Ο πιο σίγουρος τρόπος να λήξει
ο πόλεμος είναι να ηττηθείς
 
 

Ποιά θέση κατέχει στην παγκόσμια λίστα τής ανθρωπιάς η κυβέρνηση τού κυρίου Μητσοτάκη και του κυρίου Μηταράκη;

Ένα ξυπόλητο αγοράκι που παίζει με ένα παλιό παιχνίδι, ένα μωρό που κοιμάται κάτω από ένα δέντρο, οικογένειες που προσπαθούν να βρουν δροσιά και ελπίδα κάτω από το δέντρο.

Αυτές είναι οι εικόνες που καταγράφονται στην πλατεία Βικτωρίας, όπου τις τελευταίες ημέρες μένουν οικογένειες αναγνωρισμένων στην μεγάλη πλειοψηφία τους προσφύγων, οι οποίες αναγκάστηκαν «εκ του νόμου» να εγκαταλείψουν τις δομές στις οποίες διαβιούσαν και τελικά βρέθηκαν άστεγες και εγκλωβισμένες σ’ ένα στρεβλό σύστημα. 

Δύο μόλις εβδομάδες έχουν περάσει από τις δραματικές προειδοποιήσεις των μη κυβερνητικών οργανώσεων, ότι χιλιάδες πρόσφυγες κινδυνεύουν να μείνουν άστεγοι. │ Συνέχεια…

Το νέο ωρολόγιο πρόγραμμα Γυμνασίου και Λυκείου, που δόθηκε στη δημοσιότητα, συνδέει τελεσίδικα την κυρία Κεραμέως, την κυβέρνηση και το κόμμα της με μια Ελλάδα που νομίζαμε πως είχαμε αφήσει πίσω.

Πρόκειται για ό,τι πιο αναχρονιστικό και γι’ αυτό επικίνδυνο εισάγεται στη δημόσια εκπαίδευση εδώ και πολλά χρόνια. Για συνειδητή προσπάθεια να αποκοπούν οι μαθητές, οι εκκολαπτόμενοι νέοι έλληνες πολίτες, από την εποχή τους και να «αποσυνδεθούν» από την κοινωνία τους.

Καταργούνται ή συρρικνώνονται μαθήματα «επικίνδυνα» για τη διακυβέρνηση των «αρίστων». Ιδιαίτερα εκείνα που μπορούν να δημιουργήσουν έναν κοινωνικό προβληματισμό και να καλλιεργήσουν το καλλιτεχνικό, άρα και το ευρύτερο πνευματικό ενδιαφέρον τών μαθητών και μαθητριών. Αλλά και μαθήματα που υποτίθεται πως είναι υποστηρικτικά μιας πολιτικής, της δική τους «πολιτικής», η οποία διατείνεται πως θα οδηγήσει τη χώρα στην ανάπτυξη και στην παραγωγικότητα! Μία ώρα Βιολογία, δύο Θρησκευτικά. Ώστε να διδάσκεται απρόσκοπτα το «Ευφυές σχέδιο τού Δημιουργού»! │ Συνέχεια…

Τους πήρανε χαμπάρι και στο εξωτερικό, μετά τους διθυράμβους για την καταπολέμηση της πανδημίας. Δείτε στη συνέχεια ποιοί (μπορεί να) πήραν τα λεφτά…

«Ενώ η πανδημία υποχωρεί, οι Έλληνες θα θελήσουν γρήγορα απαντήσεις για τα δημόσια οικονομικά» είναι ο τίτλος άρθρου στον Guardian, που τονίζει ότι «πέρα από το success story διαχείρισης της πανδημίας, γίνεται ολοένα και πιο ξεκάθαρο ότι η κυβέρνηση Μητσοτάκη χρησιμοποιεί την κατάσταση έκτακτης ανάγκης ως πρόσχημα για να αδιαφανείς και αμφισβητήσιμες χρηματοδοτήσεις. Μια σειρά αποκαλύψεων έχει επηρεάσει τη φήμη της κυβέρνησης. Και ενώ η οικονομία σημειώνει άνοδο, η προσέγγιση της διοίκησης στα δημόσια οικονομικά δύσκολα θα γεμίσει τους Έλληνες με αισιοδοξία».

