Ο πιο σίγουρος τρόπος να λήξει
ο πόλεμος είναι να ηττηθείς
 
 

Αλληλοχαφιεδισμός…

26 Νοεμβρίου 2019

- Αν καπινίσεις, Μήτσο, θα πάρω το 1142…
- Τόλμα και θα πάρω την πολεοδομία για το αυθαίρετο στην ταράτσα…
- Αν πάρεις πολεοδομία, θα πάρω το 100 που βάζεις τηλεόραση τέρμα…
- Τότε θα πάρω την Τροχαία που σέρνεις τη σκαφίδα με κοτσαδόρο
   χωρίς άδεια…
- Αν το πας τόσο μακριά το πράμα, Μήτσο, θα πάρω τη γυναίκα σου
   να της πω πως έχεις γκόμενα!

Ο παραπάνω διάλογος κυκλοφορεί ευρέως στο διαδίκτυο. Και περιγράφει έκδηλα την κατάσταση που βιώνουμε τις τελευταίες μέρες. Το ζήτημα δεν είναι να διαμαρτυρηθείς, λένε πολλοί, το ζήτημα είναι να καρφώσεις. Σε μια χώρα που έχει υποφέρει από έναν αιματοβαμμένο εμφύλιο, ξυπνάνε και πάλι, με αφορμή το τσιγάρο, τα ταπεινά ένστικτα μιας κοινωνίας ανώριμης να διαχειριστεί το ζήτημα του αλληλοσεβασμού. Τί άλλο κάνει το κράτος από το να προτρέπει τους πολίτες να… αυτοδικήσουν.

Ποιά είναι η πρόθεση άραγε και ο λόγος που καρφώνουν όσοι καρφώνουν τους καπνιστές και τα μαγαζιά που παρανομούν; Είναι πράγματι το ότι τους ενοχλεί ο καπνός; Ή μήπως κινούνται από άλλα ένστικτα; Εκδίκηση, ανταγωνισμός (να κλείσει το διπλανό μαγαζί), να μάθουν να σέβονται οι «παλιοαλήτες» και άλλα τέτοια που ακούμε και διαβάζουμε καθημερινά.

Το «κάρφωμα» στην Ελλάδα είναι μια λέξη που δεν θα έπρεπε να παίζει μαζί της κανείς, ειδικά ο νόμος και η πολιτική. Και όσο κι αν φαίνονται ακίνδυνες οι «καταγγελίες», μόνο κοινωνική ένταση μπορούν να προσφέρουν. Ένα σύγχρονο κράτος θα έπρεπε να λύνει αλλιώς τέτοιου είδους θέματα. Για να μη φτάσουμε στο σημείο να εκφυλιστεί το κράτος δικαίου. Άλλωστε, πιθανότατα, επειδή η ανθρώπινη φύση αγαπά το απαγορευμένο, δεν αποκλείεται να αυξηθούν οι καπνιστές. Το άρθρο αυτό πάντως το υπογράφει μια μη καπνίστρια. Θυμάμαι όμως πως ο Τομ Ρόμπινς είχε πει ότι:

«Τα τρία από τα τέσσερα στοιχεία της φύσης τα μοιράζονται όλα τα πλάσματα, αλλά η φωτιά ήταν δώρο που έγινε μόνο στον άνθρωπο. Το κάπνισμα του τσιγάρου είναι ο μεγαλύτερος βαθμός οικειότητας που μπορούμε να αποκτήσουμε με τη φωτιά χωρίς φόβο άμεσου τσουρουφλίσματος. Κάθε καπνιστής είναι μια ενσάρκωση του Προμηθέα»… Καπνιστές και μη καπνιστές, ας μην καούμε μεταξύ μας.

Πηγή Efsyn.gr - Ας μην καούμε μεταξύ μας (απόσπασμα)
ΣΧΟΛΙΟ 1
  1. Ερώτηση 1η: Δεν είναι αυτονόητο σε έναν δημόσιο χώρο ότι τρώμε πίνουμε, αναπνέουμε να μη δημιουργεί πρόβλημα στην υγεία μας;
    Ερώτηση 2η: Αν ήμασταν ένας λαός με παιδεία και μόρφωση δεν θα ήταν περιττός ο νομός που απαγορεύει το κάπνισμα;
    Ερώτηση 3η: Είναι λάθος η απαγόρευση του καπνίσματος σε δημόσιους χώρους;
    Ερώτηση 4η: Αν γίνονταν συστηματικοί έλεγχοι από τα αρμόδια όργανα θα υπήρχε το 1142;
    Και μια άποψη. Η προκλητική στάση και γαϊδουρινή αδιαφορία των καπνιστών τόσα χρόνια πιστεύω πως έχει εξοργίσει τους μη καπνιστές. Δεν έχουμε μάθει να σεβόμαστε τους συνανθρώπους μας, ή να το πω σωστά, το έχουμε ξεχάσει. Σήμερα μαθαίνουμε να είμαστε ο εαυτούλης μας. Έχουμε μάθει να μη σεβόμαστε. Να η παιδεία και η μόρφωση. Δεν σεβόμαστε και αυτό το βλέπουμε καθημερινά ακόμα και στο πιο απίθανο. Χαρακτηριστικά παραδείγματα, στους δρόμους σαν οδηγοί, στο ότι έχουμε μετατρέψει βουνά, κάμπους, φαράγγια, παραλίες και θάλασσες σε ένα απέραντο σκουπιδαριό, στο ότι πάμε να φάμε σε ένα εστιατόριο, καπνίζουμε και η «λογική» μας είναι να πάνε να χεστούν οι άλλοι, είναι δικαίωμα μου να καπνίσω, να πάνε να χεστούνε όλοι, εγώ γουστάρω, είμαι ελεύθερος πολίτης και δεν θα μου πει εμένα κανένας τί θα κάνω. Λέτε ο ελληναράς το κάπνισμα σε δημόσιους χώρους να το εκλαμβάνει και σαν μια αντίσταση, σαν μια επανάσταση, στη μια αντίδραση στη καταπίεση της εξουσίας;

Το σχόλιό σας...

Η ηλεκτρονική σας διεύθυνση δεν δημοσιεύεται.