Ο πιο σίγουρος τρόπος να λήξει
ο πόλεμος είναι να ηττηθείς
 
 

Η Φεντερασιόν της Αριστεράς…

24 Ιουλίου 2020

Η Αριστερά στην Ελλάδα και η οργάνωση τών ανθρώπων που κατά συνθήκη και χρέος εκπροσωπεί δεν είναι χθεσινή υπόθεση. Τουλάχιστον η ιστορία της πάνω από έναν αιώνα τώρα είναι συνυφασμένη με τους αγώνες και τις προσδο­κίες τών εργαζομένων και τών αποκλεισμένων.

Σαν σήμερα το 1909 ιδρύεται στη Θεσσαλονίκη μια οργάνωση χωρίς προηγούμενο. Η Σοσιαλιστική Εργατική Ομοσπονδία. Έγινε γνωστή και έμεινε θρυλική ως η Φεντερασιόν (Ομοσπονδία). Την πρωτοβουλία για την ίδρυσή της είχε μια ομάδα εβραίων σοσιαλιστών, με πρώτο τον κόκκινο Αβραάμ Μπεναρόγια.

Η Φεντερασιόν έθεσε στόχο της να οργανώσει τούς αγώνες και τον συνδικαλισμό τών εργατών και εργατριών στην πολυεθνική Θεσσαλονίκη και Μακεδονία τής εποχής, αλλά και να διαδώσει τις σοσιαλιστικές και διεθνιστικές ιδέες. Έγινε μαζική οργάνωση, πρωτοστάτησε στους κοινωνικούς και πολιτικούς αγώνες τών εργαζομένων στη Μακεδονία και Θράκη, στις «νέες χώρες» που είχαν ενσωματωθεί μετά τούς πολέμους τού 1912 - 13. Τα μέλη της αντιτάχθηκαν σθεναρά στον ιμπεριαλιστικό Α΄ Παγκόσμιο Πόλεμο.

Τα μέλη και τα στελέχη τής Σοσιαλιστικής Εργατικής Ομοσπονδίας - Φεντερασιόν άφησαν τη σφραγίδα της σε κάθε οργανωτική προσπάθεια τής εργαζόμενης τάξης και της σοσιαλιστικής ιδέας στην Ελλάδα. Λόγω τού κύρους και της εμπειρίας τους, έπαιξαν αποφασιστικό ρόλο στην ίδρυση τού Εργατικού Κέντρου Θεσσαλονίκης (1917) και στη «διπλή γέννα» τής Γενικής Συνομοσπονδίας Εργατών Ελλάδος - ΓΣΕΕ και του Σοσιαλιστικού Εργατικού Κόμματος Ελλάδος - ΣΕΚΕ (1918), μετέπειτα ΚΚΕ (1924).

Η απευθείας απόγονός της, η ΓΣΕΕ, έχει άραγε κληρονομήσει κάτι;

ΤΡ. - Στοιχεία από Elaliberta.gr
ΣΧΟΛΙA 2
  1. Η σημερινή Αριστερά πόσο μοιάζει μ’ εκείνη; Θα μου πεις, ποιες ομοιότητες έχει η κοινωνία…

    Υπάρχει και αυτό. «Tα κουκιά είναι μετρημένα. Όσο και να δηλώνουμε αριστεροί, ο καπιταλισμός δεν πέφτει με εκλογές. Αν εμείς οι ίδιοι δεν πάψουμε να στηρίζουμε το μεγάλο κεφάλαιο, θα βρισκόμαστε πάντα να κυνηγάμε την ουρά μας. Πρέπει να το χωνέψουμε επιτέλους πως ελευθερία - ισότητα - δικαιοσύνη και καταναλωτισμός δεν πάνε μαζί. Τα ψώνια από τις πολυεθνικές, από τις γαλέρες τύπου jumbo, και τα στομάχια μας πάντα παραγεμισμένα με λογιών λογιών σαβούρες, θα φέρνουν πάντα εξαθλίωση και ταξικές ανισότητες σε όλο τον κόσμο. Δεν γίνεται ρε παιδί μου ένα παιδί στην Ινδία να τρώει κάθε μέρα από τους κάδους των σκουπιδιών κι εγώ να γράφω υπέρ του κομμουνισμού έχοντας από δίπλα φρεντάκι τυροπιτούλα και καπνό των 8 ευρώ. Πρέπει να αλλάξουμε συνήθειες. Εγώ αυτό βλέπω. Διαφορετικά θα μασάμε την καραμέλα ΤΙΝΑ μέχρι να πεθάνουμε… και στην ταφόπλακά μας θα γράφει: Ήθελε λέει να ναι ελεύθερος, αλλά δεν μπόρεσε να κόψει την κόκα - κόλα».

    Κάπως έτσι βλέπω κι εγώ τα πράγματα.

    1. Ίσως και χειρότερα. H ανθρώπινη κοινωνία δεν επιβιώνει με τη σημερινή της μορφή χωρίς το παγκόσμιο εμπόριο. Είμαστε πάρα πολλοί και είμαστε υποχρεωμένοι να στηρίξουμε το «μεγάλο κεφάλαιο» για να μην πεθάνουμε της πείνας. Σε ένα έργο της η αναρχική συγγραφέας (Ε.Φ. και όχι μόνο) Ούρσουλα Λε Γκεν περιέγραφε τα χαρακτηριστικά βιώσιμων κοινωνιών. «Mικρές, πάγιες ομάδες με τεχνολογία ταιριαστή στο περιβάλλον τους, χαμηλό και σταθερό δείκτη γεννήσεων και ένα σύστημα διακυβέρνησης βασισμένο στη συναίνεση». Παρόμοιο χαρακτήρα, μόνο σε ότι αφορά τους πληθυσμούς και την τεχνολογία, είχαν οι κοινωνίες στον Μεσαίωνα, όχι επειδή το είχαν σχεδιάσει αλλά εκ των πραγμάτων.

Το σχόλιό σας...

Η ηλεκτρονική σας διεύθυνση δεν δημοσιεύεται.

Ενιαία Δημοκρατική Αριστερά…

Θα μπορούσε να είναι και σύνθημα, απαίτηση τού καιρού μας, αλλά είναι μια ολόκληρη ιστορία… Δύο περίπου χρόνια μετά τη λήξη τού Εμφυλίου Πολέμου και ενώ το Κομμουνιστικό Κόμμα Ελλάδας είχε │ Βλ. ανάρτηση…