Ο πιο σίγουρος τρόπος να λήξει
ο πόλεμος είναι να ηττηθείς
 
 

Τραμπ όχι, αλλά Μπάιντεν;

17 Οκτωβρίου 2020

Αφιερωμένο εξαιρετικά στους εδώ «Δημοκρατικούς», εσχάτως και τής Δεξιάς! Με αντιγραφή αποσπασμάτων και «κλοπή» ιδεών από άρθρο τού Info-War.gr, με τίτλο «Η εκλογή Μπάιντεν και το μέλλον τού εξε­γερσιακού κινήματος στις ΗΠΑ»

Σε δυο βδομάδες και κάτι μέρες οι Αμερικανοί ψηφοφόροι καλούνται από τους απανταχού «ριζοσπάστες» να «καθαιρέσουν» τόν ρατσιστή Τραμπ και να αναδείξουν Πρόεδρο έναν επίσης «λευκό» άνδρα, που έχει επαινέσει στο παρελθόν τού υπερασπιστές τής «λευκής ανωτερότητας» και έχει ταχθεί υπέρ τής ενίσχυσης τών πάσης λογής ρατσιστικών μέτρων επιβολής τού νόμου*. Στις 3 Νοεμβρίου 2020 στις ΗΠΑ είναι πιθανό να δοθεί μια φαντασμαγορική παράσταση, «ωδή στη δημοκρατία», με εκατομμύρια Αμερικανούς και τους ανά τον κόσμο «Δημοκρατικούς» να ζητωκραυγάζουν τη νίκη τού Τζο Μπάιντεν!

Πραγματική ωδή στην δημοκρατία και την ισότητα ωστόσο θα πρέπει να θεωρείται το «μαύρο κίνημα», που εδώ και χρόνια αγκαλιάζει τούς αγώνες τών Αφροαμερικανών, των μεταναστών και των αυτοχθόνων. Ένα κίνημα βάσης, που θέτει επί τάπητος και πολύ περισσότερο φέτος, σε μαζική κλίμακα, όλα τα φαινόμενα καταπίεσης που αντι­μετωπίζουν οι μειονότητες και η εργατική τάξη τών ΗΠΑ. Όταν οι Δημοκρατικοί, από τους οποίους υποτίθεται ότι αντιπροσωπεύονται αυτοί οι πληθυσμοί, δεκαετίες τώρα επιλέγουν να τα κρύβουν κάτω απ’ το χαλί.

Εύλογα ερωτήματα που ανακύπτουν επομένως είναι αν μπορεί η δυιστική δομή τού κομματικού συστήματος τών ΗΠΑ να ικανοποιήσει τα αιτήματα τών πλέον καταπιεσμένων τμημάτων τού εκλογικού σώματος, αν ελλοχεύει ο κίνδυνος αποδυνάμωσης τέτοιων κινημάτων που ανθίζουν στην αμερικανική κοινωνία και αν πράγματι ο Τζο Μπάιντεν και το κόμμα του πρεσβεύουν κάτι διαφορετικό από τον συντηρητικό ρεπουμπλικάνο Ντόναλντ Τραμπ.

Και τα δύο κόμματα έχουν εμπλακεί σε σκάνδαλα που αφορούν τη συγκέντρωση και αποδοχή ξένου χρήματος. Στον τομέα τής δημόσιας οικονομίας και τα δύο μέρη είναι υπεύθυνα για την αύξηση του ομοσπονδιακού χρέους. Από τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο και μετά, οι διοικήσεις και από τα δύο μέρη έχουν αναπτύξει τις αμερικανικές στρατιωτικές δυνάμεις χωρίς το Κογκρέσο να έχει επικυρώσει ποτέ πρόταση για την κήρυξη πολέμου…

Οι παραπάνω ταυτίσεις, που δεν είναι οι μόνες, δικαιολογούν τόσο την επιλογή τού Μπάιντεν ως υποψηφίου όσο και το περιεχόμενο τής προεκλογικής προπαγάνδας τών Δημοκρατικών. Σκοπός τους δεν είναι η ουσιαστική πολιτική αντιπαράθεση με τους Ρεπουμπλικανούς, αλλά η «συσσώρευση» τού συνόλου τών αγανακτισμένων ψηφο­φόρων, τόσο των φιλελευθέρων όσο και των πιο ριζοσπαστικών ατομικοτήτων, με μοναδικό σκοπό την «ανατροπή» τού Τραμπ και την ανάδειξή τους στην εξουσία.

