Ο πιο σίγουρος τρόπος να λήξει
ο πόλεμος είναι να ηττηθείς
 
 

Πεδίο άσκησης τού δόγματος «νόμος και τάξη» στην πιο ακραία εκδοχή του η υπόθεση Κουφοντίνα…

Αναίτια χρήση χημικών, κυνηγητό διαδηλωτών και σήμερα, στα στενά πέριξ τής πλατείας Συντάγματος. Καθήστε καλά, γιατί …θα παρελάσουν τά ερπυστριοφόρα!

Δεν φοβάται λέει το πολιτικό κόστος η κυβέρνηση. Έχει μαζί της τη στρα­τευμένη «Κοινή Γνώμη»

Που την έχουν εμποτίσει με το δηλητήριό τους τα φιλοκυβερνητικά ΜΜΕ…

Και νέα, «ενισχυτική» δημοσκόπηση (GPO), αλλά μάλλον κάτι δεν τους πάει τόσο καλά… │ Συνέχεια…

Ο αγώνας ενάντια στην εξουσία είναι αγώνας τής μνήμης ενάντια στη λήθη…

ΜΙΛΑΝ ΚΟΥΝΤΕΡΑ

Ευτυχώς, αν είναι λογικό να τό εύχεσαι, η «μνήμη» τού κορονοϊού μάς έχει γλιτώσει, από τη «λήθη» με την οποία η εξουσία θα είχε καλύψει ολοσχερώς τά «200 Χρόνια μετά την Επανάσταση». Εκτός αν ευτελίσουν την κορυφαία ημέρα τους, μπροστά στον Άγνωστο Στρατιώτη, με προσκεκλημένες τις «Μεγάλες Δυνάμεις», το ζεύγος Μακρόν και τον Κάρολο με την Καμήλα, ο Βλαδίμηρος ίσως θυμήθηκε πως κάποτε υπουργός Εξωτερικών τής Ρωσίας υπήρξε ο Καποδίστριας…

Εμείς μπορούμε να μνημονεύσουμε τό ’21 αλλιώς. Διαβάζοντας ένα βιβλίο, Σπύρου Αλεξίου, 21 ρωγμές στην επίσημη ιστορία για το 1821, Εκδόσεις Τόπος, Αθήνα 2021, σελ. 296, 14,00€. Πρόκειται πράγματι για 21 ιστορίες που υπονομεύουν τό επίσημο αφήγημα στην προσπάθειά του να αναστήσει στερεότυπα τα οποία η ιστορική έρευνα έχει αποδομήσει. Οδηγός ο λόγος τού Διονυσίου Σολωμού, πως το έθνος πρέπει να μάθει να θεωρεί εθνικό ό,τι είναι αληθινό και όχι ό,τι συγκυριακά εξυπηρετεί τήν κυρίαρχη τάξη. │ Συνέχεια…

Σαν σήμερα 6 Μαρτίου 1910. Κιλελέρ, η αιματηρή εξέγερση τών αγροτών τής Θεσσαλίας. Στη φωτογραφία, αγρότες κρατούμενοι μετά τα συλλα­λητήρια και την τρομοκρατία που εξαπόλυσε η κυβέρνηση Δραγούμη, καθώς στρατός περνούσε όλη τη νύχτα με τρένα και με φορτηγά!

Μπορεί ο Σαββόπουλος στα στερνά του να ξεχνά και να μην τιμά τά πρώτα του, τα τραγούδια του που τίμησαν τέτοια γεγονότα δεν μπορεί ουτ’ αυτός να τά διαγράψει ούτ’ εμείς να τά ξεχάσουμε…

Πυρκαγιά, πυρκαγιά  /  μεσ’ στο μυαλό μου πυρκαγιά  /  πυρκαγιά στη Θεσσαλία  /  και στα δώδεκα χωριά  / Κιλελέρ, ω Κιλελέρ  /  Μαύρο ζώο και τυφλό μαστιγωμένο  /  σε ποιό χαντάκι σκοτεινό  /  με κουβαλάς μ’ έναν παλμό  /  αγριεμένο  /  Στρατός περνούσε όλη τη νύχτα με τρένα και με φορτηγά  /  και είχανε κλείσει όλοι οι δρόμοι  /  για τη Λάρισα  /  Έξι Μαρτίου Χίλια Εννιακόσια Δέκα  /  Τραγούδι τρύπιο και στιχάκι μπαλωμένο  /  πού θα με κρύψεις, πες μου πού  /  ακούω φωνές από παντού  /  και φοβάμαι το καημένο…