Ως παραδείγματα το άρθρο αναφέρει τις απευθείας αναθέσεις, υπογραμμίζοντας μάλιστα την πρακτική να τεμα­χίζονται δημόσιες συμβάσεις σε μικρότερα κομμάτια, ώστε να είναι κάτω από το όριο │ Συνέχεια…

Σαν σήμερα το 1976 οι μαθητές τών σχολείων στο Σοβέτο τής Νότιας Αφρικής βγήκαν στους δρόμους. Η αστυνομία απάντησε με δακρυγόνα και πραγματικά πυρά. Η 16η Ιουνίου είναι σήμερα εθνική εορτή τής χώρας, η Ημέρα τών Νέων, κατά την οποία τιμώνται οι νέοι άνθρωποι που έχασαν τη ζωή τους στον αγώνα κατά τού Απαρτχάιντ.

Την αντίδραση των μαθητών προκάλεσε η απόφαση της κυβέρνησης του Απαρτχάιντ να επιβάλει την υποχρεωτική διδασκαλία στα σχολεία τους τής γλώσσας τών Αφρικάανερ, τη γλώσσα τών καταπιεστών. Όταν το 1976 άρχισε η σχολική χρονιά, αρκετοί καθηγητές αρνήθηκαν να τη διδάξουν. Οι μαθητές αρνούνταν να τήν διδαχθούν, ασκώντας παράλληλα κριτική στη χλιαρή στάση πολλών καθηγητών και γονιών απέναντι στην κυβερνητική απόφαση.

Οι μαθητές τού Σοβέτο διακήρυτταν. «Οι γονείς μας είναι συνηθισμένοι να υποφέρουν υπό τους νόμους τών λευκών. Ζουν χρόνια κάτω απ’ αυτούς τους νόμους και έχουν αποκτήσει ανοσία │ Συνέχεια…

Είναι απορίας άξιο ποιός παρέσυρε τον πρωθυπουργό σε ρόλο «μεγάλου τελετάρχη» τού ελληνικού τουρισμού. Εκτός και αν παρασύρθηκε μόνος του, από τον δικό του οίστρο, οπότε θα πρέπει να ανησυχούμε.

Το θέαμα, σε κάθε περίπτωση, ήταν κατά τη δική μας άποψη απλά αξιο­θρήνητο. Όχι για τον ίδιο, αλλά για τη χώρα, στον βαθμό που θέλει να ισχυρίζεται ότι είναι κανονικό κράτος τής αναπτυγμένης Ευρώπης και όχι τουριστική αποικία τών Ευρωπαίων.

Σε κανονικές χώρες δεν βγαίνει μπροστά ο πρωθυπουργός για να πει. «Ανοίξαμε και σας περιμένουμε, φέρτε και τους φίλους σας, να περάσετε …τζάμι». Το θέαμα αυτό προδίδει μια τραγική απελπισία, αλλά και μια ομο­λογία συλλογικής ανικανότητας ενός έθνους. Ωμή παραδοχή ότι δεν είμαστε ικανοί για τίποτα περισσότερο από το να πουλάμε «ήλιο και θάλασσα», που υπάρχουν σε αφθονία │ Συνέχεια…

Ενάμιση περίπου μήνα μετά τη συμφωνία τής Βάρκιζας, τέλη Μάρτη τού ’45, στα γραφεία τής Κεντρικής Επιτροπής τού ΚΚΕ στην Αθήνα φτάνει ένα γράμμα έντεκα αριθμημένων σημείων. Στα τελευταία τρία σημεία μεταξύ άλλων λέει.

