Ο πιο σίγουρος τρόπος να λήξει
ο πόλεμος είναι να ηττηθείς
 
 

Σε καιρούς καταστροφής η εξουσία ενισχύεται. Πολλαπλασιάζονται
οι αρμοδιότητες της και ενδυναμώνεται το κύρος της. Μια υγειονομική καταστροφή είναι ένα τραγικό γεγονός, που ενέχει πολιτικές προεκτάσεις.

Από τον τρόπο που η κυβέρνηση θα χειριστεί την κρίση, θα εξαρτηθεί αν η κρίση θα λειτουργήσει ως καταλύτης αποσταθεροποίησης των θεσμών του συστήματος. Ή αν θα συντελέσει στην περαιτέρω ενδυνάμωση της κρατικής κυριαρχίας. Παρ’ όλα αυτά, ανεξάρτητα από την έκβαση, που μπορεί να έχουν οι ενέργειες μιας κυβέρνησης σε καιρό κρίσης, το κράτος πάντοτε ξεπροβάλλει πιο ισχυρό μέσα από την καταστροφή στην οποία ενδεχομένως και το ίδιο έχει συντελέσει.

Η κυβέρνηση μπορεί πάντα να διατείνεται ότι τα πράγματα θα ήταν πολύ χειρότερα χωρίς τις δικές της έγκαιρες και συντονισμένες παρεμβάσεις. Ακόμη και αν η διαχείριση της κρίσης γίνει αντικείμενο κομματικής αντιμαχίας ή η εκάστοτε κυβέρνηση υποκύψει στα πυρά μιας αντιπολιτευόμενης μερίδας της ελίτ │ Συνέχεια…

Τί τους κοιτάς, κορίτσι μου; Κάνε αυτό που σκέφτεσαι!

72.168 ευρώ κόστισε η κατασκευή της ιστοσελίδας του υπουργείου Παιδείας «Μαθαίνουμε στο σπίτι», όπως και η δημιουργία εικαστικού υλικού για αναρτήσεις στα Social Media (Facebook, Twitter, Instagram), σύμφωνα με πρόσφατη απόφαση της υπουργού Νίκης Κεραμέως, η οποία αναθέτει το έργο σε ιδιωτική εταιρία και όχι στις αρμόδιες υπηρεσίες του υπουργείου.

Την ίδια στιγμή, χιλιάδες μαθητές και μαθήτριες δεν έχουν καν τη δυνατότητα συμμετοχής στην τηλεκπαίδευση, καθώς δεν διαθέτουν τον απαραίτητο εξοπλισμό ή πρόσβαση στο διαδίκτυο. Το υπουργείο Παιδείας «επενδύει» ακόμη μια φορά στην επικοινωνία παρά στην ουσία, η οποία εν προκειμένω δεν είναι άλλη από την εξασφάλιση της πρόσβασης όλων των μαθητριών και των μαθητών στις ηλεκτρονικές πλατφόρμες │ Συνέχεια…

Και μπλέξαμε με τους άλλους! Σαν σήμερα στις 05.15′ το πρωί στις
5 Απριλίου του 1965, η Μεγαλόπολη συγκλονίζεται από έναν ισχυρό σεισμό. Αυτή η τυχαία ακολουθία τών 5… «διακόπηκε» από τα 6,1 ρίχτερ τού σεισμού και τους 17 ή 18 νεκρούς που άφησε πίσω του,
αν θυμόμαστε καλά. Πάνε πενηνταπέντε χρόνια τώρα.

Τα σχολεία φυσικά δεν λειτούργησαν κείνη τη μέρα, Δευτέρα ξημέρωσε. Ήδη ήμασταν ανήσυχοι. Την προηγούμενη βδομάδα ένας μικρότερος, αλλά αρκετά ισχυρός, προσεισμός θα λέγαμε σήμερα, μάς ταρακούνησε γερά μέσα στις αίθουσες του παλιού Γυμνασίου. Την ώρα των Μαθηματικών με τον Ζήβα, καν των Λατινικών με τη Μαργαρίτη, δεν θυμόμαστε τώρα, δεν είναι τυχαίο που μάς έρχονται στο μυαλό μαζί . Πηγαίναμε τότε στην Τετάρτη με τον Λώνη.

