Ο πιο σίγουρος τρόπος να λήξει
ο πόλεμος είναι να ηττηθείς
 
 

Ο Δήμος Τρίπολης και οι πρόσφυγες

2 Νοεμβρίου 2019

Είναι γνωστή η θέση του Δήμου Τρίπολης για το προσφυγικό (εμείς θα επιμένουμε να το χαρακτηρίζουμε έτσι), ότι η πόλη μας φιλοξενεί ήδη σε διαμερίσματα πάνω από τριακόσιους (300) πρόσφυγες και όταν και εφ’ όσον οι άλλες περιοχές της ηπειρωτικής χώρας αποφασίσουν να φιλοξενήσουν αντίστοιχο αριθμό, τότε το συζητάμε, προς το παρόν
η πόλη δεν μπορεί να δεχθεί άλλους πρόσφυγες.

Αυτό είναι θέση και απόφαση όλων των παρατάξεων του Δήμου, με ελάχιστες, επουσιώδεις διαφοροποιήσεις. Σε ό,τι αφορά τη θέση και στάση των δημοτών, είναι φυσιολογικό να συναντά κανείς και ακραίες ή «ουδέτερες» θέσεις, που ωστόσο εκφράζονται κυρίως με την ανωνυμία των μέσων κοινωνικής δικτύωσης. Έχουμε τη γνώμη ότι η πλειονότητα των Τριπολιτσιωτών (όπως έχουμε ξαναγράψει, βλ. εδώ…), αν δεν είναι θερμά διακείμενη, τουλάχιστον είναι συγκαταβατική και δεν έχει έως σήμερα εκδηλώσει καθόλου αντιπροσφυγικές συμπεριφορές. Άλλωστε, η φιλοξενία και διαμονή των προσφύγων στην πόλη έχει
και ισχυρές οικονομικές παραμέτρους για έναν σημαντικό αριθμό συμπολιτών μας (ιδιοκτήτες διαμερισμάτων, ξενοδόχους, επαγγελματίες, αναπτυξιακές τοπικές δράσεις).

Η σκέψη βέβαια (ή απόφαση;) να οδηγήσουμε τους πρόσφυγες στο Στρατόπεδο ή στη Βιομηχανική Περιοχή πρέπει να μας απασχολήσει. Πέραν του ότι θα δημιουργήσει συνθήκες διαβίωσης ανθρώπων «δύο ταχυτήτων», θα υπονομεύσει και τα έως τώρα εφαρμοζόμενα με επιτυχία προγράμματα και δράσεις (ESTIA, βλ. φωτογραφία από ημερίδα, βλ. και εδώ…). Καθώς μάλιστα έχουμε ακούσει ότι υπάρχουν και άλλες περιοχές της Αρκαδίας που μπορούν να δεχθούν οικογένειες προσφύγων με τις υπάρχουσες προϋποθέσεις (Μεγαλόπολη, Άστρος)…

Μ’ αυτές τις σκέψεις, επανερχόμαστε στη θέση του Δήμου Τρίπολης. Το δεύτερο μέρος της (εφ’ όσον οι άλλες περιοχές της ηπειρωτικής Ελλάδας αποφασίσουν να φιλοξενήσουν και τα λοιπά…), αν δεν υποκρύπτει κάτι άλλο, που δεν θέλουμε να σκεφτούμε, θεωρούμε ότι πάσχει λογικώς.

Δηλαδή, τί είναι αυτό που εμποδίζει τον Δήμο Τρίπολη και την πόλη να αποφασίσει αν θα δεχθεί και «άλλους» πρόσφυγες; Ποιά δυσκολία υπάρχει, η οποία θα αρθεί, αν και «άλλες» πόλεις δεχθούν να τους φιλοξενήσουν; Δεν μοιάζει κάπως αυτό με το γνωστό παιχνίδι (να μην το ανοματίσουμε και θεωρηθεί προσβλητικό…);

Να το πούμε ξεκάθαρα, αυτή δεν είναι μια καθαρή θέση. Καθαρή συζήτηση είναι, αφ’ ενός, να υπολογίσουμε με τα δεδομένα που έχουμε, πόσους «άλλους» πρόσφυγες μπορεί (και θέλει) η Τρίπολη και η Αρκαδία να δεχθεί,
ή (αν θέλετε, παράλληλα) το οικονομικό κόστος (και το κέρδος) από το εγχείρημα.

Και αφ’ ετέρου. Πώς με τον τρόπο μας μπορούμε να συμβάλουμε, αν όχι να λυθεί, να απαλυνθεί αυτό το όντως πρόβλημα, που κατά την άποψή μας γίνεται προβληματικότερο με τον νέο νόμο (για το «μεταναστευτικό»…) που μόλις προχθές ψήφισε η κυβέρνηση.

ΤΡ.
ΣΧΟΛΙA 2
  1. Ο «άλλος» γεννά ποικίλα συναισθήματα στον «δέκτη» ανάλογα με τις προσωπικές εμπειρίες και βιώματα του δεύτερου. Σημαντική η επιρροή του κοινωνικού περίγυρου. Η απάντηση απέναντι στον «άγνωστο» είναι πολιτισμικό ζήτημα, στους ανθρώπους όπως και στα ζώα. Είναι αυτό που λένε «όπως τους/τα μάθεις». Το αν οι Τριπολιτσιώτες κρατάνε ευμενή στάση ή όχι απέναντι στους ξένους μπορούμε να το διαπιστώσουμε από τη συμπεριφορά τους απέναντι σε άλλους «ξένους» που είναι ξένοι στον τρόπο ζωής όπως οι τσιγγάνοι, ή από τα όσα γράφονται περί «λαθρομεταναστών» στα διάφορα ντόπια social media. Εγώ δεν θα την χαρακτήριζα συγκαταβατική βάσει όσων ακούω και διαβάζω.

Το σχόλιό σας...

Η ηλεκτρονική σας διεύθυνση δεν δημοσιεύεται.