ΔΙΟΝΥΣΗ ΣΑΒΒΟΠΟΥΛΟΣ, Κιλελέρ, 1971

Ούτε Ευαγγελισμός, Άγιος Σάββας ή Αγία Όλγα! Σε θλιβερή ειρωνεία έχει καταντήσει η καθιερωμένη ονοματοδοσία μεγάλων (και μικρότε­ρων) νοσο­κομείων μας με θρησκευτικά ονόματα (αν και όσον αφορά τόν Ευαγγελισμό, κρατάμε μια επιφύλαξη, ο νοών νοείτω…).

Το ότι μια δεξιά και θρησκόληπτη κυβέρνηση θα κατάφερνε να διαλύσει τις …υπέρ υγείας ελπίδες μας στον Κύριο , ούτε ένας δε­δηλωμένος άθεος, μαρξιστής θα το κατόρθωνε!

Και μέσα στο χαλασμό οι βουλευτές, κατά συνθήκη τής κυβέρνησης, να παίρνουν τηλέφωνα τους γιατρούς, γιατί «δεν είδαν τούς δικούς τους». Πώς ν’ αντέξουν; Οι γιατροί…

Αγαπητοί κύριοι, σήμερα το πρωί, Πέμπτη, μάθαμε ότι στα πλαίσια τού επιχειρησιακού σχεδίου Β, μια μέρα μόλις μετά την αυστηροποίηση τών μέτρων λόγω κορύφωσης τής κρίσης, στην πρωινή εφημερία θα είμασταν σε όλη την Αθήνα το μόνο νοσοκομείο για περιστατικά παθολογικά και Covid! Αυτό δεν αποτελεί ακριβώς επίτευγμα σχεδιασμού, αλλά πλήρη αποτυχία και άγνοια τών πραγματικών συνθηκών. │ Συνέχεια…

Γεννήθηκε σαν σήμερα το 1922 και είχε άγριο τέλος σαν από ταινία του το 1975. Εδώ με τον Νίκο Πουλαντζά σε μια συγκέντρωση στη Σορβόνη τόν Μάη τού ’68…

Δεν είναι καθόλου αλήθεια ότι τα σεξουαλικά ζητήματα είναι έξω από την πολιτική. Είναι ζητήματα πολιτικά. Γιατί, χρόνια τώρα, δεν μιλούν για τον ελεύθερο έρωτα στα μαρξιστικά κείμενα; Ο Μαρξ μιλούσε για τον ελεύθερο έρωτα.

Κανείς δεν μιλάει πλέον. Είναι γιατί ο μαρξισμός ξαναπήρε τις συνήθειες τού πολιτισμού από τον οποίον γεν­νήθηκε… Όταν κανείς πάει να δει μια πολιτική ταινία, δεν είναι επισημειωμένος σαν κάποιον που πάει να δει πολιτικές ταινίες. Αλλά αν κανείς πάει να δει μια ερωτική ταινία, λένε. «Α, αυτός πάει να δει ερωτική ταινία, δεν ενδιαφέρεται παρά για το σεξ…».

Αντικειμενικός μου σκοπός υπήρξε να κάνω ταινίες στις οποίες θα ξαναβρισκόταν η υπαρξιστική έννοια τού σώ­ματος, η ζωτική αυτή ορμή που χάνουμε. Να κάνω ταινίες που δεν θα μπορούσαν │ Συνέχεια…

Ο «μέγας σάλος» από τη συνέντευξη τού Δρίτσα για τη «17 Νοέμβρη», δεν δημιουργήθηκε απ’ όσα είπε, αλλά απ’ αυτά που υπονοούνται και δεν ομολογούν όσοι τού επιτέθηκαν.

