Δευτέρα 27 Σεπτεμβρίου 2021
Πολιτική και Αριστερά εν Τριπόλει
Η ώρα είναι
 
Η επιστροφή του Κέυνς…
30 Απριλίου 2021

Και ο Μητσοτάκης! Είναι λογική και ιδεολογική «σύγχυση» να μιλάμε για τον Τζων Μέυναρντ Κέυνς μαζί με τον Κυριάκο Μητσοτάκη. Τί να κάνουμε όμως, αφού σε μια τηλε­διάσκεψη με ανώτερα στελέχη ξένου επιχειρηματικού οργανισμού (Young Presi­dents’ Organization) ο Μητσοτάκης είχε πει. «Είμαι φιλελεύθερος πολιτι­κός, δεν είμαι νεοφιλελεύθερος. Δεν πιστεύω ότι οι αγορές έχουν πάντα τη λύση. Πιστεύω ότι το κράτος έχει ρόλο να παίξει και ειδικά σε περιόδους κρίσης. Όταν χρειαστεί, έχω κεϋνσιανή προσέγγιση». Για να δούμε…

Επιστροφή στον Κέυνς; Αυτό συνάγεται από την πολιτική που ήδη έχει εξαγγείλει και προωθεί ο Τζο Μπάιντεν στις ΗΠΑ. Ήδη έχει ανα­κοινωθεί ότι προωθούνται έργα υποδομών με δημόσιες επενδύσεις ύψους 2 τρισ. και πρόγραμμα κοινωνι­κών δαπανών ύψους 1 τρισ. δολαρίων, στα οποία πρέπει να προστεθούν και τα 5 τρισ. δολάρια που έχουν ήδη κατευθυνθεί  στην αντιμετώπιση τής πανδημίας κορονοϊού. Παράλληλα προβλέ­πονται αυξήσεις μισθών και η φορολόγηση τών μεγάλων εισοδημάτων και τών πολυεθνικών εταιρειών.

Πρόκειται για πλήρη ανατροπή τού κυρίαρχου νεοφιλελεύθερου παραδείγματος, που καθιερώθηκε κυρίως στον δυτικό κόσμο από τη δεκαετία τού ’70 με πρωτεργάτες τη Μάργκαρετ Θάτσερ και τον Ρόναλντ Ρήγκαν και έχει δημιουργήσει τεράστιες ανισότητες μεταξύ τών εθνών και τών κοινωνιών και πληγές στο ίδιο το καπιταλιστικό σύστημα, που δεν μπορούν πλέον να αποκρυβούν.

Τώρα, το κράτος επιστρατεύεται πάλι ως σωτήρας, με επενδύσεις από δημόσιες δαπάνες. Αν δεν αλλάξει κάτι στην πορεία, θα πρόκειται για επαναφορά τής γνήσιας κεϋνσιανής λογικής, που επικράτησε αμέσως μετά τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο, σύμφωνα με την οποία οι δημόσιες επενδύσεις δημιουργούν τό απαραίτητο πλαίσιο εμπι­­στοσύνης και ισορροπίας στην οικονομία, το οποίο στη συνέχεια μεταφέρεται και στις ιδιωτικές επενδύσεις.

Παρά την τεράστια αυτή αλλαγή παραδείγματος, που προωθείται από τις ΗΠΑ, αλλά και άλλους πόλους (Κίνα, Ρωσία, Ινδία), η Ευρώπη παραμένει δέσμια στον αδιέξοδο και επικίνδυνο γερμανικό οικονομικό εθνικισμό, συρό­μενη, η Ευρωπαϊκή Ένωση, στις ράγες τής καταστροφικής πλέον μονεταριστικής οικονομικής λογικής. Είναι χαρακτηριστικό ότι το Ταμείο Ανάκαμψης, το οποίο προβλέπει ελάχιστα χρήματα (750 δισ. ευρώ) εν σχέσει με τα 8 τρισ. δολάρια τών ΗΠΑ, παραμένει ουσιαστικά ανενεργό…

Για να επανέλθουμε στη χώρα μας και στην εισαγωγή μας. Σ’ εκείνη την τηλεδιάσκεψη ο Κυριάκος Μητσοτάκης δεν τόλμησε να «προσεγγίσει» περαιτέρω τον Τζων Μέυναρντ Κέυνς, αλλιώς μπορεί να διεκδικούσε από τον μεγάλο οικονομολόγο το εξώφυλλο τού TIME! Αλλά, από τότε, οι παραπάνω σκέψεις από το Trikalaview.gr (Κορονοϊός και η εκδίκηση τού Κέυνς) είναι γεγονότα! Λόγου χάρη, στο προταθέν ελληνικό «Σχέδιο Ανάκαμψης - Πισσαρίδη», τώρα που «χρειάζεται κεϋνσιανή προσέγγιση», αντιληφθήκατε μή­πως εσείς κάτι τέτοιο από τον «πούρο» φιλελεύθερο πολιτικό και πρωθυπουργό μας Κυριάκο Μητσοτάκη;

Ομολογούμε, πρός στιγμήν τότε το είχαμε «φοβηθεί». «Αυτοί οι καιροί ευνοούν μια πιο (!) κεϋνσιανή προσέγ­γιση», είχε προσθέσει. Αλλά επανήλθε γρήγορα στη νεοφιλελεύθερη καπιταλιστική «πραγματικότητα», από το «σοσιαλιστικό μοντέλο»… Τί άλλο είναι «πιο κεϋνσιανό» από το καπιταλιστικό; Και για να μη μάς μείνει αμφι­βολία, επιτόνισε. «Αυτό δεν σημαίνει ότι δεν εξακολουθώ να πιστεύω σταθερά ότι ατμομηχανή τής ανάπτυξης είναι η ιδιωτική οικονομία», που (προσθέτουμε εμείς) βλέπει το «κεϋνσιανό» κράτος και τις δημόσιες επενδύσεις ως μια ακόμα ευκαιρία, μεγάλη εν προκειμένω, ταξικής εκμετάλλευσης και επικράτησης…

ΤΡ.
Αναρτήθηκε στις 30 Απριλίου 2021 , 08:31:19 - Σχόλια 2 - Εκτύπωση
ΣΧΟΛΙA 2
  1. Πραγματικά «ιεροσυλία», Τρίπολίτη, αν και το δικαιολογείς, να βάζεις τον Μητσοτάκη, δίπλα από τον Κέυνς. Αυτή η μεγάλη μορφή της παγκόσμιας οικονομικής ιστορίας είναι «ιμάντας μετάβασης» από την καπιταλιστική οικονομία σε μια σοσιαλιστικής μορφής κοινωνία. Οι αστοί πολιτικοί τύπου Μητσοτάκη μπορεί να μην σκαμπάζουν από οικονομική επιστήμη, ενδόμυχα όμως καταλαβαίνουν τον κίνδυνο. Αν οι Αμερικάνοι το επιχειρούν είναι γιατί είναι σίγουροι για τον καπιταλισμό τους.

  2. Ο Κέυνς ήταν σωσίβιο για τον καπιταλισμό της δεκαετίας του ’30. Το προοδευτικό κομμάτι του αμερικάνικου κατεστημένου κατέφυγε στον Κέυνς στην δεκαετία του ’30 για να σώσει το σύστημα από την σοσιαλιστική απειλή. Το ίδιο κομμάτι του αμερικάνικου κατεστημένου καταφεύγει πάλι στον Κέυνς για να το σώσει από τη νεοφασιστική απειλή (Τράμπ).

Το σχόλιό σας...

Η ηλεκτρονική σας διεύθυνση δεν δημοσιεύεται.