Τετάρτη 27 Οκτωβρίου 2021
Πολιτική και Αριστερά εν Τριπόλει
Η ώρα είναι
 
Θεμιτές και αθέμιτες συγκρίσεις…
3 Ιανουαρίου 2021

Οι έντονοι και επαναλαμβανόμενοι τίτλοι τών φιλοκυβερνητικών ΜΜΕ για την εξέλιξη τής πανδημίας στην Ευρώπη τις τελευταίες ημέρες προϊ­δεάζουν για τη δικαιολογία που θα προβληθεί. Ορίστε, η νέα έξαρση (το τρίτο κύμα;) τού κορονοϊού και τα επαναλαμβανόμενα lockdown δεν είναι μόνο ελληνικό φαινόμενο…

Την «άνοιξη τού κορονοϊού» γράφαμε, σαν δικηγόροι τού διαβόλου. Αν υπάρχει δικαιολογία για την μη έγκαιρη λήψη μέτρων κατά τής εξάπλωσης τής πανδημίας, αυτή μόνο ο καπιταλισμός μπορεί να τήν προβάλει. Ο φρενήρης δυτικός καπιταλισμός!

Απασχολημένος με την εξαντλητική εκμετάλλευση τής εργασίας, την επιδίωξη τού μέγιστου κέρδους, την επέκταση (ιμπεριαλισμό) των πολυεθνικών, τα χρηματιστήρια, τον Dax, τον Jones και τον Nikey, τα Funds, τους G7 ή G20, πού να πάρει χαμπάρι τί (άλλο μπορεί να) γίνεται γύρω του και εντός του. Τόσο που «σοβαρές» καπιταλιστικές χώρες, να τα έχουν εντελώς χαμένα!

Αλλά και όταν πια οι «αναπτυγμένες» καπιταλιστικές χώρες τής Δύσης συνειδητοποίησαν τί συμβαίνει, πάλι δεν μπορούσαν να συγκρατηθούν! Πώς να συγκρατήσεις οικονομικές, κοινωνικές, πολιτισμικές, ανθρώπινες δραστη­ριότητες που απλώνοντα και εξαπλώνονται σαν ιός σ’ έναν απέραντο γεωγραφικό χώρο, που ούτε ένας ωκεανός δεν μπορεί να διασπάσει. Φυσικά, «πήραν τά μέτρα τους», απέναντι στον νέο κορονοϊό, αλλά για πόσο; Ύστερα, ο καπιταλιστικός ιός είναι παλιότερος και ανθεκτικότερος… Ώσπου εμφανίζεται ένας νεότερος κορονοϊός βρε­τανική μετάλλαξη, που δεν «ξεκίνησε από την Κίνα») και ξαναφέρνει τα πάνω κάτω.

Είμαστε σίγουροι, υπερακοντίζοντας τήν «υπεράσπισή» μας ως δικηγόροι τού διαβόλου, ότι οι καπιταλιστικές χώ­ρες τής Δύσης θα βρουν τον τρόπο να τά βγάλουν πέρα. Έχουν αποθέματα, οικονομικά (χρηματικά), παρα­γωγικά, θεσμικά, εμπειρία, πολυπληθές ανθρώπινο δυναμικό… Η Ελλάδα, τί σχέση μπορεί να έχει με όλα αυτά;

Κατ’ αρχήν, η Ελλάδα τα μόνα «προτερήματα» τού καπιταλισμού που διαθέτει είναι σχέσεις και μέσα παραγωγής τής μεταφεουδαρχίας και η υπερεκμετάλλευση τής εργασίας, η οποία με το που ενέσκηψε η νεοδημοκρατική (νεο­φιλελεύθερη) λαίλαπα και ο κορονοϊός κατέληξε σε καταστροφή τής εργασίας. Κεφάλαιο, εθνικό και ιδιωτικό δεν διαθέτει, έχει δε την «πολυτέλεια» αυτό, αν υπάρχει, ν’ αλλάζει συνεχώς χέρια! Ποιά σταθερή παραγωγή να υπάρξει σ’ αυτή τη χώρα; Και σε τί άλλο να συγκριθεί, με τις χώρες τής Ευρώπης και τής Δύσης που θαυμάζει…

