Ο πιο σίγουρος τρόπος να λήξει
ο πόλεμος είναι να ηττηθείς
 
 

Η Πρώτη Διεθνής των Εργατών…

28 Σεπτεμβρίου 2020

Η οργάνωση τού εργατικού κινήματος διεθνώς είναι μια μακρά ιστορία. Σήμερα που στη χώρα μας η νεοδεξιά κυβέρνηση με πρόφαση την παν­δημία έχει καταστείλει τις αντιδράσεις τών εργαζομένων, ας θυμηθούμε. Διαβάζουμε έναν παλιότερο «Ριζοσπάστη»

Σαν σήμερα 28 τού Σεπτέμβρη τού 1864 στο Λονδίνο, στην αίθουσα «Άγιος Μαρτίνος», οργανώθηκε μια διεθνιστική εργατική συγκέντρωση. Συμ­μετείχαν εργάτες από την Αγγλία, τη Γαλλία, τη Γερμανία, την Πολωνία, την Ιταλία και την Ελβετία. Με έναν πολύ συγκεκριμένο σκοπό. Τη συνένωση τών δυνάμεων τών οργανωμένων εργατών απ’ αυτές (κατ’ αρχήν) τις χώρες, προκειμένου το εργατικό κίνημα να αντι­μετωπίσει ενιαία και συντο­νισμένα την ενιαία διεθνή δράση τών κεφαλαιοκρατών τών διαφόρων χωρών κατά τών εργατών.

Ήταν το καθοριστικό βήμα για την ίδρυση τής Διεθνούς Ένωσης Εργατών, αφού σ’ αυτή τη συγκέντρωση πάρθηκαν αποφάσεις για τη συγκρότησή της, ενώ τέθηκε ζήτημα να ενταχθούν σ’ αυτήν και τα οργανωμένα εργατικά κινήματα απ’ όσες χώρες μπορούσε να γίνει. Δηλαδή, απ’ όλες τις τότε καπιταλιστικές χώρες.

Αυτή η συγκέντρωση για τη συνένωση τών εργατών σε διεθνή οργάνωση και δράση ενάντια στο κεφάλαιο δεν ήλθε από το πουθενά. Τότε είχαν ήδη αναπτύξει θεωρητική και πρακτική επαναστατική δράση οι Μαρξ και Ενγκελς, μέσα από την «Ένωση Κομμουνιστών». Το πρώτο επαναστατικό εργατικό πρόγραμμα ήταν το «Πρό­γραμμα τής Ένωσης Κομμουνιστών», το «Μανιφέστο του Κομμουνιστικού Κόμματος», που ως κείμενο (γράφτηκε τό 1847 από τους Μαρξ και Ενγκελς) έκλεινε με το σύνθημα «Προλετάριοι όλων των χωρών, ενωθήτε!». Παράλληλα με άλλα θεωρητικά έργα που είχαν εκδώσει, ενώ ο Μαρξ είχε ήδη αρχίσει τη συγγραφή του «Κεφαλαίου».

Η Πρώτη Διεθνής υπήρξε ένα τεράστιο βήμα, ιστορική κατάκτηση τού διεθνούς εργατικού κινήματος και είχε τεράστια συμβολή στις τότε συνθήκες για την ανάπτυξη τής πολιτικής πάλης τής εργατικής τάξης με αποκο­ρύφωμα την Κομμούνα τού Παρισιού. Η Πρώτη Διεθνής έπαψε τυπικά να υπάρχει το 1876 (ουσιαστικά είχε αρχίσει τη φθίνουσα πορεία της από το Συνέδριο τής Χάγης το 1872, οπότε και διασπάστηκε), αφού είχε εκ­πληρώσει το έργο της στις ιστορικές συνθήκες που έδρασε.

Πηγή «Ριζοσπάστης» (απόσπασμα)
ΣΧΟΛΙΑ
Το σχόλιό σας...

Η ηλεκτρονική σας διεύθυνση δεν δημοσιεύεται.

Ένας άνθρωπος ήταν…

Με τους δαίμονες του. Αλλά εκατομμύρια απλοί και φτωχοί άνθρωποι σ’ όλο τον κόσμο έβλεπαν σ’ αυτόν έναν δικό τους άνθρωπο. Nα τά βάζει με τους ισχυρούς τού πλανήτη, με ντρίπλες, │ Βλ. ανάρτηση…