Μπορεί να σας φανεί παράξενο, μπορεί και όχι, αν θυμόσαστε ακόμα τα παιδικά σας χρόνια. Τη μέρα τού μεγάλου σεισμού ήμασταν χαρούμενοι, δεν είχαμε σχολείο! Μας διακατείχαν τύψεις; Αν ναι, τις αποβάλαμε εντελώς αργότερα, όταν διαβάσαμε μια ιστορία από τους βομβαρδισμούς τού Λονδίνου. Τα παιδιά χειροκροτούσαν τον Χίτλερ, όταν μια βόμβα έπεσε πάνω στο σχολείο τους! │ Συνέχεια…

Η κυριακάτικη «Καθημερινή» έχει πρωτοσέλιδο τίτλο «Πρώτο φως στο τούνελ». Το κείμενο του δημοσιεύματος και ο τίτλος παραπέμπουν προφανώς στη «συγκρατημένη αισοδοξία» του κυρίου Τσιόδρα.

Ας διασκεδάσουμε και εμείς, μέρα που είναι. Αν και ο κόσμος του θεού έχει χαλάσει. Κυριακή και καθημερινές ένα πράμα. Όπως και νά ’χει,
ας χαλαρώσουμε. Ο κύριος καθηγητής και ο πρωθυπουργός χαλαρώνουν από χθες το πρωί, σε φωτογραφία που ανέβασαν στο διαδίκτυο.

Ένας κυνηγός, λοιπόν, όχι του κορονοϊού, κυνηγός αρκούδας, παραμονεύει στην είσοδο μιας τρύπας στα ριζά του βουνού να βγει η αρκούδα να τη σκοτώσει. Η αρκούδα δεν βγαίνει. Ο κυνηγός επιστρατεύει τα κόλπα που ξέρει. Κάνοντας χωνί με τις παλάμες του, αρχίζει να φωνάζει. Ουού! Ουού! Ουού!…

Μετά από δυο - τρεις προσπάθειες, ακούει από το βάθος της τρύπας. Ουού! Ουού! Ουού!… Τί στο καλό, σκέφτεται, αλλά ώσπου να καταλάβει τί γίνεται, βγαίνει ένα τραίνο από την τρύπα του βουνού και τον κάνει λιώμα…

ΤΡ.

Η ημερομηνία θα μπορούσε να είναι ε’ Ἀπριλίου ,βκ’, ήτοι 5 Απριλίου 2020…

Μια παρόμοια κατάσταση με αυτή που βιώνουμε σήμερα αντιμετώπισαν οι Έλληνες το 1823. Ένας λοιμός εξαπλωνόταν στην Οθωμανική Αυτοκρατορία και στην επαναστατημένη Ελλάδα ελήφθησαν μέτρα για να μη φτάσει από τα παράλια στην ενδοχώρα.

Οι λοιμοί τους προηγούμενους αιώνες «ταξίδευαν» συνήθως με πλοίο. Έτσι, το Εκτελεστικό έλαβε αποφάσεις για να ληφθούν προληπτικά μέτρα, ώστε να μην εξαπλωθεί η νόσος.

Η Βουλή των Ελλήνων έδωσε προχθές στη δημοσιότητα μια απόφαση του Εκτελεστικού, με ημερομηνία 2 Ιουνίου 1823, από τα Αρχεία της Ελληνικής Παλιγγενεσίας. Σ’ αυτό το έγγραφο, που συντάχθηκε στην Τρίπολη, ο πρόεδρος του Εκτελεστικού Πετρόμπεης Μαυρομιχάλης, ο Θεόδωρος Κολοκοτρώνης │ Συνέχεια…

Διαβάζουμε σε κεντροδεξιές ιστοσελίδες και στα φιλοκυβερνητικά «Νέα» πως υπάρχουν σκέψεις στο Μαξίμου (κάτι τέτοια εκεί τα σκέφτονται νωρίς) για εκλογές μετά το πέρασμα του κορονοϊού. Φυσικά μετά και την επιστημονική γνωμοδότηση του κυρίου Τσιόδρα.