Ο ΣΥΡΙΖΑ βέβαια ήταν αναγκασμένος να «αποδοκιμάσει» και ο ίδιος αναγκάστηκε να «ζητήσει συγνώμη» (για τον «σάλο»…). Διαβάζουμε μεταξύ άλλων στο Info-War και υπό τον τίτλο «Ο Δρίτσας είχε δίκιο, αλλά τί πραγματικά είπε;»

Η δήλωση τού βουλευτή τού ΣΥΡΙΖΑ Θοδωρή Δρίτσα, ότι «κανείς δεν έχει τρομοκρατηθεί από τη δράση αυτών τών οργανώσεων», διαστρε­βλώθηκε σχεδόν από το σύνολο τών ΜΜΕ και τους επικοινωνιακούς μηχανισμούς τής κυβέρνησης. Όποιος άκουσε ολόκληρη τη συνέντευξη και όχι τα κομμένα αποσπάσματα που μεταφέρει η «Ομάδα Αλήθειας» και άλλα τρολ τού Μητσοτάκη, συνειδητοποιεί ότι ο βουλευτής καταδικάζει τή δράση τής 17Ν και ζητά τήν εφαρμογή τών νόμων.

Όσα είπε θα μπορούσαν να συμπυκνωθούν στη φράση η «τρομοκρατία απέτυχε, αφού δεν κατάφερε να τρομο­κρατήσει κανέναν». Πρόκειται για την ίδια σχεδόν φράση που χρησιμοποιούν όλοι οι πολιτικοί εδώ και περίπου τέσσερις δεκαετίες. «Δεν τρομοκρατούμαστε από τους τρομοκράτες» Συνέχεια…

Σαν σήμερα, από τα ξημερώματα 4 έως 8 τού Μάρτη τού ’44, η Κοκκινιά έζησε πέντε από τις πιο τραγικές μέρες τής πολύχρονης ιστορίας της.

Έγινε στόχος «συμμαχικών» εχθρικών δυνάμεων, από Ναζί, χωροφύ­λακες, ταγματασφαλίτες, που είχαν συγκροτηθεί από τη δοσίλογη κυβέρ­νηση Ράλλη και είχε εξοπλιστεί από τους Γερμανούς, καθώς και από τους τσολιάδες τού Πλυντζανόπουλου, του Σγούρου, του Γκίνου και του επι­κεφαλής τού μηχανοκίνητου τμήματος τής αστυνομίας Μπουραντά.

Οι αντιφασιστικές κινητοποιήσεις τής Κοκκινιάς κατέχονταν από ένα ιδιαίτερα αγωνιστικό πνεύμα, λόγω τής εργα­τικής σύνθεσης τής πόλης, της οποίας ο αγώνας είχε ως κύρια χαρακτηριστικά τη μαζικότητα και την οργανω­μένη αντίσταση. Οι Γερμανοί γνώριζαν πως χτυπώντας τήν Κοκκινιά θα έπλητταν ολόκληρο το αγωνιστικό κί­νημα. Για τον λόγο αυτό, η Μάχη της Κοκκινιάς είναι η πρώτη μεγάλη μάχη που δόθηκε σε πόλη.

Γερμανικές δυνάμεις, σε συνεργασία με χωροφύλακες και ταγματασφαλίτες, θέτουν στο στόχαστρό τους την πόλη, η οποία αντιστέκεται πεισματικά με πρωτομάχους το 6ο Ανεξάρτητο Σύνταγμα │ Συνέχεια…

«Διαβλέπω μια δυσκολία να αφουγκράζεστε τή φωνή μας, επανειλημ­μένα σάς έχω ενημερώσει για τις συνεχιζόμενες μέχρι και σήμερα δυσ­λειτουργίες και παθογένειες τής Πολιτικής Προστασίας, γιατί δεν σάς τό επιτρέπει τό αισθητήριο τών προσωπικών επιλογών σας, που τις στηρί­ζετε σθεναρά και ας έχουν πολιτικό κόστος, γιατί σάς εκθέτουν.

Οι ‛‛Αρεστοί’’ αυτοί, με τις εσφαλμένες πολιτικές, την έπαρση και ανικα­νότητά τους, θα σάς στερήσουν στις επόμενες εκλογές την κοινοβουλευ­τική πλειοψηφία και μοιραία θα οδηγήσουν τή Νέα Δημοκρατία στην αντιπολίτευση. Βέβαια, τότε θα είναι πολύ αργά, για να επανορθώσετε τά τραγικά λάθη ως προς τις επιλογές σας»

Τα παραπάνω είναι υστερόγραφο μιας επιστολής που έλαβε σήμερα ο κύριος Μητσοτάκης. Πύρινη!

