από την «Απολογία τής Μαρί Κιουρί», θεατρικό έργο που παιζόταν ακόμα τον χειμώνα που πέρασε στην ελληνική σκηνή (ίσως δεν είναι ιεροσυλία τής θεατρικής τέχνης να προστέσουμε και μια πρόσφατη κινηματογραφική ταινία με τίτλο «Radioactive» γύρω από τη ζωή της). Ωστόσο, δεν θα συζητήσουμε εδώ τη «θέση τής γυναίκας» Κιουρί (και τη «γυναικεία ποσόστωση», όπως διαβάσαμε κάπου…) στην επιστήμη. Θα θυμηθούμε μια ελεύθερη προσωπικότητα │ Συνέχεια…

Γέλια αλλά και οργή έχουν προκαλέσει στους ειδικούς οι πρωτοφανείς «καινοτομίες» τού Δημάρχου Αθηναίων με τη βλάστηση στο «Μεγάλο Περίπατο» της Αθήνας, η οποία κρίνεται ακατάλληλη και κακόγουστη από κάθε άποψη, ενώ ο σχεδιασμός χαρακτηρίζεται από εμφανή προχειρότητα. Οι ειδικοί μεταφέρουν την απογοήτευση και την αποδοκιμασία γεωτεχνικών, αρχιτεκτόνων τοπίου, κηποτεχνών για την εικόνα τού «Μεγάλου Περιπάτου».

Το γεγονός ότι τα δέντρα έχουν φυτευτεί σε ζαρντινιέρες και μάλιστα μεταλλικές αποτελεί κάτι πρωτοφανές, ενώ η κοινή λογική επιτάσσει τη φύτευση στο έδαφος, κάτι που προϋποθέτει όμως σχεδιασμό και στοιχειώδη υποδομή, όπως αυτόματο πότισμα στις ενδεδειγμένες ώρες και τα λοιπά.

Η επιλογή ποικιλιών όπως οι φοίνικες που δεν είναι ενδημικό είδος για την Αθήνα, αλλά εισαγόμενο και ακριβό, όπως και αρκετά κακόγουστο, έχει σχολιαστεί ιδιαίτερα αρνητικά │ Συνέχεια…

Η Νέα Δημοκρατία κλείνει ένα χρόνο στην κυβέρνηση. Δεν μπορεί να υπερηφανευθεί για τίποτα, παρά μόνο για την «καταπολέμηση του κο­ρονοϊού». Αυτό ωστόσο από ’δω και πέρα θα προβάλλεται περισσότερο ως δικαιολογία, για την κατάσταση στην οποία έχει περιέλθει η χώρα, παρά ως επίτευγμα.

Κάτι μας λέει πως και χωρίς τον κορονοϊό, σε ό,τι τουλάχιστον αφορά τον κόσμο τής εργασίας, η κατάσταση θα ήταν ίσως χειρότερη. Και το δυστύχημα είναι ότι έπονται ακόμα χειρότερα. «Εμβληματική» αυτής της κατάσταση είναι η σημερινή τελετή στον Ελληνικό. Πρώτη φορά θα εγκαινιαστεί από πρωθυπουργό μια κατεδάφιση (ΤΡ.)…

Ο Ιούλιος μπήκε με μαζικές απολύσεις στους κλάδους τού λιανεμπορίου και της εστίασης, καθώς για πολλές επιχειρήσεις έληξε το διάστημα των 45 ημερών κατά το οποίο απαγορεύονταν οι απολύσεις μετά την αναστολή συμβάσεων. Ο ίδιος μήνας βρίσκει τους εποχικούς εργαζόμενους σε τουρισμό │ Συνέχεια…

Με ενδιαφέρει οτιδήποτε έχει να κάνει με επαναστάσεις, διατάραξη της τάξης και το χάος.

