Ο πιο σίγουρος τρόπος να λήξει
ο πόλεμος είναι να ηττηθείς
 
 

Ταξίδι* στην Αμερική…

8 Ιανουαρίου 2020

Είν’ αλήθεια ότι εδώ και κάμποσες δεκαετίας, που ξεπερνάνε τον αιώνα, δεν είχαμε έναν πρωθυπουργό που να είναι παράλληλα
και διπλωμάτης.

Δηλαδή από τη δεύτερη φορά μετά τον Καποδίστρια που αξιωθήκαμε έναν τέτοιο. Και που ο αστικός μύθος τον ήθελε να κουβαλάει ένα πτυσσόμενο σκαμνάκι που το έστηνε έξω από τις διεθνείς συσκέψεις, αν δεν συμμετείχε σ’ αυτές. Να περιμένει τον άγγλο ομόλογό του να του αποσπάσει μια - δυο θετικές δηλώσεις ή ενέργειες υπέρ της χώρας μας. Πέρα από την εσωτερική «ιδιώνυμη» πολιτική του, κάπως έτσι πήρε την Ελλάδα από τη Μελούνα και τη διπλασίασε και της έδωσε παράτα να παίξει έναν ακόμα γύρο με την ιστορία.

Δεν μπορούμε να διακρίνουμε ποιά άλλη σχέση, εκτός από την τοπική, μπορεί να έχει ο Κυριάκος Μητσοτάκης με τον Ελευθέριο Βενιζέλο, ο Ντόναλντ Τραμπ πάντως δεν έχει καμμία σχέση με τον Λόυδ Τζωρτζ. Αν, λοιπόν, δεν κάθισε σε σκαμνάκι τον πρωθυπουργό μας, τον ανάγκασε να τον ακούει να «τραμπαλίζεται» μεταξύ Τουρκίας και Ιράν, ώστε ο δικός μας μετά δυσκολίας να αρθρώσει μια - δυο διπλωματικές κουβέντες.

Όχι, λόγου χάρη, ότι ο Αλέξης Τσίπρας θα είχε κάνει διαφορετικά. Κι εδώ που τα λέμε ούτ’ αυτός κέρδισε τίποτα για τη χώρα από τις συναντήσεις του με τον Ομπάμα και τον Τραμπ στον Λευκό Οίκο. Γιατί κανείς έλληνας πρωθυπουργός δεν μπορεί να κερδίσει τίποτα όταν πάει μόνος του και μπαίνει στο στόμα του αμερικανικού λύκου. Αλλά τουλάχιστον ο Αλέξης είχε δυο - τρεις δικαιολογίες. Ήταν «άσχετος», «λέτσος» και τα αγγλικά του απείχαν από τα αμερικάνικα όσο τα Τζουμέρκα από το Κολάμπια.

Ο Κυριάκος όμως; Από καλή και αγία οικογένεια, απόφοιτος του αμερικανικού Χάρβαρντ, καλοντυμένος, ένας κανονικός άνθρωπος και πρωθυπουργός κατά την κυρία Παναγιωταρέα, που με τα τέλεια αγγλικά του πάθανε οι Αμερικάνοι κατά τον Κίρτσο, πώς άντεξε κι έμεινε τόση ώρα βουβός; Ακόμα και ο Αλέξης Τσίπρας είχε καταφέρει, στην κοινή συνέντευξη τύπου (που ούτε αυτή αξιώθηκε ο Κυριάκος Μητσοτάκης…), να αποκαλέσει τον Τραμπ «διαβολικό», χαριτολογώντας βέβαια, αλλιώς δεν θα ξαναγύριζε στην Ελλάδα…

Για να μη λέμε πολλά. Στη συγκεκριμένη συγκυρία, ένας στοιχειωδώς σκεπτόμενος έλληνας πρωθυπουργός το μόνο διπλωματικό που είχε να κάνει ήταν να αναβάλει «κομψά», προς το παρόν, το ταξίδι στην Αμερική.

* Με το αυτοκίνητο της φωτογραφίας, λέει, μεταφέρονται οι ξένοι επίσημοι στον Λευκό Οίκο. Μπορεί, αλλά εμάς χθες
   μας θύμισε άλλο όχημα.

ΤΡ.
ΣΧΟΛΙΟ 1
  1. Παρά τον αδυσώπητο αγώνα που έδωσαν οι προπάτορές μας εδώ και διακόσια χρόνια, εν τέλει αναγκάστηκαν να ζητιανέψουν την εθνική ανεξαρτησία, με μια πράξη που με ειλικρίνεια δεν δίστασαν να την πουν, κυριολεκτικά, «πράξη υποτέλειας». Οι απόγονοί τους έλληνες πολίτες έδωσαν, τουλάχιστον έως τώρα, αλλεπάλληλους αγώνες για να διαφυλαχθεί και να ολοκληρωθεί η ανεξαρτησία. Οι πολιτικοί μας όφειλαν και οφείλουν (αν προλαβαίνουμε) να έχουν αντιληφθεί ότι για να εκλείψει εκείνη η αναγκαστική «πράξη», απαιτείται μια εξωτερική πολιτική και διπλωματία ανώτερη ή εφάμιλλη κάθε άλλης στον πλανήτη, ώστε να μην καταλήγουν μάταιοι οι αγώνες (που αν τα πράγματα είχαν εξελιχθεί διαφορετικά, μπορεί και να μη χρειάζονταν). Η ειρωνεία της ιστορίας είναι ότι μια τέτοια εξωτερική πολιτική και διπλωματία διαθέτουν σήμερα εκείνοι από τους οποίους κερδίσαμε τότε την όποια ανεξαρτησία διαθέτουμε!

Το σχόλιό σας...

Η ηλεκτρονική σας διεύθυνση δεν δημοσιεύεται.

Μεταγραφή χουντικού διατάγματος…

Εντυπωσιακές, λέει το Tvxs.gr, είναι οι ομοιότητες που παρουσιάζει το Νομοσχέδιο, που έχει καταθέσει στη Βουλή η κυβέρνηση της Νέας Δη­μοκρατίας για τις «Δημόσιες υπαίθριες συναθροίσεις», με το Προεδρικό Διάταγμα υπ’ │ Βλ. ανάρτηση…