Ο πιο σίγουρος τρόπος να λήξει
ο πόλεμος είναι να ηττηθείς
 
 

Άβολες αλήθειες για αριστερούς…

9 Οκτωβρίου 2019

Δεν είμαστε αριστεροί αν δεν αναγνωρίζουμε τα πεπραγμένα μας.
Και εν προκειμένω, τη «γεωπολιτική» αφέλειά μας. Δεν εννοούμε τη συνήθη «αριστερή αυτοκριτική». Η ελληνική αριστερά, κομμουνιστική, ριζοσπαστική και ό,τι άλλο, ιστορικά την έχει εξαντλήσει. Μιλάμε για ευθεία και δημόσια παραδοχή.

Αν δεν έχουμε το θάρρος να το κάνουμε, τουλάχιστον ας έχουμε τη γενναία υπομονή να ακούμε όταν μας το υπενθυμίζουν [ΤΡ.]:

Κυβέρνηση και αξιωματική αντιπολίτευση συναγωνίζονται για το ποια από τις δύο έκανε τα περισσότερα προκειμένου να έρθουν πιο κοντά η Ελλάδα με τις ΗΠΑ… Εμείς φέραμε τον Πομπέο στην Ελλάδα και υπογράψαμε τη νέα συμφωνία αμυντικής συνεργασίας, καμαρώνει η Δεξιά. Εμείς είχαμε καταστρώσει το σχέδιο, οργανώσαμε τα πάντα, βάλαμε τα θεμέλια γι’ αυτή την ιστορική συμφωνία. Ο δικός μας αρχηγός έγινε δεκτός στον Λευκό Οίκο, ενώ ο δικός σας δεν κατάφερε να δει τον πλανητάρχη ούτε για ένα δεκάλεπτο στο περιθώριο της συνέλευσης του ΟΗΕ, αντιτείνει το κόμμα της ριζοσπαστικής Αριστεράς.

Ρε παιδιά, της ριζοσπαστικής Αριστεράς, πού είναι εκείνα τα αντιαμερικανικά και τα αντιιμπεριαλιστικά που λέγατε στα νιάτα σας, τα συνθήματα που φωνάζατε στις πορείες για τους φονιάδες των λαών;

Άβολη η θέση τους, καθώς η παράταξή τους προσγειώνεται ανώμαλα στο έδαφος του ρεαλισμού…

Πηγή Efsyn.gr
ΣΧΟΛΙA 12
  1. Επειδή ο καθένας μας μπορεί να αυτοαποκαλείται όπως θέλει π.χ. αριστερός, δεξιός, προοδευτικός, πατριώτης, ποιητής, προφήτης, θεός επί γης κτλ., μόνο οι πράξεις μας μάς προσδίδουν στο τέλος τί πραγματικά είμαστε. Και η διακυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ μόνο αριστερή δεν ήταν. Μπορεί να πάρει μεγάλη συζήτηση το θέμα βάζοντας χίλιες δυο δικαιολογίες για τι ακριβώς ήταν ή γιατί δεν μπόρεσε δήθεν να ήταν αριστερός ο ΣΥΡΙΖΑ, όμως η ουσία είναι μία! Τέσσερα χρονιά κυβερνούσε αυτοαποκαλούμενο αριστερό κόμμα με καραδεξιές πολιτικές.

    1. Σύντροφε, όπως βλέπεις, αυτή είναι μια ιστοσελίδα που δεν διστάζει να δημοσιεύει οτιδήποτε αφορά την αριστερά. Θα βοηθούσε, ξέρεις, αν καταφέρναμε να βρούμε όλοι οι αριστεροί έναν τρόπο να συνομιλούμε.
      Και το ποιός είναι ή δεν είναι αριστερός δεν το αποφασίζουν άλλοι…

