Ο πιο σίγουρος τρόπος να λήξει
ο πόλεμος είναι να ηττηθείς
 
 

Παρακολουθούσαμε το μεσημέρι μια ενημερωτική εκπομπή τού δημοσίου ραδιοφώνου. Να τό ακούτε, έστω και με νεοδημοκρατική κυβέρνηση, δεν συγκρίνεται με τη δημόσια τηλεόραση (για τα ιδιωτικά ραδιόφωνα και τηλεκάναλα, ούτε λόγος!)…

Η συζήτηση, μεταξύ τής παρουσιάστριας και ενός καθηγητή Ψυχολογίας, αφορούσε τις θεωρίες συνωμοσίας γύρω από τον κορονοϊό (την άρνηση δηλαδή κάποιων να παραδεχτούν πως πρόκειται για θανατηφόρο κακό).

Οι εν λόγω «θεωρίες» έρχονται και επανέρχονται ως «είδηση» στα φιλολυβερνητικά ΜΜΕ (αυτό δεν αφορά τη συγκεκριμένη εκπομπή, που ήταν ενδιαφέρουσα). Είτε για να αποδώσουν ευθύνες στους «αρνητές» για τη ραγδαία διασπορά τού ιού και παράλληλα να «αιτιολογήσουν» τήν ανικανότητα τής κυβέρνησης να τήν αντιμετωπίσει, είτε να δείξουν πως αυτοί (και η κυβέρνησή τους) είναι «ορθολογιστές» και όλοι οι άλλοι (ακόμα και αυτοί που διατυπώνουν λογικές ενστάσεις) είναι παράλογοι, «δογματικοί», ίσως αριστεροί!

Παρακολουθώντας τήν εκπομπή, περιδιαβάζαμε στο διαδίκτυο. Σύμπτωση; │ Συνέχεια…

Γίνεται πιο επικίνδυνη! Ότι η κυβέρνηση χθες υπέστη ήττα, δεν υπάρχει αμφιβολία, ακόμα και τα φιλικά της μέσα το πήραν χαμπάρι. Ο κύριος Χρυσοχοΐδης είδε «μία ειρηνική και δημοκρατική μέρα»!

Ότι ο υπουργός «Προστασίας τού Πολίτη» έβγαλε στους δρόμους τις αύρες, στην επέτειο τής εισβολής τού άρματος στο Πολυτεχνείο, είναι υπενθύμιση ότι αυτή η κυβέρνηση έχει «σχέδιο», επιβολής μιάς ιδιό­τυπης «κοινοβουλευτικής δικτατορίας», τουλάχιστον όσον αφορά τις δημόσιες συναθροίσεις. Η δημιουργία «Ομάδα Διαχείρισης και Οριοθέτησης δημόσιων Συναθροίσεων» είναι ακριβώς η ΟΔΟΣ (τα αρχικά τής «ομάδας»…) που έχει επι­λέξει η κυβέρνηση Μητσοτάκη για να πορευτεί από ’δω και πέρα. Θα τα καταφέρει; Χθες πάντως το «σχέδιο» κατέρρευσε, γιατί όταν τά βάζεις με τη αριστερά, περί αυτού πρόκειται, οφείλεις να γνωρίζεις και ιστορία. Μεταγράφουμε σχετικά από το Tvxs.gr…

Ο κύριος Χρυσοχοΐδης τό έριξε στον σουρεαλισμό, όταν αποφάσισε χθες το βράδυ να εμφανιστεί στον ΣΚΑΪ. Προφανώς για να παίξει εντός έδρας, αλλά και να απολογηθεί που εκνεύρισε │ Συνέχεια…

Θλιβερός και προς την κατεύθυνσιν ταύτην υπήρξεν τών ερευνωμένων γεγονότων ο απολογισμός εντός και εκτός τού Πολυτεχνείου. Και διά μεν τόν φόρον τού αίματος, βλέπε κατωτέρω.

Διά δε τας εντός τού Πολυτεχνείου καταστροφάς και φθοράς είναι πεποί­θησις τού γράφοντος η ηρωική αληθώς προσπάθεια τών σπουδαστών να διαφυλάξουν, προστατεύσουν και περιφρουρήσουν τό ίδρυμα και τα περιουσιακά του στοιχεία.