Το πέρασμα, του κορονοϊού, με τη διπλή έννοια. Το πέρασμα από πάνω μας, την ισοπέδωση δηλαδή του λαού, της κοινωνίας, της δημοκρατίας και της οικονομίας. Και την παρέλευση της κατάστασης πανδημίας.

Δεν ξέρουμε αν πράγματι είναι σκέψεις της κυβέρνησης. Ή αν τα φιλικά της μέσα, που έχουν αναγάγει τον Κυριάκο Μητσοτάκη από Ελευθέριο Βενιζέλο (από την προ κορονοϊού εποχή ακόμα) έως Ουίνστον Τσώρτσιλ, θέλουν να αυτοεπιβεβαιωθούν μ’ ένα «ηχηρό» εκλογικό αποτέλεσμα υπέρ του καλού πρωθυπουργού.

Εμείς πάντως ευχόμαστε οι σκέψεις τους, όποιων και αν είναι, να γίνουν πράξη. Έτσι και αλλιώς, από ενδεχόμενες εκλογές ούτε ο λαός ούτε η κοινωνία ούτε η δημοκρατία ούτε η οικονομία έχουν να χάσουν κάτι. Αφού όλα ή τα περισσότερα θα έχουν ήδη χαθεί. │ Συνέχεια…

Ἐπιμενίδης ὁ Κρής ἔφη, πᾶς Κρής ψεύστης…

Ο Επιμενίδης ο κρητικός είπε πως κάθε κρητικός είναι ψεύτης, άρα είναι και αυτός ψεύτης. Αλλά αν ο Επιμενίδης είναι ψεύτης, τότε αυτό που είπε δεν είναι ισχύει. Συνεπώς κάθε κρητικός, άρα και ο Επιμενίδης, δεν είναι ψεύτης. Αλλά αφού δεν είναι ψεύτης, τότε κάθε κρητικός, άρα και ο Επιμενίδης, ό,τι λέει ισχύει… Αυτός είναι ο περίφημος φαύλος κύκλος! Σήμερα μπορεί να έχει την εξής εφαρμογή.

Μας κλείσανε στα σπίτια μας και όπως πάνε θα μας κλείσουν και τα στόματα (να μη μιλάμε, αλλά και ίσως γιατί δεν θα τα χρειαζόμαστε). Έξω οι αριθμοί της πανδημίας είναι «συγκρατημένοι», όπως και η αισιοδοξία του κυρίου Τσιόδρα. Κι εμείς αναρωτιόμαστε, τότε γιατί μάς κλείσανε μέσα; Και πήραν τόσα απαγορευτικά μέτρα;

Θα μας απαντήσουν. Αν δεν παίρναμε τέτοια μέτρα, οι αριθμοί της πανδημίας θα ήταν ασυγκράτητοι. Ναι,
αλλά έτσι καταστρέφετε την οικονομία. Και την κοινωνία και τη δημοκρατία, αν αυτό σας λέει κάτι. Ναι, αλλά
τί προτιμάτε; Τα προς το ζειν σας ή τη ζωή σας; │ Συνέχεια…

Η υφήλιος διέρχεται μια πρωτοφανή υγειονομική κρίση που εξελίσσεται αναμφίβολα σε οικονομική και κοινωνική. Δύο είναι τα ερωτήματα: πώς φθάσαμε ως εδώ και μετά τί; Δύο βασικές απόψεις διατυπώνονται στο ζήτημα αυτό.