      1. Πρέπει Τριπολίτη να βρούμε τον τρόπο να συνομιλούμε γιατί εκτός των άλλων των εσωτερικών προβλημάτων σαν κοινωνία και σαν οικονομία πιθανότατα θα μας έρθουν και γιγαντιαία προβλήματα που σχετίζονται με τις παγκόσμιες ανακατατάξεις αλλά και τις θηριωδίες που για δεκαετίες συντελούνται στο βωμό του καπιταλιστικού κέρδους στην Μέση Ανατολή. Ιστορικά έχουμε δει πως ο καπιταλισμός γεννάει κρίσεις και όταν είναι σε σοβαρές κρίσεις ξεκινάει μεγάλης κλίμακας πολέμους. Μακάρι να μην επαναληφθεί και αυτή τη φορά αυτό το μοντέλο για να ξεπεράσουν τις κρίσεις του καπιταλισμού, αλλά δυστυχώς χλωμό το βλέπω. Και εμείς τον χαβά μας! Η μικρασιατική καταστροφή π.χ. τίποτα δεν μας δίδαξε. Πάλι θα μπλέξουμε σε περιπέτειες με τους γείτονες, αυτή τη φορά για τα πετρέλαια. Και εμείς τον χαβά μας! Και σαν λαός και σαν αριστερά. ΟΚ η δεξιά ασχολείται μόνο στο πώς θα είναι στην εξουσία. Σοβαρά, οργανωμένα, μεθοδικά, με ουσιαστική βοήθεια από τους Καναλάρχες, Τραπεζίτες και Σύσσωμη την Ελληνική Οικονομική Ελίτ, παίρνει αυτό που θέλει, κάνει την δουλειά και λογαριασμό δεν δίνει σε κανέναν. Η Αριστερά όμως τί κάνει; Τρεις λαλούν και δυο χορεύουν. Και ο ΣΥΡΙΖΑ με τον τρόπο που διακυβέρνησε πήγε άλλα 50 χρόνια πίσω την πραγματική αριστερά και τον ελληνικό λαό.

        1. Σωστά όσα λες, ιδιαίτερα για τα διεθνή,, αλλά μην υπερβάλλουμε κιόλας. Μπορεί ο ΣΥΡΙΖΑ να είναι ό,τι είναι, αλλά όχι και ότι πήγε την αριστερά πενήντα χρόνια πίσω. Δεν χρειαζόταν να το κάνει ο ΣΥΡΙΖΑ… Επειδή είμαι και κάποιας ηλικίας, πενήντα χρόνια πίσω σημαίνει ότι βρισκόμαστε ακόμα στη διάσπαση του ’68! Και σωστά το έθεσες, τρεις λαλούν και δυο χορεύουν, στην ελληνική αριστερά από τότε και νωρίτερα! Και επειδή υποτίθεται ότι έχουμε και αριστερά εργαλεία ανάλυσης, θα πρέπει να ψάξουμε και άλλες συνθήκες, τις αντικειμενικές, που λέγαμε κάποτε. Γιατί στο καλό βρίσκεται σ’ αυτή την κατάσταση η ελληνική αριστερά, τρελοί είμαστε όλοι, ο ΣΥΡΙΖΑ, το ΚΚΕ, εγώ, εσύ; Το σημαντικότερο που βγαίνει απ’ όσα γράφεις είναι ποιά είναι η πραγματική αριστερά σήμερα; Ποιός ή τί θα το αποφασίσει; Τώρα, αν ο ΣΥΡΙΖΑ πήγε και το ελληνικό λαό πενήντα χρόνια πίσω, έκανες μια καλή περιγραφή αυτωνών που κυβερνάνε τώρα και μπορεί κανείς να βγάλει ένα συμπέρασμα.

        2. Χωρίς να ξέρω να γράφω και να διαβάζω (ιταλική έκφραση) αναρωτιέμαι στην άγνοιά μου ποια ή τι είναι η πραγματική αριστερά και κατά πόσον μπορεί να υπάρξει αριστερή διακυβέρνηση σε ένα σύμπαν υπαρκτού καπιταλισμού. Πολλές φορές, ρίχνοντας μια ματιά στην ιστορία, σκέφτομαι ότι η αριστερά δεν πρέπει να αναλαμβάνει κυβερνητικά καθήκοντα για να αποφεύγονται κρίσεις όπως αυτή της Χιλής (μοναδικό παράδειγμα ανάληψης της κυβέρνησης με εκλογές, ξέρει κανείς άλλο;). Είναι αυτό που λένε να είμαστε πραγματιστές, η δεξιά στην εξουσία, η αριστερά στη θεωρία, άκρως απογοητευτική σκέψη. Ακόμα πιο απογοητευτική είναι η σκέψη ότι η παρουσία της ανθρώπινης κοινωνίας στον γνωστό κόσμο γρήγορα θα κλείσει τον κύκλο, είμαστε ένα κοσμικό ατύχημα, ένα λάθος της φύσης από το οποίο θα απαλλαγεί οσονούπω. Στο κάτω-κάτω, συγκρίνοντας τα 4,5 δισεκατομμύρια περιστροφών της γης γύρω από τον ήλιο με τις τελευταίες 10 χιλιάδες, δεν είμαστε παρά μια αναλαμπή. Λιγότερο από τίποτα. Συνιστώ υπομονή…
          Τέλος πάντων, μιλάει η τεράστια απογοήτευση που νιώθω. Όχι τόσο για τα 4,5 χρόνια κυβέρνησης Σύριζα, αυτή τη νιώθουν εκείνοι που είχαν παίξει «όλα τα λεφτά», αλλά γιατί πείθομαι όλο και περισσότερο ότι είναι ανέφικτη μια αριστερή κυβέρνηση (για εξουσία ούτε λόγος, η εξουσία είναι ο πραγματικός εχθρός) σε έναν καπιταλιστικό κόσμο. Και σε κάθε περίπτωση, δεν ξέρω αν ο Σύριζα ήταν πραγματικά αριστερό κόμμα, τι σημαίνει εξάλλου πραγματικά αριστερό κόμμα, είναι όμως χίλιες φορές προτιμότερο από τον Κούλη. Για το λαό ας μην πούμε λέξη. Φτάνει μόνο να σκεφτούμε τα ποσοστά τηλεθέασης. Αυτά δείχνουν τον «πραγματικό» λαό.