Είναι ομόθυμος, συγκινητική και λίαν αποκαλυπτική η επί τού θέματος τούτου θέσις απάντων τών εξετασθέ­ντων καθηγητών τού Πολυτεχνείου. Προ­σωπικώς πολλοί εξ αυτών διεπίστωσαν τήν ανησυχίαν και αληθή αγω­νίαν τών φοι­τητών να προστατεύσουν το ίδρυμα, αίτινες και υλοποιήθησαν εις λήψιν συγκεκριμένων υπ’ αυ­τών μέτρων. Αν τοιούτον πνεύμα ανωτερότητας και πολιτισμού εχαρακτήριζε τάς εκδηλώσεις τών σπουδαστών μέχρι τής τελευταίας ώρας, θα ήτο ψυχολογικώς αδιανόητον και πραγματικώς αδύνατον να μεταβληθεί την υστάτην στιγμήν, ότε ο φόβος πλέον συνείχε τα πάντα, εις βάρβαρον │ Συνέχεια…

Το μεσονύκτιον τής Παρασκευής προς Σάββατον 17ην Νοεμβρίου 1973, οδηγούμεθα ήδη ραγδαίως εις την λύσιν τού δράματος. Αι μεν αστυνο­μικαί δυνάμεις έχουν αποκλείσει το οικοδομικόν τετράγωνον, ο δε στρατός ευρίσκεται ήδη εν κινήσει εγγύς τού Πολυτεχνείου.

Περί την 01.30΄ ώραν τού Σαββάτου, τα εκ της Λεωφόρου Αλεξάνδρας κατερχόμενα άρματα εστάθμευσαν εις την πλατείαν Αιγύπτου, ενώ όγκος διαδηλωτών ευρίσκετο εις το ύψος τών πρό τού ΟΤΕ κτισμάτων και καθ’ όλον το πλάτος τής Λεωφόρου Πατησίων. Και καθ’ όλην όμως την εντός τής πόλεως διαδρομήν τών αρμάτων ρίπτονται πυροβολισμοί εξ αυτών. Την 01.45΄ ώραν τα άρματα ενούνται εις τον πρό τού Πολυτεχνείου χώρον και μονάδες καταδρομών τοποθετούνται καταλλήλως.

Οι ισχυροί προβολείς τών αρμάτων καταυγάζουν ολόκληρον την περιοχήν τού Πολυτεχνείου και οι εντός αυτού εγκλεισμένοι αναρτώνται επί των κιγκλιδωμάτων και χειροκροτούν τούς στρατιώτας ρίπτοντες διάφορα συνθήματα, όπως «Αδέλφια μας φαντάροι, είμαστε άοπλοι, μη μας χτυπάτε»… │ Συνέχεια…

Που θα έκοβαν, πιθανόν από τον κήπο τού Προεδρικού Μεγάρου, κάλεσε ο Μητσοτάκης τούς άλλους πολιτικούς αρχηγούς να τιμήσουν μαζί το Πολυτεχνείο. Έχει βλέπετε και αυτός αγωνιστικές αναμνήσεις, από τότε που ήταν πολιτικός εξόριστος στο Παρίσι…

Ας γελάσουμε λίγο, το έχουμε ανάγκη… Τούς φαντάζεσθε, ξεκινώντας από το Προεδρικό Μέγαρο, να κατηφορίζουν προς το Πολυτεχνείο, με την Πρόεδρο τής Δημοκρατίας επικεφαλής (ο Δημήτρης Κουτσούμπας στην πρωτοπορία φυσικά, μισό βήμα μπροστά από την Πρόεδρο, αφήνοντας πίσω τον Αλέξη Τσίπρα, να προσπαθεί να πείσει τον Βελόπουλο, αφού η Φώφη τόν αγνοεί ακολουθώντας κατά πόδας τον Μητσοτάκη…).

Έχει σημασία που ανακατεύουμε εδώ την κυρία Σακελλαρόπουλου, καθ’ ότι προέβη σε σχετική δήλωση, αφ’ ενός. «Προέχει το εθνικό συμφέρον, η αλληλεγγύη και η διατήρηση τής κοινωνικής συνοχής». Επιχειρήσαμε να κατα­νοήσουμε τήν προεδρική δήλωση, αλλά μάς μπέρδεψε το «εθνικό συμφέρον» (με τους Τούρκους τά έχουμε βάλει ή με τον κορονοϊό;), οπότε τα παρατήσαμε. │ Συνέχεια…

Την 16η Νοεμβρίου 1973, ημέραν Παρασκευήν, το δράμα τών γεγονότων τού Πολυτεχνείου οδηγείται εις την τραγικήν του κορύφωσιν και την αιμα­τηράν του κατάληξιν.