Αξιότιμε κύριε Πρωθυπουργέ, ως μέλος τής Νέας Δημοκρατίας, αλλά και ως πολίτης, νοιώθω απέραντο θυμό και πλήρη απογοήτευση για τις αποτυχημένες και ατελέσφορες πολιτικές, στους χειρισμούς τής κυβέρνησης, στις σημαντικότερες κρίσεις, λόγου χάρη ελληνοτουρκική │ Συνέχεια…

Και η εκ νέου «ενίσχυση τού ΕΣΥ»! Η κυβέρνηση λέει ότι σκέφτεται να επιβάλει «έξυπνα μέτρα», προκειμένου να ανακοπεί η νέα έξαρση τής πανδημίας. Τα «έξυπνα πράγματα» πάντως εκπορεύονται από «έξυπνα μυαλά», τα οποία η κυβέρνηση Μητσοτάκη δεν διαθέτει.

Ο πρωθυπουργός μας βρίσκεται σε αδιέξοδο και μαζί του μια ολόκληρη χώρα. Το ερώτημα είναι αν το αντιλαμβάνεται, ο κύριος Μητσοτάκης. Διαβάζουμε στο Tvxs.gr…

Η εμπειρία και η διεθνής πρακτική λένε ότι τα «έξυπνα μέτρα» προηγούνται τού lockdown. Στην Ελλάδα, προ­ηγήθηκαν τρία αδιέξοδα lockdown, η κατάρρευση τής οικονομίας και η επαπειλούμενη κατάρρευση τού συστήματος υγείας, για να διαμηνύσει η κυβέρνηση ότι αναζητά «έξυπνα μέτρα» ανάσχεσης τής πανδημίας.

Με βάση τις πληροφορίες, ακόμη και αυτή η όψιμη «ευφυία» συμπυκνώνεται μεταξύ δύο επιλογών και προτάσεων. Η πρώτη είναι ένα νέο καθολικό lockdown δώδεκα έως δεκαπέντε ημερών, στα πρότυπα τού περυσινού Μαρτίου, σε όλη τη χώρα και με αυστηρή απαγόρευση τής κυκλοφορίας │ Συνέχεια…

Η εκστρατεία τών εμβολιασμών, στη χώρα μας, την Ευρώπη και τον κόσμο, έχει σίγουρα πολύ δρόμο μπροστά της. Και σπαζοκεφαλιές για δύσκολους λύτες, που ενδιαφέρουν όλους μας. Για όσα θα έπρεπε να έχουν γίνει και δεν έγιναν.

Αλλά και για τα διδάγματα που μπορούν να εξαχθούν για την αξία τής προπαρασκευής. Όσο και αν αυτή δεν εξασφαλίζει προβολή και ανέ­ξο­δες δημόσιες σχέσεις…

Ιδιαίτερα οδυνηρή είναι η αποκάλυψη ότι οι υπηρεσίες τής Ευρωπαϊκής Επιτροπής δεν είχαν περιλάβει στη σύμβα­σή τους με την εταιρεία Astrazeneca ρήτρα που θα επέτρεπε στην Κομισιόν να προσφύγει στα δικαστήρια, εκ του γεγονότος τής καθυστέρησης στην παράδοση τών δόσεων που είχαν παραγγελθεί. Ό,τι μαθαίνει δηλαδή να κάνει και ένας πρωτοετής τής Νομικής. Το κείμενο τής σύμβασης αποκαλύφθηκε τήν προηγούμενη εβδομάδα από τα ιταλικά μέσα ενημέρωσης και δεν μπορεί παρά να προκαλεί αγανάκτηση για την ανικανότητα ανθρώπων που ανέλαβαν κρίσιμες θέσεις. │ Συνέχεια…

Η υπόθεση τής απεργίας πείνας τού Δημήτρη Κουφοντίνα έχει φέρει τήν κυβέρνηση σε δύσκολη θέση. Γι’ αυτό, πέρα από την οχύρωσή της στο «γράμμα τού νόμου», τη συνδρομή τού φιλοκυβερνητικού «Τύπου» και της στρατευμένης «Κοινής Γνώμης», επιστρατεύει επιπρόσθετα μέσα, αθέμιτα, μέσω ωστόσο θεσμικών παραγόντων.

