Ο πιο σίγουρος τρόπος να λήξει
ο πόλεμος είναι να ηττηθείς
 
 

#ΜεΤηΣοφια…

18 Ιανουαρίου 2021

Εξοργιστική υποκρισία από τον άνθρωπο που κρέμασε στα μανταλάκια τις οροθετικές γυναίκες και τώρα επιχειρεί να εκμεταλλευθεί πολιτικά το #ΜεΤηΣοφια…

Από μια άποψη, το γεγονός ότι πλέον όλοι οι πολιτικοί και δημοσιο­λογούντες σπεύδουν να δηλώσουν #ΜεΤηΣοφία, δείχνει κάτι θετικό. Το θάρρος τής Σοφίας Μπεκατώρου πυροδότησε ένα σημαντικό ρεύμα υπο­στήριξης από την ελληνική κοινωνία στα θύματα βιασμού και σεξουα­λικής παρενόχλησης, ρεύμα το οποίο κανείς δεν μπορεί να αγνοήσει.

Άλλωστε τα πράγματα αλλάζουν και μπορούν να αλλάξουν από κάτω προς τα πάνω. Οι πολίτες μπορούμε να τά αλλάξουμε. Και τα ΜΜΕ μπορούν και πρέπει να παίξουν βέβαια σ’ αυτό ένα κρίσιμο ρόλο. Όχι μόνο στηρίζοντας και δίνοντας φωνή στα θύματα σεξουαλικής κακοποίησης, αλλά αποφεύγοντας την αναπαραγωγή σεξιστικών στερεο­τύπων και προτύπων τής κουλτούρας τού βιασμού. Και ας φέρνουν εύκολα «κλικ».

Όμως δεν θα επιτρέψουμε, εμείς η κοινωνία των πολιτών, σε όσους στο παρελθόν τζόγαραν πολιτικά στον σεξισμό, να επιχειρήσουν τώρα να «ξεπλυθούν» στο ρεύμα τού ελληνικού #MeToo. Όπως ο Ανδρέας Λοβέρδος, που με περισσή υποκρισία τόλμησε να τουιτάρει πως είναι και αυτός δήθεν δίπλα στη Σοφία Μπεκατώρου.

Νομίζει ο Λοβέρδος ότι έχουμε ξεχάσει πως βίασε ψυχολογικά τις οροθετικές γυναίκες, τις οποίες κρέμασε στα μανταλάκια θέλοντας να εκμεταλλευθεί πολιτικά τη μισανθρωπία τών «νοικοκυραίων» και να ξεχαστούν οι μνημο­νιακές του ευθύνες. Ο Λοβέρδος, που χαρακτήριζε τη Χρυσή Αυγή «αυθεντικό λαϊκό κίνημα» και ονειρεύεται να διεκδικήσει και την ηγεσία του Κινήματος Αλλαγής. Επομένως τώρα που η εγκληματική οργάνωση είναι στη φυλακή προσπαθεί να φτιάξει προοδευτικό προφίλ. Όμως όσα ψέματα και να είπε στη συνέχεια η διαπόμπευση αυτών των γυναικών ήταν δικό του έργο.

Μας θυμίζει βέβαια η υποκρισία Λοβέρδου ότι αν η Σοφία Μπεκατώρου δεν είχε ένα χρυσό ολυμπιακό μετάλλιο, ίσως να μην είχε βρει ποτέ το βήμα να δημοσιοποιήσει τήν κακοποίηση της. Γιατί, οι Λοβέρδοι της πολιτικής και όχι μόνο, κώφευαν τόσα χρόνια. Αλλά υπήρξαν και άνθρωποι, είτε με δημόσιο λόγο είτε ως απλοί πολίτες (ο πιο τιμητικός τίτλος) που άλλαξαν τα πράγματα. Ναι, έχουμε να κάνουμε πολλά βήματα ακόμη. Αλλά ήδη έχουμε προ­χωρήσει σε σχέση με το 1998 όταν κακοποιήθηκε σεξουαλικά η Σοφία Μπεκατώρου. Όσοι «απορούν» γιατί δε μίλησε νωρίτερα, μάλλον ξεχνούν πόσο πιο σεξιστική ήταν τότε η ελληνική κοινωνία.

Αλλά και οι πολιτικοί, που καλή τη πίστει δηλώνουν #ΜεΤηΣοφία, θα πρέπει να ξέρουν ότι δεν αρκούν τα hashtags. Χρειάζονται πράξεις. Ώστε οι γυναίκες (και οι άντρες) που αποφασίζουν, όποτε και όπως εκείνοι επιλέξουν να καταγγείλουν τόν βιασμό τους, να μπορούν να βρουν Δικαιοσύνη. Και ένα πρώτο αναγκαίο βήμα είναι ριζικές αλλαγές στη νοοτροπία της Ελληνικής Αστυνομίας, καθώς συχνά τα θύματα που τολμούν να μιλήσουν βιάζονται για δεύτερη φορά, αλλά και η σεξουαλική διαπαιδαγώγηση στα σχολεία.

Πηγή Νews247.gr, Ο Λοβέρδος ξέχασε τις οροθετικές…
ΣΧΟΛΙA 2
  1. Όπως το λέει, αν η Σοφία Μπεκατώρου δεν ήταν γνωστό όνομα, ποιος θα ασχολούνταν; Και να μην ξεχνάμε ότι στην αρχή, προτού πάρει διαστάσεις στο διαδίκτυο, κανένας απ’ αυτούς, τους πολιτικούς, δεν είχε δώσει σημασία…

  2. Ίσως εγώ να είμαι εξαίρεση, η μάνα μου όμως είναι ο κανόνας, δεν την ξέραμε την κοπέλα και, από τη μια με εκπλήσσει ο ντόρος των ΜΜΕ και των κομμάτων γύρω από την υπόθεση (γι’ αυτό τα σιχαίνομαι, και τα ΜΜΕ και τα κόμματα που καπηλεύονται το παραμικρό) και από την άλλη αισθάνομαι άσχημα για λογαριασμό της, επειδή το όνομά της και η περιπέτειά της καταλήγουν στο στόμα του καθενός (με τίποτα δεν θα ήθελα να είμαι στη θέση της). Η έμφυλη βία χαρακτηρίζει τις πατριαρχικές κοινωνίες και η συχνότητά της είναι δείκτης της ωριμότητάς της (όσο πιο διάχυτη, τόσο πιο ανώριμη η κοινωνία) και μπορεί να πάρει πολλές μορφές, μία από τις οποίες είναι και η σημερινή υποκρισία των θεσμών. Έχουμε ακόμη πολύ δρόμο μπροστά μας.

Το σχόλιό σας...

Η ηλεκτρονική σας διεύθυνση δεν δημοσιεύεται.