Εντός τού Πολυτεχνείου η θέσις τών ποικιλώνυμων φατριών και πολιτικών τάσεων σκληρύνεται, ενώ τα διά τού Ραδιοφωνικού Σταθμού εκπεμπό­μενα συνθήματα συγκινούν, προκαλούν, διεγείρουν και κινητοποιούν μάζας λαού εις ομαδικάς συγκεντρώσεις.

Κατά τας μεσημβρινάς ώρας πραγματοποιούνται αι πρώτοι μεγάλαι πορείαι προς Ομόνοιαν και Πολυτεχνείον διά τών μεγάλων αρτηριών Αιόλου, Σταδίου, Πανεπιστημίου, Πατησίων και Αλεξάνδρας. Την 18.00΄ ώραν μέγα πλήθος διαδηλωτών πορεύεται προς το Σύνταγμα. Ανακόπτεται όμως υπό αστυνομικών δυνάμεων η πορεία του και εις την συμβολήν τών οδών Σταδίου ‐ Δραγατσανίου και Κοραή επιχειρείται η βιαία διάλυσίς του.

Κατά την επανακολουθήσασαν συμπλοκήν ρέει το πρώτον αίμα, διότι υπήρξαν εκατέρωθεν τραυματίαι. Κατά τινας μάλιστα μαρτυρίας, μη πλήρως εξελεγχθείσας, ετραυματίσθησαν θανασίμως │ Συνέχεια…

Το εικονιζόμενο μυθικό τέρας, ο γρύπας, διαθέτει σώμα λιονταριού, κεφάλι και φτερά αετού, αλλά καταλήγει σε ουρά φιδιού. Είναι λογότυπος τής εγκρίτου τών εγκρίτων. Διαβάστε τί έγραψε στην «Kathimerini.gr» ο «αστέρας» της Τάκης Θεοδωρόπουλος, εκπρόσωπος τού καθωσπρέπει αστικού φασισμού…

Ο κύριος Χρυσοχοΐδης θα πρέπει να τό σκεφτεί σοβαρά. Ο πληθυσμός πιέζεται από τον εγκλεισμό. Πιέζεται οικονομικά, πιέζεται ψυχολογικά. Χρειάζεται άρτον, χρειά­ζεται και θέαμα. Αν ο Βαρουφάκης συμμετείχε σε πολυπληθή πορεία για την επέ­τειο τού Πολυτεχνείου, θα περνούσε σχεδόν απαρατήρητος.

Τώρα, όμως, μόνος του, με καμιά εικοσαριά οπαδούς του, θα βρει τόν εαυτό του. Μπορεί μάλιστα να κάνει και δηλώσεις. Θέλω να πω, κύριε Χρυσοχοΐδη, να αφήσετε τήν αφήγηση να εξελιχθεί. Και στην κωμωδία το σενά­ριο μετράει. Μην τον χτυπήσουν από τήν αρχή, μην κάψετε τό κωμικό στοιχείο. Αφήστε μας να τό απολαύ­σουμε, να τό περιμένουμε, να μάς προετοιμάζει με την αγέρωχη έκφρασή του, να τόν δούμε να περνάει μπρο­στά από τη Βουλή και όταν πια φθάσει στην αμερικανική πρεσβεία │ Συνέχεια…

Η μέρα σήμερα ίσως έχει ιδιαίτερη σημασία. Καθώς γράφουμε αυτές τις γραμμές ο ημερήσιος αριθμός θανάτων από την πανδημία έφτασε περί τούς πενήντα, κάτι που δεν είχε ξανασυμβεί. Την ίδια ώρα η κυβέρνηση «απεφάσισε και διατάσσει» πως απαγορεύονται όλες οι δημόσιες υπαί­θριες συναθροίσεις, άνω τών τεσσάρων ατόμων, σε όλη τήν επικράτεια από 15 έως 18 Νοεμβρίου.