Αγαπητοί σύντροφοι…

Έχετε απομονωθεί από τη λαϊκή μάζα, έχετε χάσει τον παλμό της. Συνέλθετε έστω και τώρα. Δεν είναι αργά. Αργότερα σίγουρα θα είναι πολύ αργά και θα χρειαστούν τεράστιες θυσίες σε κόπους και σε αίμα 1

Μην πιστεύετε πως η «εθνοφυλακή» θα είναι πραγματικά εθνικός στρατός και μη βάζετε τον κόσμο να δέχεται τούς μπουραντάδες σαν «παιδιά τού λαού». Μην κάνετε το έγκλημα να επιτρέψετε στην «εθνοφυλακή» να εγκατασταθεί παντού και να παίξει το ρόλο τής παλιάς χωροφυλακής… Πάντως μην κάνετε το έγκλημα να αργείτε. Ενεργήστε σύντομα και δραστήρια… Εύχομαι να σκεφτείτε ώριμα έστω και την τελευταία στιγμή. │ Συνέχεια…

Σαν άρχισα τα «Σχόλια» στο Τρίτο το ’78, δεν είχα αποσαφηνίσει μέσα μου ούτε το ύφος τής γραφής τους, ούτε καλά - καλά τους στόχους μου. Γνώριζα βέβαια πως θα ’πρεπε να ξεκινήσω από την πραγματικότητα του τόπου μας, αλλά όχι με τον τρόπο τής «βραδυνής» και «μεσημβρινής» παραδημοσιογρα­φίας, τρόπος και είδος γραφής πού απεχθάνομαι από νέος και περιφρονώ.

Σχόλιο με σχόλιο λοιπόν σχημάτιζα τον τρόπο, τη γραφή και το επίπεδο μέσα από το οποίο έβλεπα τον νεοελλαδικό κόσμο μας και επικοινωνούσα ολοένα μ’ ένα πλατύτερο κοινό ή καλύτερα μ’ ένα μεγαλύτερο κοινό, γιατί ποτέ είναι αλήθεια δεν υπήρξα κατάλληλος για το πλατύ κοινό.

Φυσικά, επικοινωνούσα με όλους, εκτός από τους παραδημοσιογράφους και τον αρμόδιο υφυπουργό. Ανίκανους για μια, οποιαδήποτε επικοινωνία. Ενοχλήθηκαν πολύ σαν συνειδητοποίησαν το γεγονός ότι επι­τυγχάνετο επικοινωνία χωρίς τη συμμετοχή τους…

ΜΑΝΟΣ ΧΑΤΖΗΔΑΚΙΣ (1925 – 15 Ιουνίου 1994), Από ΤΑ ΣΧΟΛΙΑ ΤΟΥ ΤΡΙΤΟΥ, Εκδόσεις Εξάντας, 2007

Το Καλοκαίρι τού 1989 ο Φράνσις Φουκουγιάμα έγραψε ένα άρθρο με το οποίο υποστήριξε πως οι λόγοι που εξέθρεψαν τους πολέμους και τις επαναστάσεις έπαψαν πια να υπάρχουν.

Το δε βιβλίο τού Φουκουγιάμα «Το τέλος της ιστορίας…», που εκδό­θηκε το 1992, αποτέλεσε αντικείμενο συζητήσεων και αφιερωμάτων και προβλήθηκε περίπου ως νέα φιλοσοφική Βίβλος. Ο καπιταλισμός θα έπαιρνε την εκδίκησή του για το 1917!

Δεν χρειάστηκε πολύς καιρός για να αποδειχθεί το μάταιο τής θεωρίας. Τα γεγονότα είναι πεισματάρικα και όποιο θεωρητικό σχήμα έχει διαμορφωθεί γι’ αυτά μπορεί να καταρρεύσει σαν πύργος από τραπουλόχαρτα.