Η μία άποψη. Είναι ένα τυχαίο γεγονός μη προβλέψιμο, το οποίο αντιμετωπίζουμε κατά περίπτωση σε εθνικό επίπεδο και παράλληλα επιδίωξη των κυρίαρχων μεγάλων τοπικών και παγκόσμιων οικονομικών συμφερόντων είναι να εξασφαλίσουν τα κέρδη τους μετά την κρίση. Ξέχασαν γρήγορα τη θεωρητικοποιημένη άποψή τους ότι όλα τα ρυθμίζει η αγορά. Αναγκάσθηκαν να θυμηθούν το δημόσιο σύστημα υγείας, το οποίο είχαν παραμελήσει σε όφελος ιδιωτικών συμφερόντων για να αντιμετωπίσουν το πρόβλημα.

Ταυτόχρονα επιδιώκουν να διασώσουν τις επιχειρήσεις τους με δανεισμό και επιδοτήσεις από το κράτος. Βέβαια, τα ποσά αυτά θα πιστωθούν στον κρατικό προϋπολογισμό, θα αυξήσουν το χρέος και θα κληθούν
στη συνέχεια οι εργαζόμενοι να υποστούν νέες οικονομικές θυσίες και όχι μόνο. │ Συνέχεια…

Καλά οι άλλοι δύο, αυτός δεξιά στη φωτογραφία ο κύριος Τσιόδρας
δεν είναι; Που μάς μιλάει κάθε απόγευμα για τους «ήρωες γιατρούς» του δημοσίου συστήματος υγείας; Και προχθές τούς διάβαζε έναν - έναν με τα ονόματά τους (σαν παπάς σε μνημόσυνο)…

Αντί λοιπόν για προσλήψεις η κυβέρνηση προσανατολίζεται να κάνει συμβάσεις με ιδιώτες γιατρούς που θα μπορούν να συνεργάζονται με το ΕΣΥ για την αντιμετώπιση της πανδημίας. Σύμφωνα με το «αναλυτικό σχέδιο» που ανακοίνωσε το υπουργείο Υγείας, νομοθετική ρύθμιση που προωθείται προβλέπει αμοιβή 2.000 ευρώ για όσους θα ενταχθούν στο δημόσιο σύστημα υγείας για συγκεκριμένο χρονικό διάστημα και έργο.

Παράλληλα οι ιδιώτες γιατροί θα μπορούν να παρέχουν υπηρεσίες υγείας στα σπίτια ασθενών με συμπτώματα του κορονοϊού έναντι 30 ευρώ την επίσκεψη! │ Συνέχεια…

Πολλά από τα τωρινά βραχυπρόθεσμα μέτρα έκτακτης ανάγκης κατά της πανδημίας θα αποτελέσουν δεδομένα της ζωής μας.

Αυτή είναι η φύση των καταστάσεων έκτακτης ανάγκης. Κινούν με ταχύτητα τις ιστορικές διαδικασίες. Νέες, ακόμη και επικίνδυνες τεχνολογίες αξιοποιούνται γι’ αυτόν τον σκοπό, ενώ ολόκληρες
χώρες χρησιμεύουν ως πειραματόζωα σε μεγάλης κλίμακας κοινωνικά πειράματα. Τί συμβαίνει άραγε όταν όλοι εργάζονται από το σπίτι και επικοινωνούν μόνο από απόσταση; Όταν ολόκληρα σχολεία και πανεπιστήμια λειτουργούν μόνο στο διαδίκτυο;

Μέχρι τώρα, όταν το δάχτυλό σας αγγίζει την οθόνη του smartphone σας και κάνει κλικ σ’ έναν σύνδεσμο, πολλοί ήθελαν να μάθουν πού ακριβώς «κλικάρατε». Τώρα η εστίαση του ενδιαφέροντος μετατοπίζεται. Θέλουν να γνωρίζουν τη θερμοκρασία του δακτύλου σας και την αρτηριακή πίεση κάτω από το δέρμα σας.