Σε πρώτη ανάγνωση, λαμβανομένων υπ’ όψη τών αριθμών τής πανδημίας, η «απόφαση» απαγόρευσης τών συναθροίσεων φαίνεται λογική. Είναι όμως; Ή αν φαίνεται ότι είναι, πως τούς αφήσαμε να μάς φτάσουν ώς αυτό και ώς εδώ; Ας πάμε λίγο πίσω…

Θα θυμάσθε, όσο ο ιός ήταν περιορισμένος ή σε έξαρση στην Κίνα και σε άλλες χώρες τής ανατολικής Ασίας, ο Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας συζητούσε για έναν μήνα αν θα κηρύξει πανδημία. Παρ’ ότι ο ιός εξαπλωνόταν με πολύ γρήγορους ρυθμούς σε μια μεγάλη περιοχή και απειλούσε το σύνολο τού πληθυσμού της (ο ορισμός τής πανδημίας, pandemic, από αρχ. ελλ. πᾶν + δῆμος, λαός, πληθυσμός). Συνέχεια…

Την 15ην Νοεμβρίου 1973, ημέραν Πέμπτην, η συγκέντρωσις λαμβάνει αμιγώς πολιτικόν χαρακτήρα.

Πλήθη λαού κατέρχονται προς το Πολυτεχνείον, αι εκτός αυτού συ­γκεντρώσεις ογκούνται και αυξάνονται γεωμετρικώς οι εντός αυτού εισερχόμενοι σπουδασταί, αλλά και εργάται. Μαχητικά, αναρχικά και αριστερά στοιχεία επηρεάζουν προς στιγμήν τα διά τού Ραδιοφωνι­κού Σταθμού και των μεγαφώνων ριπτόμενα συνθήματα, ενώ πρά­κτο­ρες τής ΚΥΠ, της ΕΣΑ και άλλων μυστικών υπηρεσιών νοθεύουν τήν καθαρότητα τών φοιτητικών συνθη­μάτων διά τής διαδόσεως αναρχικών και ανατρεπτικών τοιούτων, όπως «ΚΚΕ, κάτω το κράτος, λαοκρατία, ζήτω η σεξουαλική επανάστασις» κ.ά. (κακότεχνος προβοκάτσια κατά Σιφναίον και Δασκαλόπουλον) και προσπαθούν να εξωθήσουν και παρασύρουν τούς σπουδαστάς εις παντοίας πράξεις βίας και δολιοφθορών.

Και οι σπουδασταί αμύνονται προς πάσαν κατεύθυσιν. Επαναφέρουν τόν Ραδιοφωνικό Σταθμό εις την ορθήν αντιδικτατορικήν θέσιν του, απαλείφουν αναρχικά και εξτρεμιστικά συνθήματα │ Συνέχεια…

Ποιά να αποφύγεις; Στην Οδύσσεια που ζούμε είναι τό ίδιο πρόσωπο!

Η χθεσινή επέμβαση τών ΜΑΤ σαν τανκς στο Πολυτεχνείο, υπό την επί­βλεψη τού βουλευτή τής ακροδεξιάς πτέρυγας τής Νέας Δημοκρατίας Μπογδάνου, οι αθρόες προσαγωγές αντιεξουσιαστών, περαστικών και ανύποπτων πολιτών από την πλατεία Εξαρχείων, η φρικιαστική δήλωση Χρυσο­χοΐδη ότι «οι δρόμοι και οι διαδηλώσεις κουβαλάνε ιό και γεννάνε αρ­ρώστιες»… συμπυκνώνονται σε ένα πρόσωπο.

Στο πρόσωπο τού Κυριάκου Μητσοτάκη, που θέλει, με πρόφαση τώρα το Πολυτεχνείο, να καταργήσει κάθε «ιδεολογική ιστορία» και να επιβάλει μια «ιδεολογική ηγεμονία», με πρακτικές που εφαρμόστηκαν σε νοτιο­αμερικανικά καθεστώτα (νεοφιλελεύθερες), πρακτικές μονοκρατορίας και οικογενειοκρατίας. Μια ανάρτηση τού Θανάση Καμπαγιάννη στο Facebook, που ήταν συνήγορος Πολιτικής Αγωγής στη δίκη και καταδίκη τής «Χρυσής Αυγής» και άρα γνώστης τών φασιστικών εκφάνσεων τών προαναφερόμενων πρακτικών, απαντά σ’ αυτή την αντιδημοκρατική πρόσκληση… │ Συνέχεια…

Και την 14η Νοεμβρίου 1973, ημέραν Τετάρτην, αι επίφοβοι Γενικαί Συνελεύσεις τών σπουδαστών πραγματοποιούνται νομίμως. Από 14.00΄ μέχρι 17.30΄ ώρας περίπου 3.000 σπουδασταί τού Πολυτεχνείου συνέρ­χονται εις τα κτίρια τών Σχολών των και πραγματοποιούνται Συνελεύσεις τών Συλλόγων Αρχι­τεκτόνων, Πολιτικών Μηχανικών, Μηχανολόγων - Ηλεκτρολόγων και Χημικών Μηχανικών.

