Ο πιο σίγουρος τρόπος να λήξει
ο πόλεμος είναι να ηττηθείς
 
 

La Rosa Roja. Σαν σήμερα το 1919…

15 Ιανουαρίου 2020

Η κόκκινη Ρόζα χάθηκε κι αυτή, κανείς δεν ξέρει πού το κορμί της παράχωσαν. Έλεγε την αλήθεια στους φτωχούς, γι’ αυτό κι οι πλούσιοι τη σκότωσαν.

ΜΠΕΡΤΟΛΤ ΜΠΡΕΧΤ

Και όμως, στην Ελλάδα του 1925, σε πανεπιστημιακό επίπεδο μπορούσε να γίνεται αναλυτική αναφορά στο έργο των Λένιν, Κάουτσκι, Μπερνστάιν, Λούξεμπουργκ και Λίμπνεχτ! Από έναν πανεπιστημιακό δάσκαλο, του από καθ’ έδρας σοσιαλισμού, τον Δημήτριο Καλιτσουνάκη, καθηγητή της ΑΣΟΕΕ και μετέπειτα της Παντείου (τον μόνο επιστήμονα που αργότερα υπερασπίστηκε τον οικονομολόγο Μπάτση στη δίκη του Μπελογιάννη και των συντρόφων του…).

Για τη Ρόζα Λουξεμπουργκ (1871 - 15 Ιανουαρίου 1919) γράφει στο «Αρχείο Οικονομικών και Κοινωνικών Επιστημών», το πρώτο απ’ ό,τι γνωρίζουμε σύγγραμμα Πολιτικής Επιστήμης στην ελληνική βιβλιογραφία (Εκδόσεις Ελευθερουδάκη και Μπάρτ, Αθήναι 1925, σελ. 101, πηγή Efsyn.gr):

Δεν ήτο αύτη η λογία του γραφείου μόνον. Ως αληθινή μαρξιανή εζήτει να εισδύση εις τα μυστήρια της πραγματικότητος, να την αντιληφθή διά να την μεταβάλη. Ήτο πολυγνώστις, είχε δε και το συγγραφικόν όσον και το ρητορικόν τάλαντον πολύ ανεπτυγμένα. Ίστατο εις την πρώτην γραμμήν των σοσιαλιστικών συγγραφέων και διδασκάλων. Εις τας σοσιαλιστικάς σχολάς κανείς διδάσκαλος δεν εξετιμάτο τόσον, όσον αυτή. Ποσοτικώς και ποιοτικώς είναι σπουδαία η συμβολής της εις την θεωρητικήν επαναστατικήν φιλολογίαν του Μαρξισμού. Μυσαρά η δολοφονία των [εννοεί και του Καρλ Λίμπνεχτ]. Δεν εδολοφονήθησαν όμως ούτοι ως πρόμαχοι της μικράς σπαρτακιστικής αιρέσεως, αλλ’ ως υπέρμαχοι του μεγάλου προλεταριακού απελευθερωτικού αγώνος.

ΔΗΜΗΤΡΙΟΣ ΚΑΛΙΤΣΟΥΝΑΚΗΣ (1888 - 1982)
ΣΧΟΛΙΟ 1
Το σχόλιό σας...

Η ηλεκτρονική σας διεύθυνση δεν δημοσιεύεται.