Είναι κρίσιμο όμως να θυμόμαστε ότι ο θυμός, η χαρά, η πλήξη και η αγάπη είναι βιολογικά φαινόμενα όπως
ο πυρετός και ο βήχας. Η ίδια τεχνολογία που προσδιορίζει τον βήχα │ Συνέχεια…

Στη ναυαρχίδα του ελληνικού κεφαλαιοκρατικού Τύπου. Ή, ουδέ οι μεθ’ ημών πείθονται…

Ας πάψουμε να δίνουμε τόσο πολλά συγχαρητήρια στον εαυτό μας. Η Ελλάδα έχει «πέσει στα μαλακά» όχι γιατί έχει μια αναγεννησιακή κυβέρνηση, αλλά γιατί βρίσκεται στην περιφέρεια του καπιταλισμού, όπως έλεγαν οι παλιοί σοσιαλιστές. Ασφαλώς η κυβέρνηση δεν ολιγώρησε, αλλά δεν είναι η «Παναγία η θαυματουργή», όπως ισχυρίζονται οι θαυμαστές της.

Ο ιός πλήττει πρώτα απ’ όλα τα μεγάλα οικονομικά κέντρα, γιατί εκεί πραγματοποιούνται οι πολλές ανταλλαγές της παγκοσμιοποίησης. Η Αθήνα δεν περιλαμβάνεται σ’ αυτά τα κέντρα. Όπως η ελληνική επαρχία έχει πολύ λιγότερα κρούσματα σε σύγκριση με την Αθήνα, έτσι και η Ελλάδα, ως ευρωπαϊκή επαρχία, έχει λιγότερα κρούσματα από τα κέντρα της Ευρώπης και των ΗΠΑ.

Πηγή Kathimerini.gr - Οι αυταπάτες του κορονοϊού (απόσπασμα)

Ο κύριος Τσιόδρας ή αρχίζει να τα χάνει βυθιζόμενος στον άκρατο συναισθηματισμό του (επιστήμονας ων σήμερα μιλούσε για φιλάκια!)
ή υπηρετεί συνειδητά και εσκεμμένα εντολές της κυβερνητικής εξουσίας προδίδοντας την επιστήμη. Τί είπε σήμερα;

«Έχουμε 21 κρούσματα στη χώρα μας και 23 στη Ριτσώνα»! Η Ριτσώνα βρίσκεται σε άλλη χώρα, κύριε καθηγητά, ή εσείς; Ας υποθέσουμε ωστόσο πως η Ριτσώνα βρίσκεται σε άλλη χώρα. Σε ποιά νοσοκομεία
θα νοσηλεύσετε τους 23 της Ριτσώνας, κύριε Τσιόδρα, του εξωτερικού; Ή δεν θα τους νοσηλεύσετε;

Πού θα νοσηλεύσετε, αν χρειαστεί, κύριε Τσιόδρα και κύριε Χαρδαλιά, τα 119 κρούσματα του πλοίου «που βρίσκεται αρόδου», όπως λέτε, στο λιμάνι του Πειραιά; Και αύριο κρούσματα από τη Μόρια και την Αμυγδαλέζα;

Τα κρούσματα λοιπόν αυτά δεν σημειώνονται στην Ελλάδα. Σημειώνονται στη χώρα του πουθενά. Κύριε πρωθυπουργέ, αν είστε πολιτικός, η πανδημική κρίση στην οποία εισήλθε, αλλά και εισαγάγατε τη χώρα μας, είναι πολύ σοβαρή υπόθεση, για να την αφήσετε στα χέρια ενός επιστήμονα!

Που παίζει με τους αριθμούς και ίσως με την υστεροφημία του…

ΤΡ.

Τα νεοφιλελεύθερα μέσα αναρωτιούνται «με πόσους θανάτους να είμαστε ευχαριστημένοι;». Είναι η δεύτερη ύπουλη σκέψη που μας υποβάλλουν μετά την «ναι, αλλά ήταν ηλικιωμένοι» ή την «ναι, σαραντάρηδες και πενηντάρηδες, αλλά είχαν υποκείμενο νόσημα»
και την πιο εξελιγμένη «ποιός θα έχει προτεραιότητα στις ΜΕΘ;».