Ήταν η ενσάρκωση της αντίστασης απέναντι σ’ ένα βάρβαρο σύστημα για το οποίο δεν είμαστε φτιαγμένοι να ζούμε. Τραγουδιστής, συνθέτης, συγγραφέας, ποιητής ή o Τζιμ Μορισον. Σαν σήμερα το 1971 άφηνε την τελευταία του πνοή για να τραγουδήσει σε άλλους κόσμους, εκείνους που περιέγραφε στα τραγούδια και τα ποιήματά του.

Από τους πιο χαρισματικούς ερμηνευτές στην ιστορία τής ροκ μουσικής. Η ψυχή τών Doors (Τζιμ Μόρισον, Ρέι Μανζάρεκ, Ρόμπι Κρίγκερ, Τζον Ντένσμορ). Οι Doors έπαιξαν rock με τον δικό τους τρόπο και κανένας μέχρι σήμερα δεν έγραψε μουσική σε παρόμοιο ύφος και αντίληψη. Ακόμα και το όνομα του συγκροτήματος συνηγορεί σ’ αυτό, είτε οφείλεται στον τίτλο του μυθιστορήματος τού Άλντους Χάξλεϋ «Οι Πύλες τής Ενόρασης - The Doors of Perception» είτε στον στίχο τού Γουίλιαμ Μπλέικ «Αν οι πύλες τής αντίληψης άνοιγαν, τα πάντα θα φαίνονταν στον άνθρωπο όπως αληθινά είναι. Άπειρα…». │ Συνέχεια…

Εντυπωσιακές, λέει το Tvxs.gr, είναι οι ομοιότητες που παρουσιάζει το Νομοσχέδιο, που έχει καταθέσει στη Βουλή η κυβέρνηση της Νέας Δη­μοκρατίας για τις «Δημόσιες υπαίθριες συναθροίσεις», με το Προεδρικό Διάταγμα υπ’ αριθ. 794 της 1ης Ιανουα­ρίου 1971 (ΦΕΚ Α1 (01.01.1971). Εμείς θα λέγαμε ανατριχιαστικές…

Πρόκειται για το διάταγμα με το οποίο το διδακτορικό καθεστώς τού 1967 - 74 κατέστειλε την εξέγερση του Πολυτεχνείου και είχε παραμείνει ανενεργό σε όλη τη διάρκεια τής Μεταπολίτευσης (κανένας δεν είχε σκεφτεί να το καταργήσει!). Τώρα, το νεο­δημοκρατικό καθεστώς το ανασύρει, για να το μεταγράψει στη δημοτική γλώσσα! Και όντως «καλύπτει (κατά την κυβέρνηση) κενά τής νομοθεσίας» …που μας άφησε η χούντα.

Γιατί, αν επρόκειτο για «50 άτομα που κλείνουν το κέντρο της Αθήνας», όπως διατείνεται η κυβέρνηση, δεν υπήρχε ανάγκη να ψηφιστεί νέος νόμος. Ήδη το υπάρχον νομικό πλαίσιο προβλέπει ότι η αστυνομία μπορεί (εφ’ όσον φερθεί ανθρωπινά) να τους συστήσει ή να τα οδηγήσει στο πεζοδρόμιο… │ Συνέχεια…

Το θαύμα τού Βιετνάμ. Σαν σήμερα, στις 2 Ιουλίου τού 1976, μετά από έναν επικό απελευθερωτικό αγώνα 22 χρόνων, υπό την καθοδήγηση του κομμουνιστή επανα­στάτη και πολιτικού Χο Τσι Μιν, εναντίον πρώτα τών αποικιοκρατών Γάλλων και ύστερα των ιμπεριαλιστών Αμερικανών, το διχοτομημένο σε βόρειο και νότιο Βιετνάμ επανενώνεται με την ονομασία Σοσιαλιστική Δημοκρατία τού Βιετνάμ. Ο Χο Τσι Μιν, που είχε φύγει από τη ζωή το 1969, έδωσε το όνομά του στη Σαϊγκόν, «πρωτεύουσα» των Νοτιοβιετναμέζων υπηκόων τών ΗΠΑ.