Το κρατικό πρακτορείο ειδήσεων Α-ΜΠΕ «διέσπειρε» στα λοιπά «πρακτορεία» μια «επιστολή συγγενών θυμάτων τρομοκρατίας». Δεν θα αναφερθούμε στο περιεχόμενο τής επιστολής, ούτε θα αμφισβητήσουμε τή γνησιότητά της και φυσικά σεβόμαστε τά συναισθήματα τών συγγενών τών θυμάτων. Επισημαίνουμε ωστόσο το γεγονός πως η επιστολή είναι ανυπόγραφη και κανένας έως τώρα δεν έχει «αναλάβει τήν πατρό­τητά» της. Διενεμήθη ωστόσο από το κρατικό πρακτορείο!

Χθες υπήρξε μια νέα βαρύγδουπη «παρέμβαση» υπέρ τής κυβερνητικής στάσης. Ο γνωστός και πολύς εισαγγελέας Ντογιάκος παραιτήθηκε λέει από μέλος τής Ένωσης Δικαστών και Εισαγγελέων, διαμαρτυρόμενος για την έκκληση που απηύθυνε η Ένωση προς την Πολιτεία να αναθεωρήσει τή στάση της │ Συνέχεια…

Πέρασε ένας πλήρης χρόνος διακυβέρνησης Κυριάκου Μητσοτάκη σε συνθήκες παν­δημίας.

Με την εξέλιξη που είχε και έχει, η πανδημία, παγκοσμίως και με τους παρα­μορφωτικούς φακούς που μάς έχουν «φορέσει» τά φιλοκυβερνη­τικά ΜΜΕ, οι πολίτες δυσκολευόμαστε να αντιληφθούμε τί ακριβώς έχει κάνει η κυβέρνηση, για να αντιμετωπίσει τήν πανδημία. Δηλαδή, τίποτα! Αλλά δεν είναι αυτό θέμα μας…

Ας υποθέσουμε ότι δεν είχε ενσκήψει ο κορονοϊός. Η κυβέρνηση τέτοιες μέρες τού 2020 και μετά την επιτυχή έκβαση τού «πολέμου τού χειμώνα» στον Έβρο, θα είχε προχωρήσει τό «έργο» της με ταχύτατους ρυθμούς και η Ελλάδα θα είχε εισέλθει στην πιο ευτυχή περίοδο τής νεώτερης ιστορίας της…

Θα είχε γίνει όμως έτσι; Βλέποντας κανείς τις σπασπωδικές αντιδράσεις τού κυρίου Μητσοτάκη και τής κυβέρνησής του απέναντι σε δύο κορυφαία ζητήματα ένα χρόνο ύστερα (υπόθεση Λιγνάδη - Μενδώνη, απεργία πείνας τού Δημήτρη Κουφοντίνα), μπορεί να υποθέσει μια αντίθετη εξέλιξη │ Συνέχεια…

Και να είχε κανείς αμφιβολία ότι η υπόθεση τής απεργίας πείνας τού κρατουμένου Δημήτρη Κουφοντίνα είναι αποκλειστικά «υπόθεση» τού Κυριάκου Μητσοτάκη, από χθες το βράδυ έπαψε να τήν έχει…

Απαντώντας στην ύστατη έκκληση τού αρχηγού τής αξιωματικής αντι­πολίτευσης να παρέμβει, ο πρωθυπουργός εγκαλεί τόν Αλέξη Τσίπρα, επειδή «αντί να ζητήσει από τον καταδικασμένο να διακόψει τήν απεργία πείνας, καλεί τήν κυβέρνηση να κάνει δεκτό το αίτημά του»!

Η κυνική αυτή απάντηση, που αγνοεί κάθε αρχή ανθρωπισμού (αν υπάρχει, αφού εν προκειμένω έχει υποκατα­σταθεί από την εκδίκηση…), αλλά και τον νόμο που η ίδια η κυβέρνηση Μητσοτάκη έχει ψηφίσει, είναι ολωσδιόλου έκνομη απόφαση επαναφοράς τής θανατικής ποινής σε μια χώρα που την έχει διά νόμου καταργήσει.