Και όλ’ αυτά σε μια από τις ευρωπαϊκές χώρες, αν και ορισμένες την τελευταία σκέψη την κάνουν ήδη πράξη. Στην Ισπανία και στην Ιταλία ίσως αναγκαστικά, στο Δ΄ γερμανικό Ράιχ λόγω κεκτημένης εμπειρίας από το Γ΄ Ράιχ.

Οι κάποτε άνευ όρων θιασώτες της Ευρώπης, γνωστοί και ως «μενουμευρωπαίοι» και σήμερα απροσδόκητα «μένουμε σπίτι», αλλά έχοντας πάρει και ’μας τους υπόλοιπους στο λαιμό τους, που βέβαια δεν είμαστε κατά
της Ευρώπης, αλλά έχουμε μια άλλη άποψη γι’ αυτή… αυτοί λοιπόν όλοι δεν διαπιστώνουν ωστόσο έναν κραυγαλέο θάνατο, μιας «ηλικιωμένης» και γηραιάς ηπείρου │ Συνέχεια…

Θυμώνουν τα κανάλια βλέποντας τους συνταξιούχους να κάνουν ουρές στις τράπεζες για να πάρουν τις συντάξεις τους.

Γιατί δεν κάθονται στα σπιτάκια τους, να κάνουν τη γυμναστική τους όπως τους προτρέπουν διάφοροι «επώνυμοι», που ανεβάζουν στο διαδίκτυο ειδυλλιακές σκηνές από τη «στριμωγμένη» ζωή τους;
Είναι παντελώς αδιάφορο ότι δεν μένουν όλοι οι Ελληνες σε μεζονέτες, πεντάρια και τεσσάρια. Ας φρόντιζαν (όπως οι σελέμπριτις) να τα αποκτήσουν με τον τίμιο ιδρώτα τους όταν ήταν ενεργοί παραγωγικά. Τώρα να παλουκωθούν στα δυαράκια
και τα τριαράκια τους, γιατί ο κίνδυνος είναι μεγάλος.

Να καρφωθούν στους τηλεοπτικούς δέκτες τους και να καταναλώσουν με βουλιμία τον πανικό που τους σερβίρουν. Καθώς και τις φήμες που κυκλοφορούν για παύση όλων των συναλλαγών, για μειώσεις συντάξεων και για πολλά άλλα καθόλου ευχάριστα που ενδεχομένως, αφού η κυβέρνηση δεν τα διαψεύδει │ Συνέχεια…

Επτά κεντρικά και κρίσιμα ερωτήματα για την αντιμετώπιση της πανδημίας του κορονοϊού στη χώρα μας διατυπώνουν με κείμενο τους διακόσιοι γιατροί του Εθνικού Συστήματος Υγείας και απευθύνουν προς την Επιτροπή Ειδικών του υπουργείου Υγείας:

1. Ποιά επιστημονική προσέγγιση επιβάλλει, η καθημερινή ενημέρωση για την επιδημία COVID19 (κορονοϊός SARS-CoV-2) να περιλαμβάνει μόνο τον αριθμό των επιβεβαιωμένων κρουσμάτων, των διασωληνωμένων και των θανάτων, την επίκληση της «ατομικής ευθύνης» και την απειλή έντασης των περιοριστικών μέτρων
με βάση τις προβλέψεις για την πορεία της; ΑΛΛΑ ΟΧΙ τον καθημερινό αριθμό του μόνιμου προσωπικού που αναλαμβάνει καθήκοντα, τον αριθμό κλινών ΜΕΘ που ανοίγουν, τον αριθμό επιπλέον αναπνευστήρων που εξασφαλίζονται και των ειδικών νοσοκομείων που χρειάζονται για την αντιμετώπιση της;

2. Ποιά επιστημονική προσέγγιση επιβάλλει την ανοχή, ούτε καν την επισήμανση ως μη απαραίτητης υγειονομικά,
σε ότι αφορά την κυκλοφορία συμπολιτών μας με γάντια και μάσκες │ Συνέχεια…

Σ’ αυτό το φέρετρο ακουμπάει η Ελλάδα, η λευτεριά και η δημοκρατία. Αυτό αξίζει να πούμε σήμερα, παραφράζοντας τον στίχο του Άγγελου Σικελιανού από το ποίημά του «Ηχήστε οι σάλπιγγες!», που απήγγειλε πάνω στο φέρετρο του Κωστή Παλαμά τον Φλεβάρη του ’43.

