Ο πιο σίγουρος τρόπος να λήξει
ο πόλεμος είναι να ηττηθείς
 
 

Έχει …η κάλπη γυρίσματα!

26 Αυγούστου 2019

Ώστε δεν ήταν μια αδέσποτη πληροφορία ή πολιτικό αστείο, για ορισμένους, αυτό που που αναρτήσαμε προχθές. Ότι ο Κυριάκος Μητσοτάκης σκέφτεται σοβαρά να θέσει εκτός …Βουλής το Κομμουνιστικό Κόμμα, θυμίζοντας άλλες εποχές. Βέβαια, δεν θα το κάνει τόσο από ιδεοληπτικούς λόγους, παρ’ ότι η παράταξή του δεν έχει εγκαταλείψει ακόμη τις αντικομουνιστικές και εμφυλιοπολεμικές επιθέσεις και ατάκες.

Με το πλαφόν 4 - 5% που σχεδιάζει για την είσοδο των κομμάτων στη Βουλή, σκοπεύει, κυρίως, σε μια τετρακομματική ή και τρικομματική Βουλή, ελεγχόμενη και με περιορισμένο ιδεολογικοπολιτικό λόγο. Αν θα το πετύχει ή  όχι, εξαρτάται εν πολλοίς από το αν θα συμπράξει το Κίνημα Αλλαγής, το οποίο δεν έχει ακόμη διαμορφώσει καμμιά …ιδεολογικοπολιτική άποψη.

Έχει όμως ο καιρός και η κάλπη γυρίσματα και για τους εν δυνάμει θιγομένους. Τώρα ίσως αντιληφθούν την αγωνία που περνούσαν σε κάθε εκλογική αναμέτρηση στην …άλλη όχθη, της Αριστεράς. Αν θα «έπιαναν» όχι το 5%, αλλά το 3%…

Αλλά, κυρίως, έχει γυρίσματα για εκείνους της από ’δώ όχθης, που από το 3% πήγαν στο 33% και βάλε. Οφείλουν τώρα, ιστορικά, πολιτικά, ιδεολογικά, να αντισταθούν πρώτοι αυτοί στους αντιδημοκρατικούς σχεδιασμούς του κυρίου Μητσοτάκη!

ΤΡ.
ΣΧΟΛΙA 4
  1. Υπάρχουν κι άλλα κόμματα πέρα από το ΚΚΕ που «ερωτοτροπούν» με το 3-4-5 τοις εκατό και θα μείνουν εκτός Βουλής με το πλαφόν του Μητσοτάκη. Όλα έχουν τα ίδια δικαιώματα εκπροσώπησης, συμμετοχής στο θέατρο. Τα περί ιδεολογικοπολιτικού λόγου τ’ ακούω βερεσέ, εδώ που καταντήσαμε, μόνο τα κόμματα γνώμης που βλέπουν την εξουσία με τα κιάλια έχουν την πολυτέλεια του ιδεολογικοπολιτικού λόγου, που βέβαια θα τον εγκαταλείψουν αν και όταν αναλάβουν καθήκοντα διαχείρισης. Κατά βάθος όλα τα κόμματα σήμερα (πλην χρυσαύγουλων δυστυχώς) διαλέγουν μια ιδέα, τη ντύνουν καταλλήλως, τη φτιασιδώνουν και την πασάρουν στους καταναλωτές-πελάτες, με την ίδια ακριβώς αξία των ποδοσφαιρικών ομίλων. Η διακυβέρνηση είναι πολύ σημαντικό πράγμα για να αφήσουν (οι ισχυροί) το τιμόνι της στα χέρια κομμάτων.

