Ο πιο σίγουρος τρόπος να λήξει
ο πόλεμος είναι να ηττηθείς
 
 

Μα, το έλεγε το σχέδιο Πισσαρίδη…

4 Αυγούστου 2020

Τί είναι άραγε ένα σχέδιο; Ένα σκαρίφημα ή μια σκέψη, αν όχι επιθυμία, για το μέλλον, σε γενικές γραμμές…

Όταν όμως γίνεται τόσος θόρυβος για ένα «σχέδιο», το οποίο μάλιστα αφορά την «οικονομία τού μέλλοντος», οι «γενικές γραμμές» απαιτούν προφανώς κάποιες ειδικότερες προσεγγίσεις. Πράγμα το οποίο δεν δια­κρίνουμε στο περίφημο «σχέδιο Πισσαρίδη», που με τυμπανοκρουσίες δόθηκε χθες στη δημοσιότητα. Και δεν χρειάζονταν δεκατέσσερα (14!) σημεία, για να ξανακούσουμε, με την υπογραφή ενός νομπελίστα, όσα ακούγαμε κάθε μέρα από το MEGA και τον Μπάμπη Παπαδημητρίου τον καιρό τών μνημονίων. Και τώρα από τον ΣΚΑΪ…

Ουσιαστικά, τα δεκατέσσερα χρονίως επαναλαμβανόμενα (να τα εμπεδώσουμε!) σημεία τού «σχεδίου Πισσαρίδη» συνοψίζονται στο εξής ένα …ακατάληπτο (σημείο 2). «Ενίσχυση τής αναλογικότητας και διαφάνειας τού δημό­σιου διανεμητικού πρώτου πυλώνα κοινωνικής ασφάλισης και ταυτόχρονα ανάπτυξη ενός δεύτερου και τρίτου πυλώνα με κίνητρα για ιδιωτικές αποταμιευτικές αποφάσεις». Όσο ακατάληπτο και αν είναι («ιδιωτικές απο­ταμιευτικές αποφάσεις»…), ο καθένας καταλαβαίνει πού το πάει. Αλλά, αυτό κυρίως, πρέπει να ακουστεί κάπως! Να το εμπεδώσουμε ανώδυνα και υποσυνείδητα…

Δεν τιμά τον νομπελίστα Πισσαρίδη το κείμενο, έκθεση (μνημονιακών…) ιδεών, που δόθηκε στη δημοσιότητα. Νομπελίστα και καθηγητή τής περίφημης Σχολής Οικονομικών τού Λονδίνου (LSE, London School of Economics and Political Science). Άλλο θα περίμενε κανείς… Όταν το 1895 τα μέλη τής σοσιαλιστικής Φαβιανής Εταιρείας (Fabian Society) ίδρυσαν τη Σχολή, απέρριπταν μεν την επανάσταση, αλλά πίστευαν στην εκ τών ένδον αλλαγή τού κοινωνικού συστήματος και τών συνθηκών ζωής τών ανθρώπων (μέσω τών κοινωνικών επιστημών). Αυτή την «ανώδυνη» ριζοσπαστική χροιά καθόλου δεν την διακρίνει κανείς στο «σχέδιο» τού κυρίου καθηγητού.

Ως εκ τούτου, ξαναγυρίζουμε στον αρχικό μας ορισμό τού «σχεδίου». Και η συζήτηση, χωρίς να απαλλάσσει τον εντολοδόχο, επικεντρώνεται στον εντολέα. Πρόκειται λοιπόν για ένα «σκαρίφημα», για την ακατάσχετη «επιθυμία» τού κυρίου Μητσοτάκη και τής δεξιάς ελίτ, την οποία βεβαίως καμιά «ριζοσπαστική χροιά» δεν διακρίνει, ως προς την εκπροσώπηση και μια κάποια προαγωγή τής κοινωνικής τάξης την οποία υποτίθεται ότι εκπροσωπεί…

Πώς θα «απορροφήσουν» (δηλαδή, θα ρουφήξουν!) ένα ακόμα ευρωπαϊκό πακέτο και θα αποδομήσουν εντελώς το κοινωνικό κράτος… Με το επιχείρημα, μα «τό έλεγε τό σχέδιο Πισσαρίδη»!

Υ.Γ. Ο υποτιθέμενος ανασχηματισμός τής κυβέρνησης τού κυρίου Μητσοτάκη έρχεται να επιβεβαιώσει. Ένας έμπιστος τής οικογένειας αναλαμβάνει την «απορρόφηση» τών ευρωπαϊκών κονδυλίων. Και ένας «κεντροαριστερός» (το άλλοθι!) την αποδόμηση τής κοινωνικής ασφάλισης…

ΤΡ.

 

ΣΧΟΛΙA 2
  1. Το «σχέδιο Πισσαρίδη» είναι το άκρον άωτον του μητσοτακικού νεοφιλελευθερισμού. Έπρεπε να το αναφέρεις, Τριπολίτη…

Το σχόλιό σας...

Η ηλεκτρονική σας διεύθυνση δεν δημοσιεύεται.

Ειδήσεις αλλιώς…

Φθινοπωρινή ισημερία σήμερα, ακριβώς στις 16.31΄ ώρα Ελλάδος… Θεέ μου, πώς ν’ αντέξουμε άλλο ένα Φθινόπωρο με τον Μητσοτάκη! Και το χειμερινό ηλιοστάσιο είναι μπροστά μας…  Στην Καρδίτσα ο Κυριάκος Μητσοτάκης. │ Βλ. ανάρτηση…