Για τον Μανώλη Γλέζο, τον πρώτο παρτιζάνο της Ευρώπης, όπως τον αποκάλεσε ο Ντε Γκωλ, τον ήρωα που μαζί με τον σύντροφό του τον Λάκη Σάντα εξευτέλισε τους βάρβαρους κατακτητές της χώρας μας, κατεβάζοντας τη νύχτα της 30ής προς 31 Μαΐου του 1941 από τον ιερό βράχο τη Ακρόπολης τη σβάστικα, το μισητό σύμβολο του ναζισμού και αναπτερώνοντας το ηθικό των Ελλήνων, αλλά και των άλλων Ευρωπαϊκών λαών που στέναζαν κάτω από την μπότα των ναζί.

Αυτόν το ήρωα, το μετεμφυλιακό κράτος τον καταδίκασε ως «εχθρό της Πατρίδος» τρις εις θάνατον! Ενώ πέρασε δεκάξι χρόνια στις φυλακές και στις εξορίες, μένοντας ωστόσο ακατάβλητος μέχρι πριν λίγους μήνες, παρά τα σοβαρά προβλήματα υγείας, που ασφαλώς είχαν να κάνουν με τις διώξεις │ Συνέχεια…

Αρκετές είναι οι τηλεοπτικές αναφορές και τα δημοσιεύματα που εκφράζουν ικανοποίηση για την εξέλιξη της επιδημίας στην Ελλάδα με βάση τον αριθμό των κρουσμάτων και μάλιστα κάποιες παρουσιάζουν και συγκριτικά διαγράμματα.

Όλες όμως οι αναφορές παραλείπουν ένα πολύ σημαντικό στοιχείο, που είναι ο υπερβολικά μικρός αριθμός των τεστ που γίνονται στην Ελλάδα και δεν δίνουν ασφαλή εκτίμηση για την εξέλιξη, επισημαίνουν μια σειρά από επιστήμονες. Χαρακτηριστικό παράδειγμα είναι ένα διάγραμμα, το οποίο δυστυχώς παρουσιάστηκε και από τον κυβερνητικό εκπρόσωπο Στέλιο Πέτσα, που συγκρίνει την Ελλάδα με το Βέλγιο, που έχει ίδιο πληθυσμό, καθώς και την Ολλανδία, με βάση τον αριθμό των επιβεβαιωμένων κρουσμάτων. 

Παρ’ ότι δεν υπάρχουν επίσημες καταγραφές για τον αριθμό των τεστ με ακρίβεια, εντούτοις κάποια στοιχεία από διεθνείς βάσεις δεδομένων μπορούν να δώσει μια εικόνα. Για παράδειγμα στις 20 Μαρτίου, που η Ελλάδα είχε 467 επίσημα καταγεγραμμένα κρούσματα, το Βέλγιο είχε 2.500. Όμως στην Ελλάδα είχαν γίνει επισήμως 7.172 τεστ και στο Βέλγιο το ίδιο διάστημα 18.360 τεστ. │ Συνέχεια…

Μόνο τα κλάματα δεν έβαλε ο κυβερνητικός εκπρόσωπος στην «απολογία» του κατόπιν κατηγοριών της αντιπολίτευσης για το έκτακτο διαφημιστικό πακέτο ύψους 11 εκατ. ευρώ που θα δοθεί σε ΜΜΕ προς ενημέρωση των πολιτών για τον κορονοϊό. Συγκεκριμένα, μεταξύ άλλων, ανέφερε.