Ο αγώνας τού βιετναμέζικου λαού υπήρξε μεγαλειώδης και έχει πολλαπλώς συζητηθεί. Η σημαντικότερη παρακαταθήκη που άφησε ήταν ότι αμφισβήτησε την πεποίθηση πως ο καπιταλισμός και ο ιμπεριαλισμός είναι αήττητοι. Ενώ η σοσιαλιστική διακυ­βέρνηση έφερε αμέσως αξιοσημείωτα κοινωνικά αποτελέσματα. Οι αναλφάβητοι μειώ­θηκαν κατά 90%, η παιδική θνησιμότητα έπεσε σε πολύ μικρά ποσοστά │ Συνέχεια…

Στην Efsyn.gr έχει αναρτηθεί ένα άρθρο με τίτλο «Το πρόβλημα δεν είναι ο Παππάς». Το υπογράφει ο συντάκτης τής εφημερίδας Μάριος Διονέλλης, το παραθέτουμε.

Διαβάζω με προσοχή την αυτοκριτική τού πρώην υπουργού για τη συνομιλία του με τον Μιωνή. Τον ακούω να λέει πως «όσα ειπώθηκαν δεν είχαν να κάνουν με τις αυθεντικές πεποιθήσεις μου». Το ερώτημα για την Αριστερά όμως είναι αμείλικτο. Τελικά η παραγόμενη πολιτι­κή ταυτίζεται με τις αυθεντικές πεποιθήσεις μας; Αν αποδειχτεί δηλαδή πως ο κύριος Παππάς παρενέβη στην …τύπισσα (την εισαγγελέα) για τις υποθέσεις τού Μιωνή, αυτό είναι συμβατό με τις πεποιθήσεις του; Και η διαπίστωση της ισραηλινής πρεσβείας ότι «ο κύριος Παππάς είναι η απόδειξη της δικομματικής υπο­στήριξης των σχέσεων Ισραήλ - Ελλάδας» είναι συμβατή με τις αυθεντικές πεποιθήσεις του;

Μπορεί η Αριστερά να κυβερνήσει με βάση τις αυθεντικές πεποιθήσεις της ή θα πρέπει να βάζει συνεχώς νερό στο κρασί της κινδυνεύοντας να μοιάζει στο τέρας που επί χρόνια ξόρκιζε; Και να φτάνει σήμερα το ίδιο το «τέρας» να την κατηγορεί, άκουσον άκουσον, για «παρακράτος»; │ Συνέχεια…

Μετά τη μετακίνηση του Πάσχα (και του δώρου τών εργαζομένων, αν δόθηκε), εορτάζουμε σήμερα την πολυπόθητη Πρωτοχρονιά (ΤΡ.)…

Περίπου μισόν αιώνα τώρα, η Ελλάδα συγκαταλέγεται στις χώρες που έχουν τον τουρισμό ως έναν από τους κυριότερους αιμοδότες τους. Η αλήθεια είναι πως δεν θα μπορούσε να μην αξιοποιήσει το γοητευτικό άθροισμα ιστορίας και γεωγραφίας, αρχαιοτήτων και περιβάλλοντος. Αλήθεια είναι επίσης, όμως, ότι η μονοκαλλιέργεια αυτή έφθειρε ανεπα­νόρθωτα σε πολλές περιοχές το περιβάλλον, δηλαδή το ίδιο το αγαθό που εμπορευόμαστε.

Μέσα σε λίγα χρόνια, δυσπρόσιτες πανέμορφες παραλίες ή πηγές ποταμών κατάντησαν αγνώριστες από την υπερκατανάλωση. Είναι γενετικό μειονέκτημα του τουρισμού αυτό. Ο χρονικός ορίζοντάς του είναι το τώρα, με αποτέλεσμα ο ηθικός οδηγός του να είναι η πλεονεξία.