Από το 1991 και σε λιγότερο από δεκαπέντε χρόνια, οι Αμερικάνοι και το ΝΑΤΟ, συνεπικουρούμενοι από τους ευρωπαίους συμμάχους τους, είχαν «πυροβολήσει» τη θεωρία τού Φουκουγιάμα. Με μια σειρά επεμβάσεων και πολέμων στη Μέση Ανατολή, στα Βαλκάνια και στη βόρεια Αφρική │ Συνέχεια…

Γιατί έλεγε *Φίλε ή Ε, εσύ. Γεννήθηκε σαν σήμερα 14 Ιουνίου τού 1928. Δεν διεκδίκησε ποτέ αυτό που έγινε…

Μερικοί θέλησαν να δουν στην επανάστασή μας μια αντίφαση με μια από τις αρχές τού ορθόδοξου επαναστατικού κινήματος, όπως την έχει διατυπώσει ο Λένιν. «Δεν υπάρχει επαναστατικό κίνημα χωρίς επα­ναστατική θεωρία». Θα πρέπει να πούμε πως η επαναστατική θεωρία, ως έκφραση μιας κοινωνικής αλήθειας, είναι πάνω από κάθε τύπο (φόρμουλα). Μια επανάσταση δηλαδή μπορεί να γίνει αν ερμηνευτεί επακριβώς η ιστορική αλήθεια. Και αν χρησιμοποιηθούν σωστά οι δυνάμεις που εμφανίζονται, ακόμα και αν η θεωρία είναι άγνωστη.

Μια καλή γνώση τής θεωρίας διευκολύνει φυσικά την προσπάθεια και σε βοηθά να αποφύγεις επικίνδυνα σφάλματα, υπό τον όρο όμως ότι η δεδομένη θεωρία ανταποκρίνεται στην αλήθεια. │ Συνέχεια…

Ένας - ένας, οι άνθρωποι εμπιστοσύνης που επέλεξε προσωπικά για τη στελέχωση του πολυδιαφημισμένου επιτελικού κράτους εκθέτουν τον ίδιο και αποκαλύπτουν τις πραγματικές προθέσεις του.

Μπορεί να αποδείχτηκαν ανύπαρκτα τα πτυχία τους, μπορεί να μη δια­θέτουν τις ιδιότητες που απαιτεί ο νόμος, αλλά εκείνοι παραμένουν αδιάφοροι, με τη βεβαιότητα ότι έχουν τη στήριξη του «ιδιοκτήτη» τού κράτους, δηλαδή τού Κυριάκου Μητσοτάκη.

Ειδικά η περίπτωση του Κωνσταντίνου Λούλη είναι εξωφρενική. Ο αλευροβιομήχανος, που ανήκε στον προσωπικό κύκλο τού Κωνσταντίνου Μητσοτάκη, αποδείχτηκε τώρα ότι δεν πληροί τις προϋποθέσεις τού νόμου για τη θέση τού γενικού γραμματέα υπουργείου. Κανένα πρόβλημα για τον ίδιο και την κυβέρνηση. Απλώς αγνοούν το ζήτημα.

Ο ίδιος το παραδέχεται μάλιστα δημόσια, χωρίς να περνά καν από το μυαλό του ότι η αποδοχή αυτή θα έπρεπε να συνοδευτεί με την άμεση παραίτησή του. Αλλά είναι ο ίδιος ο κύριος Λούλης │ Συνέχεια…

Βγαίνουμε στους δρόμους και στις πλατείες! Εργαζόμενοι (και στο σπίτι!) και υποαπασχολούμενοι, απασχολήσιμοι και άνεργοι, μισθωτοί και συ­νταξιούχοι. Να απαιτήσουμε τα λεφτά μας, που σκορπίσανε μεταφορικά και κυριολε­κτικά στον «αέρα», για να «μείνουμε σπίτι»