          1. Sorry για τη καθυστέρηση στην απάντηση. Omnia sunt communia, είναι απλά τα πράγματα. Μια αριστερή κυβέρνηση διαφυλάττει τα συμφέροντα των ανίσχυρων έναντι των ισχυρών, κάτι που ο ΣΥΡΙΖΑ δεν εφάρμοσε. Γι’ αυτό λέω πως είχαμε καραδεξιά κυβέρνηση.

            1. Όποιος έχει γένια έχει και τα χτένια, Stoixos. Κι αν θέλεις κι άλλη παροιμία, αυτοί, οι ισχυροί, κρατάνε και το καρπούζι και το μαχαίρι. Και τις ελάχιστες φορές που κάποιοι προσπάθησαν να τους πάρουν το μαχαίρι κόψανε τα χέρια τους. Και σήμερα, το 2019, είμαστε καταδικασμένοι να τρέχουμε στη ρόδα σαν χαμστεράκια γιατί κάθε απόπειρα αλλαγής της οικονομικής οργάνωσης θα προκαλέσει εκατομμύρια θυμάτων, όχι ανάμεσα στους ισχυρούς βέβαια, αλλά ανάμεσά μας, στα χαμστεράκια, οι ισχυροί έχουν ήδη τα βολέματά τους, δεν κινδυνεύουν. Ας το πάρουμε απόφαση, λοιπόν, ότι αριστερή κυβέρνηση δεν πρόκειται να δούμε στον αιώνα τον άπαντα και ότι όσα κόμματα ευαγγελίζονται τον αριστερό παράδεισο επί γης απλά μας δουλεύουν. Συνεχίζω πάντως να πιστεύω ότι η κυβέρνηση Σύριζα δεν ήταν καραδεξιά, έχω ζήσει καραδεξιές καταστάσεις και μπορώ να συγκρίνω (αυτό που βλέπουμε τώρα π.χ.).

  2. Omnia sunt communia, αν ισχύει αυτό σου το συμπέρασμα, πως δηλαδή αριστερή κυβέρνηση δεν πρόκειται να δούμε στον αιώνα τον άπαντα, τότε ξέρεις τι σημαίνει αυτό; Πως δεν υπάρχει λόγος να υπάρχουν κόμματα, να ασχολούμαστε με διαφορετικές προτάσεις και μοντέλα οικονομίας, πως δεν υπάρχει λόγος να γίνονται εκλογές. Πως αρκεί να βάλουμε τον Μητσοτάκη και τα παιδιά του στον αιώνα τον άπαντα να μας κυβερνούν! Αυτό μας λες! Πως δεν υπάρχει λόγος να αγωνιζόμαστε για δημοκρατία. Όπου κάνω λάθος διόρθωσε με. Ευτυχώς δεν ισχύει τίποτα από τα πιο πάνω. Γιατί αν ίσχυε, ακόμα θα είχαμε δουλεία, παιδική εργασία, 12ωρη ή 16ωρη εργασία, μηδενικό κράτος πρόνοιας κτλ. Σε κάποιες καπιταλιστικές οικονομίες δυστυχώς, ναι, ισχύουν τα πιο πάνω απάνθρωπα χαρακτηριστικά του καπιταλισμού (Βραζιλία, χώρες της κεντρικής και νοτιάς Αμερικής, Ινδία, Κονγκό και αρκετές αφρικανικές χώρες, Κίνα, Μπαγκλαντές κτλ.), όμως είναι κεκαλυμμένα. Δεν είναι φανερά γιατί ο άνθρωπος ξεσηκώνεται επαναστατεί… σιγά σιγά ξεπερνά όλα αυτά, όπως ξεπέρασε και τον νεοφιλελευθερισμό. Όσο αναφορά τον ΣΥΡΙΖΑ …ήταν μια κλασική νεοφιλελεύθερη κυβέρνηση. Αυτό φαίνεται από τη στιγμή που ασπάστηκε τις πολιτικές του άγριου καπιταλισμού του νεοφιλελευθερισμού. Όταν έβαλε τον Στουρνάρα, δηλαδή τι περίμενες, είναι δυνατόν αριστερή κυβέρνηση με Στουρνάρα στο τιμόνι των Τραπεζών; Η σημερινή ΝΔ είναι όλα αυτά, μαζί με φασισμό, φασίστες και νεοναζί, άχρηστους «άριστους» golden boys και οφσοράκηδες.