Στo απώτατο γεωγραφικό άκρο τής γηραιάς ευρωπαϊκής ηπείρου, στο περιθώριο τού καπιταλιστικού και μετα­καπιταλιστικού κόσμου, όπου όλα φθάνουν με καθυστέρηση εκτός απ’ αυτά που δεν χρειαζόμαστε, με περιορι­σμένες οικονομικές και πολιτισμικές συναλλαγές, αυτό έλειπε, να μην τα κατάφερνε αρχικά. Να αντιμετωπίσει μια επιδημία, με έγκλειστο τον μικρό πληθυσμό της, αφού αυτή δεν βρήκε «πρόσφορο έδαφος» να εξαπλωθεί. Οι όποιες συγκρίσεις έγιναν και γίνονται με βάση τον πληθυσμό (λόγου χάρη με το Βέλγιο) είναι είτε αφελείς είτε σκόπιμα παραπλανητικές. Μας συγχωρείτε εδώ την έκφραση, πού πας ρε Καραμήτρο! Να «συγκριθείς» (και όταν σε βολεύει!) με χώρες, μικρές μεν, αλλά που βρίσκονται στον ομφαλό ενός κόσμου χωρίς σύνορα…

Εσύ, δεν έχεις ακόμα καταφέρει να έχεις μια ευθεία οδική και σιδηροδρομική γραμμή μ’ αυτόν τον κόσμο, το έδαφος είναι που συνδέει τις χώρες, όχι ο αέρας (που με τα «μέσα» του φέρνει και τον κορονοϊό…). Εσύ, λοιπόν, Καραμήτρο Μητσοτάκη, είσαι αποκλειστικά υπεύθυνος για ό,τι συμβαίνει στον εδαφικό σου χώρο με την πανδημία. Τα «εθνικά lockdown» είναι δική σου ευθύνη και «εφεύρεση». Για ποιό σκοπό, τα έχουμε πει αλλού εδώ μέσα…

ΤΡ.
Αναρτήθηκε στις 3 Ιανουαρίου 2021 , 17:09:05 - Σχόλια 3 - Εκτύπωση
ΣΧΟΛΙA 3
  1. Πράγματι, μια σταλιά τόπος και απομονωμένος δεν μπορεί να ελέγξει την πανδημία. Η ανικανότητα στο μεγαλείο της. Όχι του τόπου, όσων τον διαφεντεύουν.

  2. «Καταναλωτικές ανάγκες» (για στοχαστείτε επ’ αυτού, δείτε το σαν θέμα για έκθεση στη δευτεροβάθμια εκπαίδευση). Ο καπιταλισμός αναγνωρίζει στον άνθρωπο την ιδιότητα του καταναλωτή, που προϋποθέτει την ικανότητά του να παράγει κέρδος. Οι καταναλωτικές ανάγκες μας κάνουν χρειαζούμενους, δεν είμαστε εντελώς για πέταμα. Έχουμε κάποια ελπίδα. Έχουμε; Μπορεί και όχι. Αν λάβουμε υπόψη την παγκοσμιοποιημένη αγορά, ίσως και να μην είμαστε χρειαζούμενοι, είτε ως καταναλωτές είτε ως παραγωγοί κέρδους.

  3. Αφού δεν ελέγξαμε πάλι τις πτήσεις από το Λονδίνο, ήρθε και στην Ελλάδα ο μεταλλαγμένος βρετανικός ιός. Ποιός φταίει;

Το σχόλιό σας...

Η ηλεκτρονική σας διεύθυνση δεν δημοσιεύεται.