Εις απάσας τας Συνελεύσεις ταύτας συνεζητήθησαν σπουδαστικά μόνον θέματα και απεφασίσθη η αποχή εκ των μαθημάτων μέχρι και της Δευτέρας 19.11.1973. Το προηγούμενον όμως τών περί την Νομικήν, ιδία, Σχολήν, γεγονότων τού Φεβρουαρίου 1973 και των εξ αυτών δυσμενών εξελί­ξεων, σο­βαράς μεν προεκάλει εις τους τότε κρατούντας ανησυχίας, προάγγελος όμως ήτο ελπίδων πολλών διά τας νεα­νικάς καρδίας τών σπουδαστών. Και το αντίθετον τούτο, δι’ έκαστον τών διισταμένων συναίσθημα σοβαρώς επε­τείνετο, τεχνιέντως εκατέρωθεν, υπό ανησυχιών και ελπίδων τροφοδοτούμενον.

Τας απογευματινός ώρας τής ιδίας ημέρας, ρίπτεται υπό τινων σπουδαστών η ιδέα │ Συνέχεια…

Τότε, το 1973, είν’ αλήθεια, παρίστατο εισαγγελέας, αλλά δεν είχε δώσει διαταγή για επέμβαση. Ο Δερτιλής εκτελούσε διαταγές τού Ιωαννίδη. Σήμερα παρίστατο ο Μπογδάνος! Ο βουλευτής τής Νέας Δημοκρατίας, που είχε προαναγγείλει τα φετινά «γεγονότα», επέβλεπε τά ΜΑΤ που εκτελούσαν τις εντολές τού Χρυσοχοΐδη…

Έφοδο στο Πολυτεχνείο πραγματοποίησε η αστυνομία και προχώρησε σε προσαγωγές τών 50 - 60 νέων που είχαν μπει από χθες στο ίδρυμα εν όψει τής επετείου. Η επιχείρηση τής ΕΛΑΣ ξεκίνησε λίγο μετά τις 3.15΄ το μεσημέρι, ενώ από το πρωί είχε απο­κλείσει την πρόσβαση μέσω τής οδού Στουρνάρη. Η επιχείρηση εκκένωσης κράτησε μόλις λίγα λεπτά.

Στη ΓΑΔΑ προσήχθησαν τουλάχιστον 38 άτομα, καθώς και 24 από την Πολυτεχνειούπολη τού Ζωγράφου, όπου και εκεί είχε γίνει ανάλογη συγκέντρωση και έφοδος τής αστυνομίας. Είχαν προηγηθεί τουλάχιστον τρεις προσαγωγές ατόμων που είχαν φέρει τρόφιμα σε όσους ήσαν μέσα στο κτίριο τής Πατησίων.

Λίγη ώρα πριν την επέμβαση τής αστυνομίας στο Μετσόβιο, ο κύριος Χρυσοχοΐδης │ Συνέχεια…

Και δεν ήσαν υποχείρια Μητσοτάκηδων και Χρυσοχοΐδηδων!

Κανένας ίσως απ’ όσους βρέθηκαν τότε εκεί, απ’ όσους ύστερα αποπειράθηκαν να περι­γράψουν ιστορικώς ή λογοτεχνικώς το γεγονός, δεν τό προσέγγισε με τήν αντικειμενικό­τητα, τις κοινωνιολογικές και ψυχολογικές παρατηρήσεις, τη σαφήνεια, το ύφος τής πε­ριγραφής τού νεαρού τότε Εισαγγελέως Δημητρίου Τσεβά στο ιστορικό πόρισμά του (οι υπογραμμίσεις, εδώ με πλά­για στοιχεία, δικές του). Τόσο που όταν το διαβάζεις αγνοείς πως είναι γραμμένο στην καθα­ρεύουσα, η γλώσσα ρέει σαν τού Παπαδιαμάντη…