Και απ’ αυτή την άποψη, είναι ωμή παρέμβαση τής εκτελεστικής εξουσίας στη δικαστική και κατάργηση τής από­φασης τού δικαστηρίου που δίκασε και καταδίκασε τόν Δημήτρη Κουφοντίνα. Ένας λόγος παραπάνω, επειδή σ’ εκείνη τη διαδικασία η οικογένεια Μητσοτάκη ήταν στην πλευρά τής Πολιτικής Αγωγής. │ Συνέχεια…

«Στις φυλακές τής Τρίπολης κρατούνται άτομα που έχουν κατηγορηθεί ή καταδικασθεί για σεξουαλικά εγκλήματα, προκειμένου να μην υφίστα­νται επιθέσεις άλλων κρατουμένων, λόγω τής απαξίας τών αδικημάτων». Ωστόσο, ο τίτλος, τού αθηναϊκού μέσου, «διευκρινίζει». Στη φυλακή τών παιδεραστών ο Λιγνάδης!

Η είδηση είναι γνωστή από προχθές. Ο Λιγνάδης μετά την απολογία του μετήχθη στις φυλακές τής Τρίπολης. Οι οποίες, σύμφωνα με το «Βήμα», διαθέτουν τή δυνατότητα «φιλοξενίας» 53 κρατουμένων, αλλά αυτή τη στιγμή οι φυλακισμένοι είναι 111, υπερ­διπλάσιοι. Θα πείτε και τί μάς νοιάζει εμάς, τους «ελεύθερους», για τους φυλακισμένους;

Δεν θα συνεχίσουμε φυσικά τη «συζήτηση» τής πρώτης παραγράφου. Και για μάς, οι φυλακισμένοι, Λιγνάδηδες ή Κουφοντίνες, είναι άνθρωποι αποκλεισμένοι από την κοινωνία, δεν κινδυνεύουμε απ’ αυτούς. Εκτός αν είναι «εκλεκτά μέλη» της και απολαμβάνουν τά προνόμια που είχαν έξω προτού μπουν στη φυλακή.

Θα μπορούσαμε να πούμε με κυνικότητα, πώς δεν μάς νοιάζει │ Συνέχεια…

Ο κρατούμενος Δημήτρης Κουφοντίνας, διαβάσαμε χθες, αφαίρεσε τόν ορό αντιβίωσης, τη μοναδική πηγή ενυδάτωσης στην 51ή ημέρα απεργία πείνας και δίψας. Φέρεται δέ να έχει δηλώσει στους οικείους του ότι δεν επιθυμεί ανάνηψη…

Γράφαμε προχθές πως αν η Ελλάδα θα είναι η τρίτη χώρα στην Ευρώπη μετά τη Βρετανία και την Τουρκία, που ένας φυλακισμένος θα πεθάνει από απεργία πείνας, αυτό θα έχει εξαρτηθεί από τον έλληνα «Μάργκαρετ Θάτσερ»… Ο επικεφαλής τής εκτελεστικής εξουσίας, η Πρόεδρος τής Ελληνικής Δημοκρατίας (που τυγχάνει να είναι νομικός…), ο Αρχιεπίσκοπος Αθηνών και Πάσης Ελλάδος… παρά τις εκκλήσεις που τούς έχουν απευθυνθεί, κωφεύουν. Φαίνεται όμως πως έχουν δύο ισχυρούς «συμμάχους». Αφ’ ενός τον καθεστωτικό «Τύπο» και αφ’ ετέρου μια «Κοινή Γνώμη», που «στάζει δηλητήριο» με το οποίο την έχουν εμποτίσει.

«Όλοι με μια φωνή απαντούν, σιγά που θα λυπηθώ τόν Κουφοντίνα. Δολοφόνησε τόσους ανυποψίαστους… Η συντριπτική πλειοψηφία είναι εναντίον του. Ουδείς ενδιαφέρεται για τους νόμους │ Συνέχεια…

Σαν σήμερα το 1943 πέθανε ο Κωστής Παλαμάς. Είχε γεννηθεί το 1859 στην Πάτρα με καταγωγή από το Μεσολόγγι και θεωρείται ένας από τους σημαντικότερους έλληνες ποιητές. Δεν θα μιλήσουμε εδώ για το έργο του, αλλά για το γεγονός ότι ο θάνατός του συνέβη μέσα στην Κατοχή και η κηδεία αποτέλεσε σημαντική στιγμή ανάτασης τού κατακτημένου λαού.

