Ο πιο σίγουρος τρόπος να λήξει
ο πόλεμος είναι να ηττηθείς
 
 

Δυό άλλα λόγια…

12 Σεπτεμβρίου 2019

Για έναν άνθρωπο που έφυγε από τη ζωή. Είπανε και τί δεν γράψανε για τον Λαυρέντη Μαχαιρίτσα! Πήγανε και ποιοί δεν κάνανε το κομμάτι τους στην κηδεία του! Να μην ’πούμε σεβόμενοι τη μνήνη του και ποιός και ποιά πήγανε επιπλέον στο νεκροταφείο του Ζωγράφου. Και την άλλη μέρα στο γήπεδο του τένις…

Για τον Λαυρέντη. Να βγαίνει στη συναυλία την αφιερωμένη στον Μίκη Θεοδωράκη τον Ιούνη στο Παναθηναϊκό Στάδιο, να ξεφεύγει από το κλίμα και τη «γραμμή» και να λέει μισό λόγο, τιμητικό όμως και επί λέξει, για έναν δικό μας που έφυγε από τη ζωή, τον Δημήτρη Χριστόφια του ΑΚΕΛ, που είχε πεθάνει εκείνες τις μέρες.

Και ο φίλος και κουμπάρος του και για χρόνια συνοδοιπόρος να μη ’βρει έναν «καλό λόγο» να ’πει! Ήταν ο ορισμός του χύμα και με θύμωνε πάρα πολύ, μόνιμος λόγος για καβγάδες. Δεν πρέπει να τα ωραιοποιούμε όλα. Τί λέει τώρα αυτός που δε λέμε όλοι οι άλλοι…

ΤΡ.
ΣΧΟΛΙΑ
Το σχόλιό σας...

Η ηλεκτρονική σας διεύθυνση δεν δημοσιεύεται.

Ιούλιος του ’65 και Ιούλιος του 2020…

Σαν σήμερα τον Ιούλιο τού 1965 και τον Ιούλιο τού 1974 το ελληνικό ημερολόγιο καταγράφει αντιστοίχως δύο αλληλένδετα γεγονότα. Με απόσταση σχεδόν δεκαετίας το ένα από το άλλο, αλλά άμεσα συνδεό­μενα │ Βλ. ανάρτηση…