Ο πιο σίγουρος τρόπος να λήξει
ο πόλεμος είναι να ηττηθείς
 
 

Πώς να ωριμάσει κανείς…

20 Μαρτίου 2020

Μετά τον φιλόσοφο, επί σκηνής ο υποκριτής…

Ο ηθοποιός Γιάννης Μπέζος μίλησε στην iEfimerida.gr, η οποία έχει αναλάβει εργολαβικά αυτή την αποστολή. Προσκαλεί γνωστά πρόσωπα να μιλήσουν για τον κορονοϊό και πώς (πρέπει) να αντιμετωπίζουμε ό,τι μας έχει βρεί. Οι προσκεκλημένοι έχουν ασφαλώς κάνει το τεστ για τον «αποκορωμένο» σε κάποιο ιδιωτικό εργαστήριο και εν προκειμένω μιλάνε εκ του ασφαλούς από κάθε άποψη.

Τί μας είπε λοιπόν ο κύριος Γιάννης Μπέζος. «Επιτέλους, θα ωριμάσουμε. Ήρθε αυτή ώρα». Αντιπαρερχόμεθα το τελευταίο, γιατί μας θυμίζει πως μπορεί να «ήρθε η ώρα μας». Θα μας απασχολήσει το πρώτο.

Εδώ και χρόνια, από τον καιρό του πρώτου μνημονίου, ορισμένοι έχουν την άποψη ότι η (κοινωνική, γιατί περί αυτού προφανώς πρόκειται) ωριμότητα ενός ατόμου, πόσο μάλλον ενός πληθυσμού, μπορεί να επιτευχθεί με κάποιον βίαιο τρόπο. Δεν αντιλέγουμε ότι καταστάσεις σαν αυτές που έχουμε ζήσει την τελευταία δεκαετία και ιδιαίτερα αυτή που ζούμε σήμερα μπορεί να μας ωθούν σε πιο λογικές σκέψεις και συμπεριφορές (αλλά και με τις ίδιες πιθανότητες, σε ενέργειες παράλογες).

Την ευκαιρία όμως να αποκτήσει κανείς ωριμότητα δεν τη βρίσκει (ή τη χάνει) από τη μια μέρα στην άλλη.
Είναι μια μακρά ψυχοκοινωνιολογική διαδικασία, στην οποία παίζει ρόλο και η ψυχαγωγία (ως διασκέδαση
και ως αγωγή ψυχής). Η συνεισφορά του κυρίου Μπέζου και των ομοτέχνων του σ’ αυτή τη διαδικασία είναι
κάτι παραπάνω από σημαντική.

Παγιδευμένοι λοιπόν άπειρα βράδια στο δόκανο του «Δόγκανου», οδηγούμεθα τώρα ομαδόν σ’ ένα μεγάλο, κοινωνικό εργαστήριο προς αναγκαστική ωρίμανση. Στο εργαστήριο της αγέλης, όπως γράψαμε αλλού. Ότι περί αυτού πρόκειται, προκύπτει και από την τηλεφωνική συνομιλία που είχαν σήμερα το πρωί ο κύριος Ράμφος με τον κύριο Μητσοτάκη, κατά την οποία «συμφώνησαν» πως «μπορούμε να είμαστε μαζί και ενωμένοι, ζώντας χώρια».

Πολύ βαθιά κουβέντα. Το φέραμε από ’δώ, το φέραμε από ’κεί, δεν μπορέσαμε να φτάσουμε στο βάθος. Μας ήταν αδύνατο να διακρίνουμε ποιά ήταν η συνεισφορά του φιλοσόφου και ποιά του πολιτικού. Καταλήξαμε λοιπόν σ’ ένα απλοϊκό συμπέρασμα, του λαού, μια και ο λαός είναι σοφός και έχει λόγο στα πολιτικά, του επιτρέπεται να ψηφίζει.

Μπορούμε λοιπόν να είμαστε μαζί και ενωμένοι, ζώντας χώρια. Κάτι δηλαδή σαν τα διαφανή εκείνα κουτάκια
ή σωληνάκια που χρησιμοποιούν στα ιατρικά πειράματα. Τοποθετημένα συνήθως με τάξη στα ράφια τού εργαστηρίου, κατά ομάδες ή όλα μαζί, αλλά το περιεχόμενό τους χώρια, ώστε να μη μολύνει το ένα τα
κύτταρα του άλλου, ιδιαίτερα τα εγκεφαλικά. Λογικό, αρκεί αυτό να αφορά συνθήκες ιατρικού εργαστηρίου. 

Κλείνουμε με μια απορία. Πώς δεν έχει μιλήσει ακόμα ο Διονύσης ο Σαββόπουλος. Κοροέλληνες…

Υ.Γ. Ο Μίκης Θεοδωράκης εξάντλησε τη σκέψη του στους γενναίους άνδρες και τις γυναίκες του Έβρου.

ΤΡ.
ΣΧΟΛΙΑ
Το σχόλιό σας...

Η ηλεκτρονική σας διεύθυνση δεν δημοσιεύεται.