Την 20ήν Νοεμβρίου τού προηγηθέντος έτους 1972 είχον διεξαχθεί αρχαιρεσίαι εις άπαντας τούς φοιτητικούς Συλλόγους τών Ανωτάτων Εκπαιδευτικών Ιδρυμάτων προς ανάδειξιν νομίμων εκπροσωπήσεων. Αποτέλεσμα όμως τών αρχαιρεσιών τούτων ήτο η εις τας περισσοτέρας Σχολάς, πλην τών τοιούτων τών Τοπογράφων και Χημικών Μηχανικών τού Εθνικού Μετσοβείου Πολυτεχνείου, ανάδειξις εκπροσώπων ασχέτων και ξένων προς την αληθή βούλησιν τών εκπροσωπουμένων. Δι’ ο και σταθερόν, αμετάθετον και θερμόν ήτο το σύνθημα μεταξύ τού σπου­δαστικού κόσμου διά γνησίας και αδιαβλήτους αρχαιρεσίας. │ Συνέχεια…

Θα πρέπει να είναι αφελής όποιος περιμένει από τον Κυριάκο Μητσοτάκη να ζητήσει συγνώμη για τη διαχείριση τής πανδημίας. Και αφελέστερος εκείνος που τον χαρακτηρίζει κατώτερο τών περιστάσεων!

Διότι είναι αδύνατον να έχει τη συναίσθηση τής εντροπής (τής στροφής προς τον εαυτό του, έχει και αυτή την έννοια) και κατά συνέπεια συνεί­δηση και έλεγχο τών πράξεων και τών λεγομένων του, ένας πρωθυπουργός που έχει εγκαταλείψει τούς πολίτες του εδώ και οκτώ μήνες στο έλεος μιας πανδημίας. Και για να δικαιολογηθεί τούς αποκαλεί ψεκασμένους. Την ίδια στιγμή, πολλές στιγμές, που ψεκάζει, με πρωτοφανή για πολιτικό ευκολία, ασύστολα ψέματα μέσα στη Βουλή και στην κοινωνία τών Ελλήνων.

Ένας «νέος» ηγέτης και ο «πρώτος πολίτης» τής χώρας (η άλλη δεν υπολογίζεται…) που θεωρεί υπεύθυνους τούς νέους εκ τών πολιτών και τη ζωντάνια τής ηλικίας τους για τη διασπορά τού ιού. Αυτούς που κάποτε υποκριτικά καλούσε να επιστρέψουν στην πατρίδα! Γιατί να μην πάρουν πάλι τών οματιών τους, όταν ο κορονοϊός τούς τό επιτρέψει; Τί είναι η πατρίδα τους; Μην είναι ο ήλιος της, που χρυσολάμπει; │ Συνέχεια…

Σίγησε σαν σήμερα 11 τού Νοέμβρη τού 1990, αλλά δεν εσιώπησε…

Θεσσαλονίκη, Μάης τού 1936. Μια μάνα, καταμεσίς τού δρόμου, μοιρο­λογάει τό σκοτωμένο της παιδί. Γύρω της και πάνω της βουΐζουν και σπά­ζουν τα κύματα τών διαδηλωτῶν, των απεργῶν καπνεργατών. Εκείνη συνεχίζει τον θρήνο της…

Γιέ μου, σπλάχνο τῶν σπλάχνων μου, καρδούλα τῆς καρδιᾶς μου / πουλάκι τῆς φτωχιᾶς αὐλῆς, ἀνθέ τῆς ἐρημιᾶς μου / πῶς κλείσαν τά ματάκια σου καί δέ θωρεῖς πού κλαίω / και δέ σαλεύεις, δέ γρικᾷς τά πού πικρά σοῦ λέω;

Γιόκα μου, ἐσύ πού γιάτρευες κάθε παράπονό μου / Πού μάντευες τί πέρναγα κάτου ἀπ᾿ τό τσίνορό μου / τώρα δέ μέ παρηγορᾶς καί δέ μοῦ βγάζεις ἄχνα / καί δέ μαντεύεις τίς πληγές πού τρῶνε μου τά σπλάχνα;

Πουλί μου, ἐσύ πού μοῦ ’φερνες νεράκι στήν παλάμη / πῶς δέ θωρεῖς που δέρνουμαι και τρέμω σάν καλάμι;

Στή στράτα ἐδῶ καταμεσίς τ᾿ ἄσπρα μαλλιά μου λύνω / και σοῦ σκεπάζω τῆς μορφῆς τό μαραμένο κρίνο…

ΓΙΑΝΝΗΣ ΡΙΤΣΟΣ (1909 - 11 Νοεμβρίου 1990), Επιτάφιος (οι 12 πρώτοι στίχοι)

Δεν εκπλήσσει η τελευταία ομοβροντία από τα φιλοκυβερνητικά ΜΜΕ για το εμβόλιο τής Pfizer κατά τού κορονοϊού. Κάπου μάλιστα είδαμε να ψέγουν την «Αυγή», φανταζόμαστε και τον «Ριζοσπάστη», που δεν είχαν τήν «είδηση» στην πρώτη σελίδα τους!

