Ο πιο σίγουρος τρόπος να λήξει
ο πόλεμος είναι να ηττηθείς
 
 

Του Σαββατοκύριακου…

13 Φεβρουαρίου 2021

Έτσι ή αλλιώς όλες οι ειδήσεις έχουν να κάνουν με τον κορονοϊό. Ας το διασκεδάσουμε…

Εμείς βέβαια το είχαμε επισημάνει από πέρυσι, αφ’ ότου ενέσκηψε για τα καλά και στη χώρα μας ο κορονοϊός, αλλά προχτές τό έκαναν θέμα και οι New York Times (διαβάζουμε στην Kathimerini.gr). «Αυτό που λες δεν είναι τόσο σημαντικό, όσο η βιβλιοθήκη πίσω σου»! Το πράγμα φαίνεται, προϊούσης τής πανδημίας, έχει πάρει διαστάσεις, διεθνώς.

Κλεισμένοι μέσα, επώνυμοι «ειδικοί» και μη, που καλούνται με το σκάιπ ή τη φορητή τηλεοπτική κάμερα να μάς μιλήσουν για τον κορονοϊό ή ό,τι άλλο, διαλέγουν σχεδόν πάντοτε ένα συγκεκριμένο σημείο τού σπιτιού τους να εμφανιστούν στις οθόνες μας. Μπροστά στην πλούσια βιβλιοθήκη τους! Θα πείτε και πού να σταθούν; Μπροστά στον νεροχύτη; Ή στην τουαλέτα, με φόντο τα σχετικά; Αν και εδώ που τα λέμε, ορισμένοι, πολλά απ’ αυτά που λένε είναι… (βάλτε εσείς τη λέξη που λείπει).

Πολιτικοί, καλλιτέχνες, φιλόσοφοι, διανοούμενοι, «περσόνες» και «διάσημοι» («σελέμπριτις» ελληνιστί), συγγραφείς και επιστήμονες. Κα καλά οι δύο τελευταίες κατηγορίες, υποθέτουμε πως εκτός από το να βγαίνουν συνεχώς στην τηλεόραση, κάθονται στο γραφείο τους και δουλεύουν. Τί πιο φυσικό να έχουν πίσω τους και πρόχειρα τα πιο χρήσιμα εργαλεία τής δουλειάς τους, τα βιβλία…

Όλοι, μπροστά στη βιβλιοθήκη! Με παραγεμισμένα τα ράφια της. Και σε κάποιο εμφανές και προτεταμένο ράφι, μια εικόνα τής Παναγίας, δίπλα της μια φωτογραφία με τον Εθνάρχη ή με τον Αντρέα, αν είναι πολιτευόμενοι. Εκείνο που δεν έχουμε προσέξει, δεν βοηθάει η κάμερα, είναι αν όλ’ αυτά τα βιβλία είν’ αληθινά.

Γιατί, θα πείτε, υπάρχουν και βιβλία «μαϊμούδες»; Κάποτε τραβήξαμε από το ράφι μιας βιβλιοθήκης έναν τόμο και μάς έμεινε το δερματόδετο εξώφυλλο στο χέρι! Σ’ ένα μεγάλο κατάστημα επίπλων στις παρυφές τής πόλης. Αν η βιβλιοθήκη επωλείτο μαζί με τα «βιβλία», δεν ρωτήσαμε.

Και αληθινά να είναι όλ’ αυτά τα βιβλία σε «ζωντανή σύνδεση απ’ το σπίτι τού …» τάδε και του δείνα, μένουν ένα - δύο ζητήματα. Αν μπορείς να τά ξεφυλλίσεις σελίδα τη σελίδα. Και όχι κάθε δεκάξι ή τριανταδύο! Ενώ έχει πάρει το μάτι σου στο γραφείο τού κατόχου τους έναν ωραίο φιλντισένιο χαρτοκόφτη…

Θαυμάζοντας δε υπνωτισμένος στον καναπέ το πλούσιο διανοητικό φόντο τής οθόνης σου, το συγκρίνεις με το νοητικό υπόβαθρο τού ομιλούντος!

ΤΡ.
ΣΧΟΛΙA 2
  1. Κακίες, Τριπολίτη. Τι ήθελες δηλαδή, να κάθονται σ’ ένα σκαμνάκι ανάμεσα σε ντάνες βιβλία στο πάτωμα έτοιμα να κατολισθήσουν; Οι περισσότερες βιβλιοθήκες που βλέπω είναι χρηστικές, όχι διακοσμητικές. Το καταλαβαίνεις από το πάχος των ραφιών (ζηλεύω τρομερά γιατί εγώ ανήκω στην πρώτη κατηγορία, γι’ αυτό δεν βγαίνω ποτέ στην τηλεόραση, το φόντο των σωρών στο πάτωμα δεν έχει φωτογένεια, μου λείπει και η εικόνα της Παναγίας, άσε…)

Το σχόλιό σας...

Η ηλεκτρονική σας διεύθυνση δεν δημοσιεύεται.