Ο πιο σίγουρος τρόπος να λήξει
ο πόλεμος είναι να ηττηθείς
 
 

Να τη χαιρόμαστε…

4 Οκτωβρίου 2020

Το κόμμα τής Νέας Δημοκρατίας γιορτάζει σήμερα τα 46α γενέθλιά του. Θα έλεγε κανείς ότι εισέρχεται στη μέση ηλικία και ώριμο πλέον και για πολλοστή φορά στην εξουσία, ότι αυτό αποτελεί ευτύχημα για τη χώρα.

Αλλά πάσχει εκ γενετής από δύο σύνδρομα. Το σύνδρομο τής παρθενο­γένεσης και το σύνδρομο τής ολιγαρχίας. Εδώ και ένα χρόνο έχει προ­στεθεί και μια άλλη παθογένεια, από εξωτερικό υποτίθεται (υ)ιό, αλλά δεν θα μιλήσουμε γι’ αυτό σήμερα, μιλάμε άλλωστε κάθε μέρα…

Γεννήθηκε πράγματι το 1974 η Νέα Δημοκρατία; Άναψε για πρώτη φορά τότε ο πυρσός της, που θα έκαιγε «τις παραπλανητικές ετικέτες τής Δεξιάς, του Κέντρου και της Αριστεράς»; Δεν είναι τυχαία η επιλογή τού πυρσού. Είναι ένα αταβιστικό (επανεμφανιζόμενο) έμβλημα τής διαχρονικής ελληνικής δεξιάς (τον κάπως ηπιότερο φοίνικα τού άτυχου Καποδίστρια τόν αποπτέρωσε η δεξιά δικτατορία…). Αλλά δεν άναψε για πρώτη φορά το 1974.

Ο πυρσός τού 1951, τού στρατηγού Παπάγου και του Ελληνικού Συναγερμού, δεν διέφερε καθόλου (παρά μόνο ως πρός το αποκρουστικό φόντο του) από τον πρώτο πυρσό τής Νέας Δημοκρατίας. Όταν ο «ιδρυτής» της στο «δρόμο του προς την Ευρώπη» επέτρεψε γύρω στο 1980 να χρησιμοποιηθεί ως έμβλημα τού κόμματος αντικαθιστώντας τη φωτογραφία του. Έκτοτε τον «στιβαρό» πυρσό τού «ιδρυτή», διαδέχθηκε η «λάιτ» έκδοση τού Σαμαρά το 2011 και αυτήν η έκδοση τού 2018 σε «μια πιο αφαιρετική εκδοχή» κατά τον Κυριάκο Μητσοτάκη.

Ωστόσο, ο λύκος κι αν εγέρασε κι άλλαξε τήν προβιά του, ούτε τη γνώμη άλλαξε ούτε την κεφαλή του! Το κόμμα τής ελληνικής δεξιάς όχι απλώς εγέρασε, αλλά είναι απόκοσμα υπέργηρο. Τουλάχιστον διακοσίων χρόνων! Και μέσα στην άνοιά του επιχειρεί μετά μανίας να συνεορτάσουμε τά 200στά τόσα γενέθλιά του με την Επανάσταση τού ’21! Το έχουμε ξαναγράψει, αλλά ας το επαναλάβουμε «τιμώντας» πλήρως τη γενέθλιο ημέρα της.

Η αυτάρεσκα λεγόμενη σήμερα Νέα Δημοκρατία, το κόμμα τής δεξιάς, κρατάει από τους κοτσαμπάσηδες, φόρεσε τόν τζουμπέ τού Δημητρίου Βούλγαρη και ιδιοποιήθηκε τό «χαρακτηριστικό» πρώτο όνομά του, «Εθνικό Κόμμα» (μη χάσει!), από τον Θεόδωρο Δηλιγιάννη στα τέλη τού προπερα­σμένου αιώνα, επονομαζόμενο και «δηλιγιαννικό» κόμμα (και μετά δε από έναν αιώνα «καραμανλικό»…).