Αντιλαμβανόμαστε βέβαια πως η «διασπορά» μιάς τέτοιας «είδησης», με «οδηγία» τού Μαξίμου προφανώς, έχει αλλότριο σκοπό και όχι  την ακριβή πληροφόρηση τού έγκλειστου από τον κορονοϊό πληθυσμού. Μαζί με τις τυμπανοκρουσίες για την εκλογή τού «φίλου Δημοκρατικού» Τζο Μπάιντεν ως Προέδρου τών ΗΠΑ, στάχτη στα μάτια μας, για να θολώσουν οι ευθύνες τής κυβέρνησης για την αντιμετώπιση τής πανδημίας…

Πέρα λοιπόν από το ότι πληροφορηθήκαμε, στα καλά καθούμενα (ενώ δηλαδή μέχρι χθες δεν είχαμε ακούσει κουβέντα…), πως «Η αποτελεσματικότητα τού εμβολίου τής Pfizer είναι άνω τού 90%», δεν έλειψαν και ειδήσεις τού τύπου «Το εμβόλιο τής Pfizer απογειώνει τις αγορές. Το deal τής Pfizer με την Ευρωπαϊκή Ένωση…». Η υγεία τού λαού και τών λαών τής γης στο χρηματιστήριο «αξιών» τού καπιταλισμού! │ Συνέχεια…

Αρθούρε Ρεμπώ / [που πέθανες σαν σήμερα το 1891] / απόψε θα μπω / στο μαύρο μεθυσμένο σου καράβι / μακριά ν’ ανοιχτώ / σε κύκλο φριχτό / που ο κόσμος δεν μπορεί να καταλάβει…

Ήρθε φαίνεται η ώρα που οι έλληνες γιατροί, χωρίς να είναι δική τους επιλογή, θα κληθούν να αντιμετωπίσουν τραγικές καταστάσεις, ίδιες μ’ αυτές στις οποίες αναγκάστηκαν να βρεθούν ευρωπαίοι συνάδελφοί τους σε Ιταλία και Ισπανία πριν από οκτώ μήνες.

Αυτοί ο οκτώ μήνες όμως είναι που αποδεικνύουν εκ τών προτέρων γιατί οι έλληνες γιατροί δεν (θα) έχουν καμία ευθύνη, αφού στο χρονικό αυτό διάστημα και παρά την «προειδοποίηση» από την Ευρώπη η «υπεύθυνη» ελληνική κυβέρνηση δεν έκανε τίποτα να προλάβει αυτή την κρίσιμη στιγμή. «Δεν υπάρχουν περιθώρια πλέον, αναγκαστικά θα πρέπει να γίνεται επιλογή ασθενών, με πολύ αυστηρότερα κριτήρια από κάθε άποψη. Ηλικιακά, βαρύτητας νοσημάτων και τα λοιπά», δηλώνουν οι γιατροί τού ΑΧΕΠΑ από τη Θεσσαλονίκη.

Όπως διαβάζουμε εδώ και εκεί στο διαδίκτυο, απ’ όσους εκτιμούν τό ζήτημα │ Συνέχεια…

Οκτώ μήνες είχαν μπροστά τους και μόλις προχθές ο πολύς υπουργός Ψηφιακής Διακυβέρνησης (τρομάρα τους, εδώ δεν μπορούν να κυβερ­νή­σουν «αναλογικά»…) το «υποψιάστηκε» και μάς συνέστησε να μην μπαίν­ουμε στο ίντερνετ από τις 9.00΄ το πρωί ώς τις 6.00΄ το από­γευ­μα! Ούτε αυτό δεν μπορεί να μάς εξασφαλίσει το «επιτελικό κράτος»

