Ο πιο σίγουρος τρόπος να λήξει
ο πόλεμος είναι να ηττηθείς
 
 

Δεν ξέρω τί να παίξω στα παιδιά*…

14 Ιανουαρίου 2020

Καμμιά φορά, ή μάλλον αρκετές, στα κρατικά κανάλια βλέπεις κι ακούς ενδιαφέροντα πράγματα, ανάμεσα στα σκουπίδια των ιδιωτικών καναλιών.

Χθες το βράδυ το κανάλι της Βουλής φιλοξενούσε μια ψυχολόγο που και μόνο που επαναλάμβανε τη φράση «δεν ξέρω…» ή «η γνώμη μου είναι…» καταλάβαινες ότι επρόκειτο περί σοβαρής (ψυχολόγου). Και η παρουσιάστρα του καναλιού αναγκαζόταν (μπορεί και αφ’ εαυτής) να είναι σοβαρή. Πάντως δεν επρόκειτο για έναν διάλογο «των άκρων» μεταξύ Φλέσσα και Γιωσαφάτ…

Κάποια στιγμή η κουβέντα ήρθε στο θέμα του θανάτου και συγκεκριμένα στο πώς το λέμε στα παιδιά, όταν πεθαίνει ένα αγαπημένο τους πρόσωπο. Σε κάθε περίπτωση, υποστήριξε η ψυχολόγος, πρέπει να τους λέμε την αλήθεια, είτε τους πούμε «έφυγε», λόγου χάρη ο παππούς, είτε όπως αλλιώς, εκείνο που πρέπει να αντιληφθούν τελεσίδικα είναι πως δεν θα τον ξαναδούν. Και ανέφερε ένα πραγματικό περιστατικό που την απασχόλησε.

Ένας καλός πατέρας όταν «έφυγε» ο παππούς είπε στα παιδιά του πως «πήγε στον ουρανό κι έγινε αστέρι». Είχε όμως αμφιβολία αν έπραξε σωστά και ρώτησε, εκ των υστέρων, την ψυχολόγο του. Τί να του πεί εκείνη, εκ των υστέρων; Ο καλός πατέρας κατάλαβε.

Ύστερ’ από έξι μήνες την ξαναεπισκέφτεται και της διηγείται. Είχε πεθάνει ο σκύλος τους και αφού τον θάψανε, ακούει από το διπλανό δωμάτιο τον μικρό του γιο να ρωτάει τη λίγο μεγαλύτερη αδελφή του:

- Τί έγινε τώρα ο σκύλος μας;
- Πέθανε, του λέει εκείνη, αλλά μην το πεις στο μπαμπά, θα στεναχωρηθεί. Νομίζει πως έγινε αστεράκι
   στον ουρανό…

* Έτσι κι αλλιώς τα ξέρουν όλα! Α ρε Νιόνιο, όταν ήσουν στις καλές σου, στην αγορά, στο Λαύριο…

ΤΡ.
ΣΧΟΛΙΑ
Το σχόλιό σας...

Η ηλεκτρονική σας διεύθυνση δεν δημοσιεύεται.

Ειδήσεις αλλιώς…

Μαθητικό συλλαλητήριο στο κέντρο τής Αθήνας. «Η μάσκα δεν είναι η μόνη προστασία. Δώστε λεφτά για την παιδεία»… Περίπου 100 τα κλειστά σχολεία λόγω κορονοϊού και σε πάνω από 200 καταλήψεις. «Καταλήψεις │ Βλ. ανάρτηση…