Με 1232 επιταγές, τόσες είναι οι εγγραφές στον πίνακα που έδωσαν στη δημοσιότητα! Λεφτά που έδωσαν σε αμέτρητα «μέσα»… Σε ιστοσελίδες που φτιάχτηκαν μόνο γι’ αυτό, δυο μέρες πριν πάρουν τα λεφτά!. Σε ιστο­σελίδα που η τελευταία της ανάρτηση ήταν το 2010! Σε ελληνοαμερικάνικη ιστοσελίδα στις ΗΠΑ, να μάς πουν κι από ’κεί να «μείνουμε σπίτι»! Σε γνωστό λένε παρουσιαστή 1.000.000 ευρώ και δεν έχει ακόμα δια­ψευστεί! Στον γνωστό τού γνωστού, σε κουμπάρο τού κουμπάρου…

Με σχετική θα λέγαμε ευκολία (παρ’ ότι με καθυστέρηση και μετά από τον θόρυβο που σηκώθηκε), ο «χορηγός» κύριος Πέτσας έδωσε στη δημοσιότητα τον πίνακα των «αποδεκτών» Συνέχεια…

Η αλαζονεία τής εξουσίας είναι η έκφραση που χρησιμοποιούμε συνήθως. Έχοντας όμως ακούσει τον κύριο Μητσοτάκη στις δύο τελευταίες εμφα­νίσεις του στη Βουλή, μπορούμε να την διατυπώσουμε αντιστρόφως. 

Η εξουσία τής αλαζονείας! Πράγμα που σημαίνει πως δεν πρόκειται για κάποιον που «διαχειρίζεται», αλαζονικά ή όπως αλλιώς, την εξουσία. Αλλά για κάποιον που είναι υποχείριο(ς) μιας αλλαζονικής εξουσίας. Το ερώτημα, ποιός είναι η εξουσία, δεν θέλει ρώτημα.

Η άρχουσα και διαπλεκόμενη ελίτ τής χώρας, οι επιχειρήσεις και εργοδότες, ο ΣΕΒ και τα καθεστωτικά «μέσα» ενημέρωσης, με την αντίστοιχη «παιδεία» που επιβάλλουν στους εκκολαπτόμενους έλληνες πολίτες. Εν κατακλείδει και συντομία, το ελληνικό καπιταλιστικό κατεστημένο. Το οποίο δεν είναι καθόλου κεφαλαιοκρατικό! Αλλά από κατασκευής του αντλεί τα «κεφάλαιά» του από την υπεραξία τής εργασίας, τη φοροδιαφυγή, τις δημόσιες επενδύσεις, τις άλογες κρατικές επιχορηγήσεις, πάνω ή κάτω απ’ το τραπέζι, που σε περιόδους κρίσης, όπως σ’ αυτή που διανύσαμε και σ’ αυτή που διανύουμε, είναι και «νόμιμες και θεμιτές». │ Συνέχεια…

Όμορφα ξανακλείνονται σε καραντίνα. Ξέρετε ποιοί κατοικούν εκεί; Γι’ αυτά τα χωριά να μιλούμε τώρα! Διαβάζουμε στο Tvxs.gr:

Το πρώτο και πολύ επώδυνο πισωγύρισμα στην υγειονομική διαχείριση τής πανδημίας είναι η νέα έξαρση του κορονοϊού που καταγράφεται στην Ξάνθη, όπου η κυβέρνηση αναγκάστηκε να λάβει νέα έκτακτα μέτρα για πρώτη φορά μετά την άρση τού lockdown σε όλη τη χώρα. Στην περιοχή «έσπευσαν ήδη» οι κύριοι Τσιόδρας και Χαρδαλιάς…

Πρόκειται για ολική καραντίνα και απαγόρευση της κυκλοφορίας, για δεύτερη φορά, στον οικισμό τού Εχίνου, καθώς και μερικό lockdown στον υπόλοιπο νομό, με καταστροφικές συνέπειες στην οικονομία ιδιαίτερα και στον τουρισμό όλης τής περιοχής.