Εξ αιτίας τού κορονοϊού, η 1η Ιουλίου αναμένεται και προεορτάζεται παγκοσμίως σαν Πρωτοχρονιά. Το πρώτο εξάμηνο του 2020 κρίνεται χαμένο, όχι μόνον οικονομικά │ Συνέχεια…

Σαν σήμερα 1η Ιουλίου 1923 πέθανε σε ηλικία 51 ετών ο Κωνσταντίνος Θεοτόκης, λογοτέχνης και μεταφραστής με ξεχωριστή προσφορά στα ελληνικά γράμματα. Γόνος κερκυραϊκής αριστοκρατικής οικογένειας, έστρεψε ωστόσο την συγγραφική πέννα του στο κοινωνικό γίγνεσθαι και μαζί με τον Κώστα Χατζόπουλο θεωρείται ο εισηγητής τού κοινωνικού πεζογραφήματος στην ελληνική λογοτεχνία.

Τα εκτενή διηγήματά του «Η τιμή και το χρήμα», «Η ζωή και ο θάνατος τού Καρα­βέλα», «Ο κατάδικος» χαρακτηρίζονται από τη δραματικότητα της αφήγησης, τη ρεαλιστική απόδοση και τη φιλοσοφική και κοινωνική διάθεση. Στους «Σκλάβους στα δεσμά τους», που εκδίδεται το 1922, είναι εμφανές το αποτύπωμα της Οκτω­βριανής Επανάστασης. Περιγράφει τον ξεπεσμό μιας αριστοκρατικής οικογένειας μπροστά στην άνοδο της αστικής τάξης, που με τη σειρά της φέρει μέσα της το σπέρμα τής επερχόμενης κατα­στροφής της. Ο συγγραφέας βρέθηκε στο στόχαστρο της «αστικής» κοινωνίας τής πατρίδας του, που θεωρούσε πως θίγονταν συγκεκριμένα πρόσωπα και γεγονότα στο μυθιστόρημα, ενώ το έργο απαξιώθηκε από την αστική κριτική για «έλλειψη αντικειμενικότητας». │ Συνέχεια…

Ιδιώνυμο αδίκημα, η απόπειρα ή προπαρασκευαστική πράξη σοβαρού αδικήματος. Μπορεί και η σκέψη…

Στο άρθρο 1 τού νομοσχεδίου που κατατέθηκε από την κυβέρνηση χθες το απόγευμα στη Βουλή διαβάζουμε. «Σκοπός του παρόντος νόμου είναι η διασφάλιση της άσκησης του δικαιώματος του συνέρχεσθαι δημοσίως σε υπαίθριο χώρο…». Το τί λέει παρακάτω το συγκεκριμένο άρθρο, λίγη σημασία έχει. Διότι αποτελεί ειρωνεία τής λογικής να θέλουν να μάς «διασφαλίσουν» κάτι που οι ίδιοι απεχθάνονται και (εν όψει όσων έρχονται) τρέμουν (ΤΡ.)…

Και αυτό γιατί στην τελική μορφή τού νομοσχεδίου τού υπουργείου Προστασίας τού Πολίτη προβλέπεται με­ταξύ άλλων ότι οι αρχές θα έχουν το δικαίωμα να περιορίσουν ή και να απαγορεύσουν διαδηλώσεις, όταν δεν πληρούνται ιδιαίτερα αυστηρές προϋποθέσεις. Προβλέπεται, μεταξύ άλλων, η «μείωση των δημόσιων συναθροί­σεων», αν πιθανολογείται διαταραχή της «κοινωνικοοικονομικής ζωής τής περιοχής». │ Συνέχεια…

Το 2020 εξελίσσεται σε μια από τις χειρότερες ιστορικά χρονιές για την ελληνική οικονομία, ενδεχομένως χειρότερη και από τα πρώτα χρόνια τής κρίσης τών μνημονίων.