Ταυτόχρονα ο Μπάιντεν καλλιεργώντας την εικόνα τού υπερασπιστή τής «λευκής εργατικής τάξης» ευελπιστεί να παρασύρει τούς λευκούς ψηφοφόρους μακριά από τον Τραμπ, συνάμα με την υποστήριξη τών μαύρων που ανέ­καθεν αποτελούσαν τήν εκλογική βάση τών Δημοκρατικών. Στους οποίους  λίγους μήνες νωρίτερα είχε απευ­θυνθεί με αλαζονεία και με μια δόση ανάστροφου ρατσισμού. Αν έχετε πρόβλημα να καταλάβετε, αν είστε με μένα ή με τον Τραμπ, τότε δεν είστε μαύροι…

* Η μη επανεκλογή τού ρατσιστή και φασίζοντος Τραμπ μπορεί να είναι ζωτικής σημασίας για τον αμερικανικό λαό (και τους λαούς τού πλανήτη). Αν εκλεγεί ο Μπάιντεν, η αντιπρόεδρος που επέλεξε θα τόν συγκρατεί από το να επαναλάβει σαν δια­ταγή την «ευχή» του; Πυροβολήστε τους στα πόδια, όχι στην καρδιά!

ΤΡ. - Πηγή Info-War.gr
ΣΧΟΛΙA 8
  1. Γι’ αυτό έβαλε αφροαμερικανή υποψήφια Αντιπρόεδρο. Να προλαβαίνει τις αντιδράσεις…

    1. Κάτι «περίεργα» δημοσιεύματα αρχίζουν να εμφανίζονται (και εδώ). «Μπορεί να γυρίσει το παιχνίδι ο Τραμπ;».

  2. Μη περιμένουμε ο Μπάιντεν να είναι πολύ καλύτερος από τον Τραμπ. Και αναφέρομαι στην διακυβέρνηση του και όχι στην ποιότητα του χαρακτήρα του. Στην πραγματικότητα δεν θα εκπλαγώ καθόλου αν στο τέλος πούμε …άλλαξε ο Μανωλιός και έβαλε τα ρούχα του αλλιώς. Έχουμε καταντήσει να ψηφίζουμε με το σκεπτικό της επιλογής του μη χείρον βέλτιστον και αυτό το χάλι να το ονομάζουμε ως Δημοκρατία! Και το βλέπουμε σε παγκόσμιο επίπεδο, αλλά ακόμα περισσότερο και σε τοπικό. Όλο αυτό το χάλι για πόσο καιρό λοιπόν θα το ονομάζουμε δημοκρατία;

    1. Δεν υπάρχει δημοκρατία, Stoixos, μας κοροϊδεύουν Λόμπι κυβερνούν παντού (ιδίως στις ΗΠΑ). Ίσως με τον Σάντερς να ήταν κάπως καλύτερα συγκριτικά με τον Μπάιντεν, αλλά και πάλι δεν θα ήταν δημοκρατία. Η αντιπροσώπευση είναι ασύμβατη με τη δημοκρατία στην οποία τα μέλη της κοινότητας αναλαμβάνουν κάθε στιγμή ατομική ευθύνη. Το αιώνιο ζήτημα.

    2. ΕΟΚ και ΝΑΤΟ, το ίδιο συνδικάτο! Τι Παπάγος  τι Πλαστήρας! Όλα ή τίποτα (και μη φοβάσαι, ο Τραμπ θα βγει πάλι).

      1. Ναι υπάρχει μια «διαφορά». Άλλο να πυροβολείς κάποιον στο κεφάλι και να του κόβεις την αναπνοή με το γόνατό σου και άλλο να τον πυροβολείς στα πόδια…

        1. Και θα πάνε τσάμπα τα χιλιάδες φιλμ γουέστερν με τα οποία μεγάλωσαν οι αμερικανοί, αστυνομικοί ή μη, αντρώθηκαν και λιγουρεύονται να ρίξουν στην καρδιά του αντίπαλου α λα Κλιντ Ίστγουντ; Δεν είναι γραμμένο στα γονίδιά τους, είναι κοινωνική ασθένεια.

Το σχόλιό σας...

Η ηλεκτρονική σας διεύθυνση δεν δημοσιεύεται.

Πολιτικό και κοινωνικό αδιέξοδο…

Στη διπλή διακεκαυμένη ζώνη, τής κορύφωσης τής πανδημίας και τής παράλληλης οικονομικής κρίσης μπαίνει η κυβέρνηση, αδυνατώντας μέχρι στιγμής να δώσει στίγμα ουσιαστικού σχεδιασμού και αποτελεσμα­τικής διαχείρισης τής κατάστασης. Στο μέτωπο │ Βλ. ανάρτηση…