Στην απόφαση αυτή η κυβέρνηση οδηγήθηκε μετά τη ραγδαία αύξηση των κρουσμάτων που παρατηρήθηκαν σε όλο το νόμο και ειδικότερα στην ορεινή περιοχή, τόσο από ασθενείς που εμφάνισαν συμπτώματα όσο και από ασυμπτωματικούς που προσήλθαν στα μαζικά τεστ τού πληθυσμού την περασμένη εβδομάδα. │ Συνέχεια…

Ψηφίζεται σήμερα στην Ολομέλεια της Βουλής και εν μέσω καθολικής αντίδρασης το πολυνομοσχέδιο για την Παιδεία με τον ψευδεπίγραφο τίτλο «Αναβάθμιση του σχολείου»

«Τελευταία, γίνεται συζήτηση για το κατά πόσο η εκπαίδευση είναι μια ικανοποιητική επένδυση, για το αν παράγει ανθρώπινο κεφάλαιο που μπορεί να χρησιμοποιηθεί για την οικονομική ανάπτυξη κτλ. Είναι ένας διαστρο­φικός τρόπος διατύπωσης του ερωτήματος. Θέλουμε μια κοινωνία ελεύθερων, ανεξάρτητων, δημιουργικών ατόμων, που να είναι σε θέση να εκτιμήσουν και να αξιοποιήσουν τα πολιτισμικά επιτεύγματα του παρελθόντος, ή θέλουμε ανθρώπους που θα αυξήσουν απλά το ΑΕΠ;». Αναφέρει ο Νόαμ Τσόμσκι για την εκπαίδευση.

Στην ουσία του το ερώτημα είναι ψευδοδιλημματικό. Χωρίς το ένα δεν μπορεί να υπάρξει το άλλο. Χωρίς το ζωντανό, προοδευτικό και ανεξάρτητο εκπαιδευτικό σύστημα │ Συνέχεια…

Φανταζόμαστε πως και ο πιο δύσπιστος (και νεοδημοκράτης) θα έχει πλέον πεισθεί ποιά ήταν η «παγκόσμια επιτυχία» τής κυβέρνησης στην αντιμετώπιση του κορονοϊού.

Και η εγχώρια αγιογραφία (ως Τσώρτσιλ, Μωυσή, Δαλάι Λάμα…) και «διεθνής αναγνώριση» του πρωθυπουργού (ως Ηρακλή! που έκοψε και τα εννέα κεφάλια τής λερναίας ύδρας, μεταξύ των οποίων την «χρόνια απείθεια» και την «ανευθυνότητα» του Έλληνος).

Ποιό ήταν το «σχέδιο» τής κυβέρνησης. Μια μόνο «γραμμή». Να κλείσουν όλα! Αφού βέβαια έστερξε μετά από δύο βδομάδες θείας αμφιταλαντεύσεως να κλείσουν οι εκκλησίες… Και γιατί να κλείσουν όλα; Γιατί ήταν το πιο εύκολο (για ένα «επιτελικό κράτος»!). Και εξυπηρετούσε παράπλευρες και πάγιες προθέσεις τής άρχουσας καπιταλιστικής (ο θεός να τήν κάνει!) τάξης, με πρώτο στόχο τη διάλυση της εργασίας και παράλληλο τη φίμωση της κοινωνίας. Κάτι βεβαίως, που αν έχουμε κότσια, πολίτες και κόμματα, οφείλουμε κάποια στιγμή να διερευνήσουμε σε μια δημόσια εξεταστική επιτροπή! │ Συνέχεια…

Στη μαρτυρική πόλη τού Διστόμου διαπράχθηκε το 1944 ένα από τα πιο αποτρόπαια εγκλήματα των Γερμανών κατακτητών. Ξεκλήρισαν ολόκληρη την τοπική κοινωνία. Από το μένος τους δεν γλίτωσαν ούτε τα παιδιά.

