Ο πιο σίγουρος τρόπος να λήξει
ο πόλεμος είναι να ηττηθείς
 
 

Τότε που ο Νιόνιος χόρευε ζεϊμπέκικο…

25 Φεβρουαρίου 2020

Κρατούσε μιαν απόσταση απ’ την τρέλα, όχι για να σωθεί, αλλά για να τη σώσει!  Ίσως από τους πιο σπουδαίους στίχους που έχουν γραφτεί ποτέ. Με αφορμή κάτι που συνέβη σαν σήμερα το 1973…

Στον εαυτό του είπε, Νίκο, συγκρατήσου, τραβώντας κιόλας το λεπίδι […]  /  Ο Τύπος πάντως τον πρόβαλε ανοιχτά σαν αιμοβόρο κτήνος  /  Τα ίδια λέγαν και πολλοί προοδευτικοί, παράξενο δεν ήταν  /  Η σύμβασή τους διαισθάνθηκε σ’ αυτόν μιαν άλλη απειλή  /  Το ’παν επίσης λαϊκοί ένα σωρό, στο συνεργάτη ενός εντύπου  /  Μα ο Μπιθικώτσης τον διώχνει και του λέει, που να σου εξηγώ  /  Δεν είχε μάρτυρες εκτός τ’ αφεντικό και τη νοικοκυρά του  /  Οι δικηγόροι λέγαν, ανώμαλη ψυχή, κοιτάξτε τα χαρτιά του  /  Νίκο, χωριό συσκοτισμένων  /  Νίκο, ποιοί σ’ έχουν κυκλωμένο  /  Ο ίδιος ξέγραψε απ’ αρχής τον εαυτό του, το είπε, πρέπει να πεθάνω  /  Μπήκε στον κόπο δηλαδή τον δικαστών, μα αυτοί δεν μπήκαν στον δικό του  /  Καθώς διηγόταν τη ζωή του, θαρρούσα δε θ’ αντέξω /  Η δίκη εξελισσόταν μέσα μα η δικαιοσύνη ήταν απ’ έξω  /  Στα γράμματά του από τη φυλακή, ο βίος δε διαφέρει  /  Ασφυκτιούσε σα ζωο μυθικό, εδώ όσο κι εκεί…

ΔΙΟΝΥΣΗΣ ΣΑΒΒΟΠΟΥΛΟΣ, Μακρύ ζεϊμπέκικο για το Νίκο, 1979 (απόσπασμα)
ΣΧΟΛΙΑ
Το σχόλιό σας...

Η ηλεκτρονική σας διεύθυνση δεν δημοσιεύεται.

Μμμ! Κανείς δεν μιλάει γι’ αυτά…

Οι πλατείες φταίνε, οι συγκεντρώσεις φταίνε, οι νέοι φταίνε, τα πάρτυ φταίνε, όλα τούς φταίνε… Τα μέσα μαζικής μεταφοράς δεν φταίνε! Για τη μεταφορά και τη μαζική μετάδοση τού κορονοϊού… Τα │ Βλ. ανάρτηση…