«Όταν έχουμε μια τόσο μεγάλη υγειονομική κρίση, έχουμε υποχρέωση να ενημερώσουμε τους πολίτες. Η ενημέρωση σώζει ζωές. Η πρώτη φάση της καμπάνιας ενημέρωσης ήταν δωρεάν. Περιελάμβανε μηνύματα που ήταν μέχρι ένα λεπτό από την τηλεόραση και το ραδιόφωνο, αλλά όχι από εφημερίδες και διαδίκτυο. Είναι το γνωστό σποτ με τον κύριο Παπαδόπουλο, που μάλιστα κάποιοι βγήκαν και ρωτούσαν «τι αμοιβή πήρε». Καμία αμοιβή δεν πήρε ο άνθρωπος αυτός. Βγήκε και το είπε και είναι προς τιμήν του ότι δεν υπήρχε καμία αμοιβή. Ήταν δωρεάν». Και συνέχισε.

«Όμως, η πανδημία του κορονοϊού εξελίσσεται και είμαστε αντιμέτωποι με την κόπωση και τον εφησυχασμό. Είναι τώρα περισσότερο από ποτέ απαραίτητο να ξεδιπλωθεί η δεύτερη φάση. │ Συνέχεια…

Θα πρέπει να οπλιστούμε με μεγάλη υπομονή, αν είναι να μείνουμε
σπίτι για δυο - τρεις μήνες ακόμα. Λίγο θέλουμε να βγούμε στο δρόμο αλλόφρονες, αψηφώντας τον «αποκορωμένο». Έχοντας πετάξει τηλεόραση και κομπιούτερ στο πάτωμα.

Αλλά είπαμε να διασκεδάσουμε οίκαδε. Βλέποντας στο παλιό βίντεο
τον «Γατόπαρδο», με τον αξέχαστο Μπαρτ Λάνκαστερ σε σκηνοθεσία Λουκίνο Βισκόντι.

Σ’ ένα διάλειμμα να πιούμε νερό, ρίχνουμε μια ματιά στο κομπιούτερ. Να βρούμε και μια καλή είδηση στο διαδίχτυο, μέρες που είναι. Αλλά πού τύχη και τί συνειρμός, στο «Πρότραγκον» σάιτ πέφτουμε πάνω σ’ έναν κινηματογραφικό τίτλο. «Το τσιτάχ και το ζαρκαδάκι». Καλά το ζαρκαδάκι συγκρίνεται με τον γατόπαρδο,
αλλά τσιτάχ, τσιτάχ… κάτι μάς θύμιζε. │ Συνέχεια…

Σαν σήμερα 31 Μαρτίου 1946 διεξήχθησαν στην Ελλάδα οι πρώτες μεταπολεμικές εκλογές από τις οποίες η Αριστερά απείχε. Πρόκειται για κομβική στιγμή στην ιστορία της ελληνικής Αριστεράς, αλλά και
της πρόσφατης ελληνικής ιστορίας.

Στις 12 Φεβρουαρίου 1946, έναν ακριβώς χρόνο μετά την υπογραφή της συμφωνίας της Βάρκιζας, συνήλθε στην Αθήνα η 2η Ολομέλεια της Κεντρικής Επιτροπής του ΚΚΕ για να συζητήσει την τελική θέση του κόμματος στις επικείμενες εκλογές. Ήδη η ΚΕ του ΕΑΜ στις 7 Φεβρουαρίου 1946 είχε διατυπώσει τη θέση για αποχή, εφ’ όσον δεν εξασφαλιστούν οι απαραίτητες προϋποθέσεις, αλλά δεν είχε πάρει απόφαση.

Ούτε η Ολομέλεια της ΚΕ του ΚΚΕ της 12ης Φεβρουαρίου 1946 πήρε απόφαση. Εξουσιοδότησε το Πολιτικό Γραφείο να αποφασίσει, αφού ζητήσει τη γνώμη των αδελφών κομμάτων, που ήταν βασικά κατά της αποχής. Παρ’ όλα αυτά το Π.Γ. αποφάσισε αποχή από τις εκλογές. │ Συνέχεια…