Σήμερα λοιπόν που η κυρία Κεραμέως θα έβγαινε στα «μέσα» να υπε­ρηφανευτεί για την περίφημη τηλεκπαίδευση σε πλήρη εφαρμογή, το σύστημα έπεσε! Να περιμένουμε να πέσει εντελώς και το ίντερνετ, ώστε να ολοκληρωθεί η αιχμαλωσία μας από τους άχρηστους «αρίστους» μέσα στα ίδια μας τα σπίτια. Διαβάζουμε στο Tvxs.gr…

Ούτε δυο διδακτικές ώρες δεν άντεξε το σύστημα τηλεκπαίδευσης και έπεσε, αφήνοντας τα παιδιά τής δευτερο­βάθμιας και τριτοβάθμιας εκπαίδευσης σε αδυναμία σύνδεσης με τους καθηγητές τους. Αυτό είναι τό «καθ’ όλα έτοιμη» που είχε δηλώσει η υπουργός Νίκη Κεραμέως.

Αν και το υπουργείο Παιδείας είχε μήνες μπροστά του να προετοιμαστεί │ Συνέχεια…

Με 300 εκλέκτορες! Έναν έρωτα με την Αμερική τόν έχουμε. Από παλιά και δεν χρειάζεται να αναφέρουμε σήμερα εδώ τούς λόγους. Την Βόρεια Αμερική εννοείται και δη τις Ηνωμένες Πολιτείες της, που έχουν κατα­χραστεί τό όνομα ολόκληρης τής ηπείρου.

Και φυσικά χαρήκαμε που δεν ξαναβγήκε ο Ντόναλντ Τραμπ. Πώς γίνεται βέβαια από τη μια να χαίρεσαι που δεν ξαναβγήκε Πρόεδρος στις ΗΠΑ ένας ακροδεξιός Ρεπουμπλικάνος, ρατσιστής και αντιαισθητικός μισογύνης και από την άλλη να μη χοροπηδάς που βγήκε ο αγαθός Δημοκρατικός Τζο, αυτό μόνο ένα αριστερό «σχιζοειδές» μυαλό μπορεί να στο εξηγήσει, αλλά δεν είναι τής ώρας. Τής ώρας είναι και τού χρόνου όλου που πέρασε μια πρωτοφανής για τα ελληνικά ιδεολογικοπολιτικά δεδομένα διαπίστωση.

Από τα αριστερά ίσαμε τα δεξιά (την ακροδεξιά τη θεωρούμε δεδομένη, στον Τραμπ), άλλοι με μισόλογα, άλλοι κραυγαλέα, όλοι ήθελαν να βγει ο Μπάιντεν! Και δεύτερο θαυμαστικό, κραυγαλέα το επιθυμούσε η δεξιά, κατά συνθήκη ομοϊδεάτισσα τού Τραμπ! Μας απασχόλησε πολύ αυτό Συνέχεια…

Τραγικά κατώτεροι τών περιστάσεων! Είναι τίτλος κυρίου άρθρου τής Efsyn.gr. Αν μάς επιτρέπει, να προστέσουσε, δεν είναι μόνο αυτό, είναι κατά συρροήν πολιτικοί κακοποιοί, για να μην πούμε κάτι πιο βαρύ. Οι πράξεις και οι παραλείψεις τους συνιστούν πολιτικό έγκλημα, αν δεν εγ­γίζουν τα όρια τού κοινού εγκλήματος…

Στις κυβερνήσεις δεν αρέσει να αναλαμβάνουν τις ευθύνες τους όταν τα πράγματα πάνε στραβά. Αλλά στις κρίσιμες στιγμές, όταν βάλλεται ολό­κληρη η κοινωνία, αυτό έχει τεράστια σημασία για την πορεία μιας χώρας. Μια τέτοια στιγμή είναι η τωρινή. Τώρα που μπαίνουμε σε δεύτερη καραντίνα, που δεν ξέρουμε αν θα υπάρξει τρίτη και τα προβλήματα διογκώ­νονται. Τώρα που το μέλλον διαγράφεται ζοφερό για την υγεία τών πολιτών και για την οικονομία, ενώ κανείς δεν είναι σε θέση να προσδιορίσει πότε θα βγούμε απ’ αυτή την κατάσταση και με ποιό κόστος.

Δυστυχώς ο Κυριάκος Μητσοτάκης και η κυβέρνησή του δεν έχουν καμία διάθεση αυτοκριτικής. Αυτό έχει φανεί όλο αυτό το διάστημα. Όπως έχει αποδειχτεί ότι δεν ξέρουν να ακούν. │ Συνέχεια…