Στον πόλεμο τού ’40, ο Κωστής Παλαμάς, μαζί με άλλους έλληνες λογίους, προσυπέγραψε τήν «Έκκληση τών Ελλήνων Διανοουμένων Προς τους Διανοούμενους Όλου τού Κόσμου», με την οποία αφ’ ενός καυτηρίαζαν τήν κακόβουλη ιταλική επίθεση, αφ’ ετέρου διέγειραν τήν παγκόσμια κοινή γνώμη σε επανάσταση τών συνειδήσεων κατά τού φασισμού.

Ο Κωστής Παλαμάς πέθανε στις 27 Φεβρουαρίου, η κηδεία του την άλλη μέρα 28 Φεβρουαρίου 1943 ήταν ένα αντικατοχικό συλλαλητήριο, από τα μεγαλύτερα τής περιόδου, καθώς σύσσωμος ο πνευματικός κόσμος τής χώρας, αλλά και εκατοντάδες χιλιάδες απλού λαού τόν συνόδεψαν στο Α΄ Νεκροταφείο τραγουδώντας τόν εθνικό ύμνο, κάτω από τα σκυθρωπά και έκπληκτα πρόσωπα τών κατακτητών │ Συνέχεια…

Η χθεσινή εμφάνιση τού κυρίου Μητσοτάκη στη Βουλή είναι ευκαιρία να γράψει κανείς πολλά και διάφορα. Αν όσα διαβάσετε παρακάτω τα γράφαμε εμείς θα θεωρούνταν, αν όχι αντιπολιτευτικά και μονομερή, σίγουρα όμως με «αριστερή οπτική»

Ο πρωθυπουργός πήγε στη Βουλή για μαλλί και βγήκε κουρεμένος. Είχε, για μια ακόμη φορά, την ευκαιρία να αναλάβει τήν πολιτική ευθύνη για την υπόθεση Λιγνάδη, αλλά δεν το έπραξε. Προτίμησε να κρυφτεί πίσω από τη «λανθασμένη επικοινωνιακή διαχείριση τής κυρίας Μενδώνη» (την οποία δεν τολμά να παραιτήσει για ευνόητους λόγους), αλλά και τις αθλιότητες όσον αφορά τά ασυνόδευτα προσφυγόπουλα, για να δικαιολογήσει τά αδικαιολόγητα. Κουβέντα για την ταμπακιέρα. Για το πώς δηλαδή βρέθηκε ο Λιγνάδης στο Εθνικό Θέατρο και ποιός ευθύνεται για την τοποθέτησή του.

Ως αναμενόμενο, ο στρουθοκαμηλισμός του σφυροκοπήθηκε ανελέητα, τόσο από τη μείζονα όσο και από την ελάσσονα αντιπολίτευση. Με τον κύριο Μητσοτάκη να προσπαθεί να αμυνθεί, ανακοινώνοντας, ως συνήθως, πρωτοβουλίες κατόπιν εορτής. Προφανώς δεν δύναται να αντιληφθεί │ Συνέχεια…

Επτά μέλη τής Ένωσης Δικαστών και Εισαγγελέων, «οργισμένα», όπως διαβάζουμε στα φιλοκυβερνητικά ΜΜΕ, επιτίθενται στην Ένωσή τους για την έκκληση που απηύθυνε στην Πολιτεία να αναθεωρήσει τή στάση της απέναντι στον Δημήτρη Κουφοντίνα, η οποία είχε ακριβώς ως εξής:

Η Δικαιοσύνη είναι έννοια σύμφυτη με την επιείκεια και τον ουμανισμό. Η Ένωση Δικαστών και Εισαγγελέων απευθύνει έκκληση στην Πολιτεία να αναθεωρήσει τή στάση της στο ζήτημα τής μεταχείρισης τού κρατου­μένου Δ. Κουφοντίνα, του οποίου η ζωή κινδυνεύει άμεσα μετά από πολυήμερη απεργία πείνας και δίψας και να λάβει όλα τα νόμιμα μέτρα για την προστασία τής ζωής και της υγείας του.

