Ο πιο σίγουρος τρόπος να λήξει
ο πόλεμος είναι να ηττηθείς
 
 

Ένας Φυσικός πολιτικός…

18 Απριλίου 2020

Άλμπερτ Αϊνστάιν (1879 - 18 Απριλίου 1956). Γράφει το 1949 για το 2020…

Θα αποκαλώ «εργάτες» όλους εκείνους που δεν μετέχουν στην ιδιοκτησία τών παραγωγικών μέσων, παρ’ όλο που αυτό δεν αντιστοιχεί πλήρως στη συνήθη χρήση του όρου. Ο ιδιοκτήτης των μέσων παραγωγής είναι σε θέση να αγοράζει την εργατική δύναμη του εργάτη. Χρησιμοποιώντας τα παραγωγικά μέσα, ο εργάτης παράγει νέα αγαθά, τα οποία γίνονται ιδιοκτησία τού κεφαλαιοκράτη.

Το ουσιώδες σημείο αυτής τής διαδικασίας είναι η σχέση μεταξύ αυτού που ο εργάτης παράγει και αυτού με το οποίο πληρώνεται, πράγματα τα οποία μετρώνται και τα δύο με όρους πραγματικής αξίας. Στην περίπτωση που η σύμβαση εργασίας είναι «ελεύθερη», αυτό που αποκομίζει ο εργάτης καθορίζεται όχι από την πραγματική αξία τών αγαθών που παράγει, αλλά από τις ελάχιστες ανάγκες του και τις απαιτήσεις τών καπιταλιστών για εργασιακή εξουσία σε σχέση με τον αριθμό τών εργατών που ανταγωνίζονται για θέσεις εργασίας. Είναι σημαντικό να κατανοήσουμε ότι ακόμα και στη θεωρία η πληρωμή τού εργάτη δεν καθορίζεται από την αξία τού προϊόντος του.

Το ιδιωτικό κεφάλαιο τείνει να συγκεντρωθεί σε μερικά χέρια, εν μέρει εξαιτίας τού ανταγωνισμού μεταξύ τών καπιταλιστών και εν μέρει επειδή η τεχνολογική ανάπτυξη και η αύξηση του καταμερισμού εργασίας ενθαρρύνουν τη δημιουργία μεγαλύτερων παραγωγικών μονάδων σε βάρος των μικρότερων. Το αποτέλεσμα αυτών τών εξελίξεων είναι μια ολιγαρχία ιδιωτικού κεφαλαίου, η τεράστια δύναμη της οποίας δεν είναι δυνατό να ελεγχθεί ουσιαστικά ακόμα και από μια δημοκρατικά οργανωμένη πολιτική κοινωνία.

Αυτό αληθεύει επειδή τα μέλη τών νομοθετικών οργάνων επιλέγονται από πολιτικά κόμματα που χρηματοδοτούνται σε πολύ μεγάλο βαθμό ή έστω επηρεάζονται από ιδιώτες καπιταλιστές, που για πρακτικούς λόγους διαχωρίζουν το εκλογικό σώμα από το κοινοβούλιο. Η συνέπεια είναι ότι οι εκπρόσωποι του λαού ντε φάκτο δεν υπερασπίζονται τα συμφέροντα των μη προνομιούχων τμημάτων του πληθυσμού.

Επιπλέον, υπό τις παρούσες συνθήκες, οι κεφαλαιοκράτες αναπόφευκτα ελέγχουν, άμεσα ή έμμεσα, τις κύριες πηγές πληροφόρησης (τύπος, ραδιόφωνο, εκπαίδευση). Είναι λοιπόν εξαιρετικά δύσκολο, και σε πολλές περιπτώσεις σχεδόν αδύνατο, για τον εξατομικευμένο πολίτη να οδηγηθεί σε αντικειμενικά συμπεράσματα και να κάνει έξυπνη χρήση των πολιτικών δικαιωμάτων του.

Είμαι πεπεισμένος πως υπάρχει μόνο ένας τρόπος για να εξαλειφθούν αυτά τα σοβαρά κακά, καθαρά και ξάστερα μέσα από την εγκαθίδρυση μιας σοσιαλιστικής οικονομίας, που θα συνοδεύεται από ένα εκπαιδευτικό σύστημα προσανατολισμένο προς κοινωνικούς στόχους. Σε μια τέτοια οικονομία, τα παραγωγικά μέσα είναι ιδιοκτησία της ίδιας της κοινωνίας και χρησιμοποιούνται με σχεδιασμένο τρόπο. Μια οικονομία που προσαρμόζει την παραγωγή στις ανάγκες της κοινότητας…

AlBERT EINSTEIN, Monthly Review, 1949 (απόσπασμα από Tvxs.gr)
ΣΧΟΛΙΑ
Το σχόλιό σας...

Η ηλεκτρονική σας διεύθυνση δεν δημοσιεύεται.

Έβρος ανέστη!

Οι ιεράρχες μας επέδειξαν μια κάποια σύνεση και δεν μετέτρεψαν την εξ αναβολής Ανάσταση σε θεατρική παράσταση. Σύνεση που δεν φαίνεται να επιδεικνύουν την ίδια ημέρα οι σκηνοθέτες τού «πολιτικού» θεάτρου. │ Βλ. ανάρτηση…