Το πρωί τής 10ης Ιουνίου 1944 μια γερμανική στρατιωτική φάλαγγα των Ες - Ες ξεκίνησε από τη Λιβαδειά για την Αράχοβα, με σκοπό τον εντο­πισμό ανταρτών. Στο Δίστομο ενώθηκε με άλλη γερμανική ομάδα που είχε ξεκινήσει από την Άμφισσα και προχώρησαν μαζί προς το Στείρι.

Σαν δόλωμα οι Γερμανοί είχαν δύο επιταγμένα ελληνικά φορτηγά με άνδρες τών Ες - Ες μεταμφιεσμένους σε χωρικούς, οι οποίοι προηγούνταν τής φάλαγγας, ενώ δύο λόχοι ενός τάγματος από την Άμφισσα κατευθύνονταν προς το Δίστομο για να συναντήσουν έναν τρίτο λόχο. Οι Γερμανοί δεν εντόπισαν αντάρτες, συνάντησαν μόνο δεκαοκτώ παιδιά που κρύβονταν σε γύρω στάνες. Έξι από αυτά προσπάθησαν να δραπετεύσουν και εκτελέστηκαν.

Φτάνοντας στη θέση Καταβόθρα οι Γερμανοί δέχθηκαν επίθεση από αντάρτες τού ΕΛΑΣ. │ Συνέχεια…

Από τις ηγερίες τού αρχαίου δράματος και της εθνικής αντίστασης, η Ασπασία Παπαθανασίου έφυγε από τη ζωή σε ηλικία 102 ετών. Από τις γνωστότερες και πολυβραβευμένες ελληνίδες τραγωδούς, συμμετείχε σε παραστάσεις σε όλον τον κόσμο και σε διεθνή φεστιβάλ, αποσπώντας διθυραμβικές κριτικές.

Γεννήθηκε στην Άμφισσα στις 20 Οκτωβρίου τού 1918, απόφοιτος της Δραματικής Σχολής τού Εθνικού Θεάτρου. Υπήρξε από τα ιδρυτικά μέλη τού Λαϊκού Θεάτρου, του θιάσου «Ενωμένοι καλλιτέχνες» και μέλος τού Πειραϊκού Θεάτρου τού Δημήτρη Ροντήρη. Ανέλαβε ενεργό ρόλο και δράση στην Κατοχή και την Αντίσταση, ενταγμένη στις τάξεις τού εφεδρικού ΕΛΑΣ συμμετέχοντας και στα Δεκεμβριανά.

Η Ασπασία Παπαθανασίου μετά την επιστροφή της από το Λονδίνο το 1975, όπου είχε αυτοεξοριστεί κατά τη διάρκεια τής χούντας, ίδρυσε τους «Δεσμούς» και αργότερα το Κέντρο Αρχαίου Δράματος, αφιερώνοντας τη ζωή της στη μελέτη και την έρευνα τού αρχαίου δράματος. │ Συνέχεια…

*γέλη, αγγλ. gel, πρβλ. ιταλ. gelatina, υλικό σε ρευστή κατάσταση, ουσία σε κρεμώδη μορφή, αλοιφή, ο ζελές…

Χιλιάδες άνθρωποι σε όλο τον κόσμο κατέβηκαν το Σαββατοκύριακο στους δρόμους και στις πλατείες τους να διαμαρτυρηθούν κατά τού ρατσισμού και του αυταρχισμού (και όχι μόνο, βλ. Ισραήλ) με αφορμή τον φόνο τού Τζωρτζ Φλόυντ στις ΗΠΑ. Εδώ το Πνεύμα το Άγιο μάς παρέσυρε στην ύπαιθρο και στις παραλίες.