Τα εγκλήματα που διέπραξε καταδικάστηκαν τόσο από τα ελληνικά δικαστήρια όσο και από τη συλλογική συνεί­δηση. Η Δημοκρατία έχει σταθερά θεμέλια και ισχυρούς θεσμούς που τής επιτρέπουν να συνδυάζει τήν απαίτηση συμμόρφωσης στους νόμους με την τήρηση τών αρχών τού ανθρωπισμού.

Ιδού και η ανακοίνωση τών επτά «οργισμένων» μελών, «λειτουργών» τής Ελληνικής Δικαιοσύνης: │ Συνέχεια…

Όχι για να σωθούμε, αλλά για να τή σώσουμε! Αυτό κάνουμε οι Έλληνες αυτή την εποχή. Θα την χρειαστούμε, την τρέλα, σαν περάσει η παρα­φροσύνη τών όσων ζούμε…

Κρατούσε μια απόσταση από την τρέλα, όχι για να σωθεί, αλλά για να τή σώσει… Ίσως από τους πιο σπουδαίους στίχους που γράφτηκαν ποτέ. Με αφορμή κάτι που συνέβη σαν σήμερα το 1973. Τότε που ο Νιόνιος χόρευε μαζί μας ζεϊμπέκικο!

Στον εαυτό του είπε, Νίκο, συγκρατήσου, τραβώντας κιόλας το λεπίδι  /… /  Ο Τύπος πάντως τον πρόβαλε ανοιχτά σαν αιμοβόρο κτήνος  /  Τα ίδια λέγαν και πολλοί προοδευτικοί, παράξενο δεν ήταν  /  Η σύμβασή τους διαισθάνθηκε σ’ αυτόν μιαν άλλη απειλή  /  Τό ’παν επίσης λαϊκοί ένα σωρό στο συνεργάτη ενός εντύπου /  Μα ο Μπιθικώτσης τόν διώχνει και του λέει, πού να σού εξηγώ  /  Δεν είχε μάρτυρες εκτός τ’ αφεντικό και τη νοικοκυρά του  /  Οι δικηγόροι λέγαν ανώμαλη ψυχή, κοιτάξτε τά χαρτιά του  /  Νίκο, χωριό συσκοτισμένων  /  Νίκο, ποιοί σ’ έχουν κυκλωμένο  /  Ο ίδιος ξέγραψε απ’ αρχής τον εαυτό του │ Συνέχεια…

Ποιός διαχειρίζεται τό Facebook τής κυρίας Σακελλαροπούλου, Προέδρου τής Δημοκρατίας; Αν έγραφε εκεί ως Κατερίνα, καμία αντίρρηση…

Γράφει όμως ως και τί κάνει ως Πρόεδρος τής Δημοκρατίας, λόγου χάρη ένα μακροσκε­λέστατο κείμενο, τί ωραία που πέρασε τό Σαββατοκύριακο στα Γιάννενα, στα «γυάλινα και μαλαματένια, ενός αγαπητού της ποιητή, του Μιχάλη Γκανά», όπως μάς λέει, στα Γιάννενα που είχε πάει για την επέτειο τής απελευθέρωσης τής πόλης.

Κάποιοι λοιπόν πολίτες τής Ελληνικής Δημοκρατίας, τής οποίας η κυρία Σακελλαροπούλου είναι πρώτη πολίτις, θέλησαν να τής θυμίσουν πως εκτός από τις επετείους, τις συναντήσεις της με τον κύριο Μητσοτάκη και τις ωραίες αναρτήσεις στο Facebook, συμβαίνουν και άλλα πράγματα σ’ αυτή τη χώρα. Ένα απ’ αυτά, καλώς ή κακώς, είναι και η απεργία πείνας ενός φυλακισμένου, δεν έχει σημασία ποιός είναι.

Τί κάνει ο διαχειριστής τής σελίδας της στο Facebook; Δεν μπορεί και δεν θέλουμε να πιστέψουμε πως το κάνει η ίδια ή η γάτα της η Καλυψώ… Κόβει (και ελπίζουμε να μην ράβει…) σχόλια πολιτών │ Συνέχεια…