Πέμπτη 17 Ιουνίου 2021
Η ώρα είναι
 
Σαν σήμερα το 1952 και το 2020…

Ένας χρόνος χωρίς τον Μανώλη Γλέζο, που έφυγε από κοντά μας πλήρης αγωνιστικών. Και για τον οποίο σήμερα δεν χρειάζεται να γράψουμε κάτι άλλο, θα μάς δοθεί άλλη ευκαιρία, μέσα στην Άνοιξη. Σήμερα ας πάμε πενήντα χρόνια πίσω…

Άνοιξη ήταν, πίσω απ’ το «Σωτηρία», ώρα 4.00΄ τής 30ής Μαρτίου 1952, θα ξημέρωνε Κυριακή. Πίσω απ’ το νοσοκομείο επικρατεί πυκνό σκοτάδι και ο ήλιος αργεί ν’ ανατείλει.

Παραβιάζοντας τόν καθιερωμένο κανόνα, τιµής και σεβασμού στους ανθρώπους που μεταφέρει, ο επικεφαλής τής νυχτερινής αυτοκινητοπομπής δίνει διαταγή στους οδηγούς τών τριών στρατιωτικών τζιπ, της κλούβας και του καµιονιού ν’ ανάψουν τούς προβολείς τους, να φωτιστεί ο χώρος και να τελειώνουν µια ώρα αρχύτερα.

Ο επικεφαλής τού αποσπάσµατος ρωτά αν επιθυµεί να έχει δεµένα τά µάτια. Αρνείται, το ίδιο και οι σύντροφοί του.

Ώρα 4.12΄. Πυρ! Το γαρύφαλλο τού Πικάσο έπεσε στο νοτισμένο χώμα, κατακόκκινο…

ΤΡ.
ΣΧΟΛΙΟ 1
  1. Μπελογιάννης, ο άνθρωπος με το γαρύφαλλο και με το χαμόγελο!

Το σχόλιό σας...

Η ηλεκτρονική σας διεύθυνση δεν δημοσιεύεται.