  2. Για το καλό μας, το πλαφόν 4-5%. Από την απλή αναλογική στο τροποποιημένο γερμανικό μοντέλο χάριν της κυβερνησιμότητας. Πεπεισμένοι δημοκράτες (λέμε τώρα) οι σημερινοί κυβερνώντες, με πόνο ψυχής (ποτάμια το κλάμα) θυσιάζουν τη δημοκρατία για να αποφύγουν την ακυβερνησία. Άλλωστε η δημοκρατία είναι ανάλογη με το κατά κεφαλήν εισόδημα. Πιο υψηλό το εισόδημα, περισσότερη η δημοκρατία διότι εξαρτάται από την αγοραστική ικανότητα. Οι φτωχομπατίρηδες δεν μπορούν να αξιώνουν πολλή δημοκρατία, ας αρκεστούν στη Νέα Δημοκρατία.

  3. Εκλογές 1981. Το ΚΚΕ κατεβαίνει στις εκλογές με το σύνθημα ΚΚΕ-Αλλαγή-Δεύτερη κατανομή, που σήμαινε ότι έπρεπε να ξεπεράσει το ποσοστό του 17%. Ήταν ένας μαξιμαλιστικός στόχος που βέβαια δεν πιάστηκε(το ποσοστό τελικά ήταν 10,94%), αλλά με αυτό προωθούσε την αντίληψη της εδραίωσής του ως τρίτης δύναμης στο πολιτικό σκηνικό με παράλληλη εξαφάνιση των «αναθεωρητών» του ΚΚΕ Εσωτερικού. Σήμερα τα πράγματα έχουν αλλάξει. Το πάλαι ποτε κραταιό ΠΑΣΟΚ έχει κατρακυλήσει. Οι «αναθεωρητές» έχουν ξεπεράσει το 30% και το ΚΚΕ βρίσκεται στα όρια της εκλογικής επιβίωσης, ειδικότερα αν επαληθευτούν οι προθέσεις του Μητσοτάκη για θέσπιση ορίου 5%. Την αγωνία του τερματοφύλακα πριν από το πέναλτυ δεν την έχουν πλέον οι «αναθεωρητές», αλλά το ΚΚΕ. Ελπίζω αυτό να οδηγήσει το ΚΚΕ σε κάποιο αναστοχασμό και αλλαγή πολιτικής. Κατά τα άλλα, θα είναι μια ευκαιρία για τα κόμματα να μετρηθούν για το πολιτικό τους μπόι και όχι με τον ίσκιο τους, απέναντι στο πολιτικό έκτρωμα που απεργάζεται η ΝΔ και οι συνοδοιπόροι της.

  4. Φίλε Τριπολίτη, οι της από δω όχθης, αν αντιταχθούν στους αντιδημοκρατικούς σχεδιασμούς του Πτικούλη, θα το κάνουν όχι γιατί είναι δημοκράτες (για τους επαγγελματίες πολιτικούς της σήμερον αυτές είναι ωραίες λέξεις για τα χαϊβάνια, αν τις πιστεύουν δεν είναι σωστοί πολιτικοί), αλλά για να πολεμήσουν τον αντίπαλο. Το ίδιο έκαναν και οι αντίπαλοι όταν ήταν αντιπολίτευση (αξιωματική ή μη). Ποιος πολιτικός εμφορείται από δημοκρατικές αρχές; Η δημοκρατία είναι μια αναγκαιότητα για να περιορίζεται η αυθαιρεσία των ισχυρών. Είναι ένα φάρμακο, η αγωγή (με την ιατρική έννοια) κατά της κοινωνικής ασθένειας της εξουσίας, της κυριαρχίας του ενός ή των λίγων στους πολλούς. Ακόμα μία έκθεση ιδεών, τι άλλο μας έμεινε όμως εκτός από εκθέσεις ιδεών και βρισιές;

Το σχόλιό σας...

Η ηλεκτρονική σας διεύθυνση δεν δημοσιεύεται.

Ένα χρόνο ύστερα…

Θα περιμένατε ασφαλώς να μιλήσουμε για τον έναν χρόνο τής δεξιάς στην κυβέρνηση. Ίσως το κάνουμε παρεμπιπτόντως… Αν μάς επιτρέπετε, θα μιλήσουμε μια φορά για την «ιστιοσανίδα» μας τον Τριπολίτη, που │ Βλ. ανάρτηση…