Το καλύτερο σενάριο άλλωστε που έχει αυτήν την στιγμή μπροστά του το Μαξίμου είναι αυτό που παρουσίασε χθες η Τράπεζα της Ελλάδος, προβλέποντας ετήσια ύφεση έως και 9,4%. Αναλυτικά, η έκθεση της Τράπεζας της Ελλάδος δίνει τρία σενάρια, με το πλέον ήπιο να προσ­διορίζει την ύφεση στο 4,4%, το ενδιάμεσο και βασικό σενάριο να την τοποθετεί στο 5,8% και το χειρότερο να ανεβάζει την συρρίκνωση του ΑΕΠ στο 9,4%. Ακόμη όμως και ο συνήθως υπεραισιόδοξος διοικητής τής κεντρικής τράπεζας Γιάννης Στουρνάρας έχει αναθεωρήσει προς το χειρότερο τις αρχικές εκτιμήσεις του, καθώς πλέον το εύρος τής προβλεπόμενης ύφεσης από την Τράπεζα τής Ελλάδος είναι από -4,4% έως -9,4% έναντι -4 έως -8% που έδινε η προηγούμενη, αρχική πρόβλεψή της. │ Συνέχεια…

Φάλανθος, ένας τόπος με πάνω από 5.000 χρόνια ζωής, όπως μαρτυρούν κατάλοιπα σε διάφορες τοποθεσίες.

Η Μαίναλος, η Λυκόα, η Δειπαία και η Σουμάτεια είναι γνωστά οικιστικά κέντρα της αρχαιότητας. Η Ταβία και το Ροεινό είναι Βυζαντινοί οικισμοί με ναούς δείγματα του πολιτισμού τους.

Ο Φάλανθος είναι μια ξεχωριστή περιοχή του τουρκοκρατούμενου Μοριά, αφού εδώ έδρασαν ονομαστοί κλέφτες που κράτησαν αναμμένη τη φλόγα της λευτεριάς. Μα πάνω απ’ όλα ο Φάλανθος ταυτίζεται με την Επανάσταση, αφού σύσσωμος ο πληθυσμός του στρατεύθηκε σ’ αυτόν τον αγώνα και ανέδειξε σημαντικούς ηγέτες, με κορυφαίο τον Θεόδωρο Κολοκοτρώνη, τον θρυλικό «Γέρο του Μοριά». Το κάθε χωριό του έχει γράψει με αίμα τη δική του ιστορία.

Και όλα αυτά συγκλίνουν σε έναν τόπο, τα Τρίκορφα. Σ’ αυτό το χώρο συνέβησαν γεγονότα σε όλες τις προσπά­θειες του γένους για λευτεριά και προκοπή. │ Συνέχεια…

Μια βόμβα τής 17 Νοέμβρη που έσκασε τυχαία στα χέρια τού Σάββα Ξηρού σαν σήμερα το 2002 τον έκανε «ήρωα», από το πουθενά. Να μάς ταλαιπωρεί σήμερα (ΤΡ.)…

Το τελευταίο διάστημα η πολιτική ζωή τού τόπου δηλητηριάζεται από ένα φαινόμενο που έχει εμφανιστεί πολλές φορές στο παρελθόν. Παρά­νομες τηλεφωνικές υποκλοπές και μαφιόζικες πρακτικές, με τη συνεπι­κουρία μέσων μαζικής ενημέρωσης, εισβάλλουν στον πολιτικό διάλογο να καθορίσουν την πολιτική αντιπαράθεση, τον τρόπο σκέψης τών πολιτών, την πολιτική συμπεριφορά τους.

Ξαναγυρίσαμε στην πολιτική τής κασέτας, όταν πριν από καμιά τριανταριά χρόνια τις αγόραζε κανείς με το κιλό στην Ομόνοια. Και υπήρχαν για όλα τα γούστα. Από παρακολουθήσεις πολιτικών, ακόμη και πρωθυπουργών, έως και καταγραφές κλειδαρότρυπας. Αυτή τη φορά έχουμε μια ποιοτική διαφορά. Μαζί με τις παράνομες καταγραφές πολιτικών δημοσιεύεται και υλικό τής ΕΥΠ που αφορά παρακολουθήσεις ανθρώπων τού οργανωμένου εγκλήματος και επίορκων κρατικών υπαλλήλων. │ Συνέχεια…