    1. Δεν έβαλε ο ΣΥΡΙΖΑ τον Στουρνάρα διοικητή της Τράπεζας της Ελλάδος, ο Σαμαράς τον έβαλε. Θα είχες δίκιο, αν έλεγες, γιατί δεν τον έβγαλε.

      1. Σωστή η παρατήρηση σου Τριπολίτη… Απλά αυτό που ήθελα να δείξω είναι πως ενώ θα μπορούσε ο ΣΥΡΙΖΑ να αλλάξει μοντέλο οικονομίας και ταυτόχρονα να βάλει χοντρό χέρι στις χρεοκοπημένες Τράπεζες και στους άπληστους και ανίκανους Τραπεζίτες, αντικαθιστώντας με έναν σοβαρό επιστήμονα τον αποτυχημένο επί μακρόν Στουρνάρα, δεν το έπραξε. Αυτό από μόνο του τα λέει όλα. Και μια ακόμα διόρθωση. Δεν έχουμε ξεπεράσει σε παγκόσμιο επίπεδο ακόμα τον νεοφιλελευθερισμό… αλλού υποχωρεί, αλλού επανακάμπτει. Έχει μπει όμως σε τροχιά εξόδου από τις πλατιές λαϊκές μάζες σε όλον τον πλανήτη, γι’ αυτό και βλέπουμε τον φασισμό (το τελευταίο για άλλη μια φορά στήριγμα των καπιταλιστών) να παίρνει τα πάνω του.

    2. Stoixos, την ιστορία την ξέρεις. Και πολύ καλά. Δουλεία, παιδική εργασία, 12ωρη ή 16ωρη εργασία, μηδενικό κράτος πρόνοιας νικήθηκαν με ατελείωτους αγώνες και αμέτρητα θύματα. Σήμερα, Οκτώβρης 2019, πού βλέπεις σε όλο τον κόσμο να πηγαίνει κάτι καλά; Αλλά δεν έχει νόημα να «τσακωνόμαστε» για το αν ο Σύριζα ήταν καραδεξιά κυβέρνηση ή όχι, εγώ λέω δεν ήταν, εσύ λες ήταν, δεν αλλάζουμε άποψη, φίλοι όπως πριν. Το ζήτημα είναι, τώρα τι κάνουμε; Πώς και με ποιον αντιμετωπίζουμε την κατάσταση (από πού κι ως πού ο Άνθρωπος ξεπέρασε τον Νεοφιλελευθερισμό, πού το είδες αυτό;) Πέραν αυτού, για κάτσε, σου έδωσα την εντύπωση ότι πιστεύω πως δεν υπάρχει λόγος να υπάρχουν κόμματα, να αγωνιζόμαστε για δημοκρατία ή να ασχολιόμαστε με διαφορετικές προτάσεις και μοντέλα οικονομίας; Θέλει μεγάλη συζήτηση, πότε θα πιούμε έναν καφέ;

      1. Omnia sunt communia, ;eχει νόημα η συζήτηση για τον ΣΥΡΙΖΑ, γιατί αν αναλύσουμε λίγο τις δηλώσεις του Τσίπρα αμέσως μετά την εκλογική ήττα, θα δούμε πως ήταν απολυτά ικανοποιημένος που ο ΣΥΡΙΖΑ σταθεροποιήθηκε εκλογικά στη θέση του ΠΑΣΟΚ. Και σ’ αυτό έχει απόλυτο δίκιο. Έχουμε ένα νέο ΠΑΣΟΚ με ότι φυσικά σημαίνει αυτό. Όχι ότι δεν υπάρχουν σοβαρά, ακέραια και ποιοτικά στελέχη στον ΣΥΡΙΖΑ. Όμως και να μου το θυμηθείτε, ως δια μαγείας όλοι αυτοί που έχουν μια ποιότητα στον ΣΥΡΙΖΑ θα παραγκωνιστούν, θα εξαφανιστούν.

Το σχόλιό σας...

Η ηλεκτρονική σας διεύθυνση δεν δημοσιεύεται.

Θα μάθουμε ποτέ τί έγινε;

Μια ανακοίνωση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής για τα μέτρα προφύλαξης απέναντι στον κορονοϊό που λαμβάνονται γα τους εργαζόμενους βάζει σε σκέψεις. Αν και έχει διπλή ανάγνωση. Μ’ αυτούς δεν ξέρεις τί να │ Βλ. ανάρτηση…