Το «νέκρωσε» ο Βενιζέλος, μεταξύ 1910 και 1920 ξαναγεννιέται ως «Λαϊκό Κόμμα» από τον Δημήτριο Γούναρη με «μαμή» τον τότε βασιλέα Κωνσταντίνο. Επιβίωσε τής κατοχής και τής απελευθέρωσης και ξαναγεννιέται τό 1951 ως «Λαϊκός Συναγερμός» από τον στρατηγό Παπάγο. Ειρήσθω εν παρόδω, τα γενέθλια τής Νέας Δημοκρατίας συμπίπτουν με την επέτειο τού θανάτου τού στρατηγού (πέθανε σαν σήμερα 4 Οκτωβρίου τού 1955). Τυχαίο;

Το 1956 ξαναγεννιέται ως «Εθνική Ριζοσπαστική Ένωσις ‐ ΕΡΕ» από τον Κωνσταντίνο Καραμανλή, ο οποίος το 1974 ευτύχησε να …ξαναγεννήσει, τη Νουδού! Και τις πεντ’ έξι φορές με παρθενογένεση, σύνδρομο που μετά τις εκλογές τής 7ης Ιουλίου 2019 μετετράπη σε βαρύτατη ασθένεια (ιστορικής και πολιτικής υποκρισίας). Πού να βρει καιρό με τις αλλεπάλληλες μεταμορφώσεις του να εκπροσωπήσει παραγωγικά την τάξη που υποτίθεται ότι εκπροσωπεί; Αν υποθέσουμε ότι μπορεί να υπάρχει στην Ελλάδα κάτι τέτοιο, αστική τάξη…

Μια και αναφερθήκαμε σε κομβικές στιγμές τής νεοελληνικής ιστορίας, μόνο στον τόπο μας εμφανίζεται εκ συστήματος και κατ’ επανάληψη το εξής κοινωνικοπολιτικό παράδοξο. Μετά από κάθε επαναστατική, απελευ­θερωτική, μεταρρυθμιστική, μεταπολιτευτική εξέλιξη, να μην ασκούν την εξουσία οι πρωταγωνιστές τους! Τους αστούς καραβοκυραίους και τους κλεφτοκαπεταναίους τού ’21 υποκατέστησε μια ξένη μοναρχία με αυλή τούς κοτσαμπάσηδες, τον Κουμουνδούρο και τον Τρικούπη οι Γουλιμήδες, τον Βενιζέλο που πήρε τήν Ελλάδα από τη Μελούνα και τη διπλασίασε το νεότευκτο (υποτίθεται τότε) «Λαϊκό Κόμμα», την εαμική αντίσταση το απέθαντο «Λαϊκό Κόμμα», την αντίσταση στη δικτατορία ο απών «εθνάρχης»

Η ιδρυτική διακήρυξη τής 4ης Οκτωβρίου 1974, υπογεγραμμένη μόνο από τον «ιδρυτή», δεν διστάζει καθόλου να το διακηρύξει. «Νέα Δημοκρατία είναι το σύστημα με το οποίο οι ολιγώτεροι και οι επώνυμοι καθοδηγούν (το τί λέει ενδιάμεσα, πριν ή μετά δεν έχει τόσο σημασία…) τους περισσοτέρους και ανωνύμους». Οι ολιγώτεροι και επώνυμοι! Τους περισσότερους και ανώνυμους…

Αλλά δεν το προσέξατε. Όχι το κόμμα, η παράταξη. Το σύστημα!

ΤΡ.
ΣΧΟΛΙΟ 1
Το σχόλιό σας...

Η ηλεκτρονική σας διεύθυνση δεν δημοσιεύεται.

Πολιτικό και κοινωνικό αδιέξοδο…

Στη διπλή διακεκαυμένη ζώνη, τής κορύφωσης τής πανδημίας και τής παράλληλης οικονομικής κρίσης μπαίνει η κυβέρνηση, αδυνατώντας μέχρι στιγμής να δώσει στίγμα ουσιαστικού σχεδιασμού και αποτελεσμα­τικής διαχείρισης τής κατάστασης. Στο μέτωπο │ Βλ. ανάρτηση…