Ο πιο σίγουρος τρόπος να λήξει
ο πόλεμος είναι να ηττηθείς
 
 

Έκτοτε, βουλιάξαμε σιγά - σιγά…

25 Ιουλίου 2020

Αν ο Νοέμβρης τού ’73, με το Πολυτεχνείο, ήταν (πέραν τών άλλων) ο καθυστερημένος ελληνικός Μάης τού ’68, το Πάρτυ στη Βουλιαγμένη το καλοκαίρι τού ’83, με διοργανωτή και προεξάρχοντα τον Λουκιανό Κηλαηδόνη, είναι (τηρουμένων τών αναλογιών) το ελληνικό Γούντστοκ…

Σαν σήμερα εκείνο το καλοκαίρι, εβδομήντα με ογδόντα χιλιάδες άτομα μαζεύτηκαν στην πλαζ τού ΕΟΤ στη Βουλιαγμένη και «πέταξαν από πάνω τους τη σοβαροφάνεια τής μεταπολίτευσης». Οι εφημερίδες τής εποχής έγραψαν πως ήταν μια νύχτα «νύχτα πνιγμένη στα ναρκωτικά»! Μπορεί και σήμερα το ίδιο να έγραφαν…

Αλλά εκεί συνέβησαν άλλα. Η βραδιά να μεταδίδεται ζωντανά από το ραδιόφωνο από τις 9.00΄το βράδυ ώς τις 2.00΄το πρωί, με τον Γιάννη Πετρίδη, που στέκεται ακόμα στις επάλξεις τού μουσικού ραδιοφώνου, να παίζει στα κενά μουσικές τών ’50, ’60 και ’70. Διαγόρας Χρονόπουλος και Ηρακλής Παπαδάκης να κινηματογραφούν…

Από νωρίς στο φεγγαρόφωτο και κατά σειράν. Σεμιτέκολο με ραγκατάιμ, Ζορμπαλά, Λία Βίσση, Μαντώ, Γερμανός, Σαββόπουλος (όταν έκανε τέτοια…), Αλέπορος με τη Μαντολινάτα, ο ίδιος ο Λουκιανός με τη Μάνου και τη Three and the Koukos Band του. Να κλείνει το μουσικό πάρτυ δυο ώρες μετά τα μεσάνυχτα με τον Νταλάρα και «Τα θερινά τα σινεμά». Το πάρτυ να συνεχίζεται ίσαμε το πρωί με άφθονο γέλιο, χαρά και βουτιές…

Συναυλίες έχουν γίνει πολλές, καμία όμως δεν είχε τον αυθορμητισμό και την αίσθηση ελευθερίας που ζήσαμε στο πάρτυ αυτό. Όσοι πηγαίνουνε στη Βουλιαγμένη / λέει ένας νόμος παλιός / νύχτα με φεγγάρι / κι είναι λίγο πιωμένοι / πάντα την βρίσκουν αλλιώς…

ΤΡ. - Διάφορες πηγές
ΣΧΟΛΙΑ
Το σχόλιό σας...

Η ηλεκτρονική σας διεύθυνση δεν δημοσιεύεται.

Ενιαία Δημοκρατική Αριστερά…

Θα μπορούσε να είναι και σύνθημα, απαίτηση τού καιρού μας, αλλά είναι μια ολόκληρη ιστορία… Δύο περίπου χρόνια μετά τη λήξη τού Εμφυλίου Πολέμου και ενώ το Κομμουνιστικό Κόμμα Ελλάδας είχε │ Βλ. ανάρτηση…