Δικαιολογημένα ίσως μετά την τρίμηνη καραντίνα. Το «καθήκον» μας άλλωστε απέναντι στην επικαιρότητα το έχουμε επιτελέσει. Οι συνήθεις «ύποπτοι» και ύποπτοι για την αστυνομία κατάφεραν να φτάσουν μέχρι την αμερικανική πρεσβεία και ξανά το επεχείρησαν. Οι μαθητές και μαθήτριες ενός Λυκείου τής Θεσσαλονίκης πεσμένοι στο έδαφος αναπαρέστησαν το συμβάν στο κράσπεδο τού πεζοδρομίου τής Μινεάπολης. Οι πολλοί σώζουμε μέσω αυτών την «υπόληψη» της διεθνούς αλληλεγγύης μας. Ωστόσο… │ Συνέχεια…

Οι διαδηλώσεις διαμαρτυρίας που γίνονται σε όλο τον κόσμο για τον φόνο τού Τζωρτζ Φλόυντ στις ΗΠΑ φέρνουν σε δεύτερη μοίρα άλλες λαϊκές αντιδράσεις για εξ ίσου σημαντικά και χρόνια γεγονότα.

Στο Τελ Αβίβ το Σάββατο βράδυ χιλιάδες Ισραηλινοί διαδήλωσαν ενάντια στο σχέδιο τού πρωθυπουργού Μπενιαμίν Νετανιάχου να επεκτείνει την ισραηλινή κυριαρχία σε περιοχές της κατεχόμενης Δυτικής Όχθης, μιας ντε φάκτο προσάρτησης εδαφών, στα οποία οι Παλαιστίνιοι προσδοκούν να ιδρύσουν το δικό τους κράτος. Περισσότερες από τριάντα μη κυβερνητικές οργανώσεις απηύθυναν κάλεσμα για τη διαδήλωση. Η διαδήλωση στο Τελ Αβίβ πραγματοποιήθηκε μετά από παρόμοιες διαμαρτυρίες στην κατε­χόμενη Δυτική Όχθη, όπου εκατοντάδες Παλαιστίνιοι φώναζαν συνθήματα κατά του ισραηλινού εποικισμού και της προτεινόμενης προσάρτησης.

Οι Παλαιστίνιοι επιθυμούν ένα ανεξάρτητο κράτος στη Δυτική Όχθη, την ανατολική Ιερουσαλήμ και τη Λωρίδα της Γάζας, εδάφη που το Ισραήλ κατέλαβε στον πόλεμο των επτά ημερών του 1967. │ Συνέχεια…

Σαν σήμερα το 1954 πέθανε ο Άλαν Τιούρινγκ. Ο σπουδαίος άγγλος επιστήμονας που έθεσε τις βάσεις τών σύγχρονων υπολογιστών, προέβη σε πρωτοποριακές μελέτες στον τομέα τής τεχνητής νοημοσύνης και ξεκλείδωσε τους κωδικούς τών γερμανικών ασυρμάτων κατά τη διάρκεια τού Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου, προσφέ­ροντας τα μέγιστα στην τελική νίκη τών Συμμάχων.

Η προσφορά του αυτή αφ’ ενός έμεινε άγνωστη για δεκαετίες λόγω πολεμικού «απορρήτου», αφ’ ετέρου «τιμήθηκε δεόντως» από τους υποκριτές συμπατριώτες του. Πέρασαν χρόνια να αναγνωριστεί δημόσια, καθώς και η μεγάλη συμβολή του στην επιστήμη και να αποκατασταθεί κάπως το όνομά του.

Το τέλος τής ζωής του υπήρξε τραγικό και συνέβη μια δεκαετία μετά το τέλος τού πολέμου. Λόγω τού ότι ήταν ομοφυλόφιλος, βρέθηκε αντιμέτωπος με την κοινωνική κατακραυγή. Η αγγλική υποκρισία τον εξανάγκασε, προκειμένου να γλιτώσει τη φυλακή │ Συνέχεια…